ஆகஸ்ட் 26 2004
தராசு
வேர்கள்
காந்தீய விழுமியங்கள்
மேட்ச் பிக்சிங்
சிந்திக்கச்செய்த சில சிங்கைச்செய்திகள்
க. கண்டுக்கொண்டேன்
முத்தொள்ளாயிரம்
வானவில்
திரையோவியம்
சிறுகதை
கட்டுரை
கோடம்பாக்கம்
பேட்டி
பெண்ணோவியம்
 
  முதல் பக்கம்
தொடர்கள்
- சத்யராஜ்குமார்
  • கங்கை இல்லாத காசி
  • - பாஸ்டன் பாலாஜி
  • வார்த்தையல்ல, வாக்கியம்
  • - என். சொக்கன்
  • என்னை எழுதியவர்கள்
  • - சத்யராஜ்குமார்
  • சுய சாசனம்
  • - பாஸ்டன் பாலாஜி
  • கோடிட்ட இடங்கள்
  • - சித்ரன்
  • களம்
  • - நாகூர் ரூமி
    யுனிகோடில் தேடல்
    சென்ற இதழ்கள்
    சிறுகதை : சாஸ்வதா - 2
    - சரசுராம்
    | Printable version |

    நான் உட்கார்ந்த இடத்திலிருந்து வாசல் வழியாக வீதியின் பைப்படி தெரிந்தது. குடிநீருக்கு மொத்த காலனியின் ஒவ்வொரு முக்கிலும் ஒரு பைப் உண்டு. பைப்பைச் சுற்றிலும் மே ·ப்ளவர் உதிர்ந்து கொண்டிருக்கும். கெளதம் பேசியபடி தயங்கித் தயங்கி என்னிடம் முதல் ஐ லவ் யூ சொன்னது இந்த இடத்தில்தான். அந்த மழை நேரத்தில் ஒரு மின்னல் எனக்குள் பளீரென பாய்ந்து பரவியது. வெறும் குடத்தோடு நான் வீடு திரும்பினேன். உடம்பு நடுங்கியது. என்னாச்சு என்றாள் அம்மா. ஒரு மாதிரி இருக்கும்மா என்றேன். அடுத்தநாள் நான் காய்ச்சலில் படுத்ததற்கு மழைதான் காரணம் என்றார்கள். அடுத்த முறை பைப்படிக்கு நான் போகவில்லை. அம்மாதான் போனாள். கெளதம் "நீங்க ஏன் மாமி கஷ்டப்படறீங்க சாஸ்வதா இல்லையா?" என்றானாம். அம்மா எனக்கு உடம்பு சரியில்லாததைச் சொல்லியிருக்கிறாள். அப்புறம் கெளதம் தண்ணீர் எடுப்பதை ஒரு குடத்தோடு முடித்துக்கொண்டான்.

    கெளதமைக் காலனியில பொதுவாய் எல்லோருக்கும் பிடிக்கும். காலனியின் பொதுக்காரியங்களில் தயங்காமல் எந்த வேலையையும் செய்கிற குணம். ஒரு முறை ரோட்டோர பார்த்தீனிச் செடிகளைப் பிடுங்கி கையில் அரிப்பு வந்து டாக்டரிடம் போனான். சுதந்திர தினமென்றால் நண்பர்களைக் கூட்டிக்கொள்வான். வீதி முக்கில் குழி தோண்டுவான். தயாரிக்கப்பட்ட கொடிக் கம்பத்தை நட்டு, "ஜன கன மன" பாடி எல்லோருக்கும் மிட்டாய் நீட்டுவான். படித்த படிப்பிற்கு இன்னும் தகுந்த வேலை இல்லை. தற்காலிகமாய் டுடோரியல் காலேஜில் வாத்தியார் உத்தியோகம். அப்பொழுது கெளதமிடம் சாதாரணமாய் இரண்டொருமுறை பேசியிருக்கிறேன். அப்பொழுதெல்லாம் அவன் என்னை மனதிற்குள் வைத்தே பேசுகிறான் என்று எனக்குப் புரியவில்லை.

    அப்புறம் நான் உடம்பு சரியாகி காலேஜூக்குப் போன பஸ்ஸில் தான் கெளதமும் வந்தான். நலம் விசாரித்தான். ஏதாவது தவறாக கேட்டிருந்தால் மன்னிக்கச் சொன்னான். மறந்து விடவும் சொன்னான். இனிமேல் மறக்க முடியாது என்று நிமிர்ந்து பதில் சொன்னேன். அவன் முகத்தில் சந்தோசம் சிவப்பாகி மத்தாப்பாய் சிரித்தது. அப்றமென்ன காதல், காதல், காதல்தான். காலனியின் இளைஞர் சங்கத்தில் நானும் சேர்ந்தேன். சேர்ந்த இரண்டு வாரத்தில் நான் பொருளாளர் ஆனேன். கெளதம் தான் செயலாளர். இருவரும் இணைந்து நடத்திய குடியரசு தின விழா சிறப்பாய் இருந்ததாகக் காலனியில் நெடுநாள் பேச்சு இருந்தது. ஆண், பெண் பேச்சுக்கள் சகஜமான சூழ்நிலையில் எங்கள் நெருக்கம் காதலெனப் பரவவில்லை.

    கெளதம் வீட்டில் சாதரணமாய்ப் போய் பேசிவிட்டு வருவேன். கெளதமின் அம்மா கட்டும் மடிசார் எனக்குப்  பிடிக்கும். ஒருமுறை நான் விரும்பிக் கேட்க எனக்கும் மாமி மடிசார் கட்டிவிட்டார்கள். நான் அப்படியே காலனியில் ஒரு வலம் வந்து கலக்கினேன். எல்லோரும் என்னை 'அசல் ஐயர் ஆத்து மாமி மாதிரியே இருக்கே' என்றார்கள். என் வேண்டுதலும் அது தானே? கெளதம் அப்பாவுக்கு எல்லோரும் வீடு தேடி வந்து போவதே சந்தோசம். அவருக்கு சந்தனப் பொட்டில் எப்போதும் சிரித்த முகம்.

    அப்றம் புவனா வீட்டில் தான் அடிக்கடி பேசிக் கொண்டிருப்போம். புவனாம்மா தெரியாமலே எங்கள் காதலுக்கு மிக்ஸரும் டீயும் தந்து உதவியிருக்கிறார்கள். புவனாவுக்கு விஷயம் தெரியும். உங்க வசதி எந்த காதலர்களுக்கும் கிடைக்காதெனப் பொறாமைப்படுவாள். அப்றம் ராஜாராம் வீட்டு மொட்டைமாடி. நண்பர்கள் கூடிப் பேசுகிற இடம். அத்தனை கூட்டத்திலும் நாங்கள் மட்டும் தனித்துப் பேசுவோம். இளைஞர் மன்ற அறையில் மீட்டிங் என்ற சாக்கில் எங்கள் மீட்டிங் நடக்கும். எப்பொழுதாவதுதான் கெளதம் காலேஜில் வந்து பேசுவான். நேரடியான தொடர்பு இல்லாத சமயங்களில் மட்டும் கடித வழியில் காதல் வளர்த்தோம். இரண்டு முறை பயந்து பயந்து கூட்டமில்லாத தியேட்டரில் சினிமா பார்த்தோம். தேவையில்லாத பிரச்சினைகளைக் கிளப்பும் என்று சினிமாவெல்லாம் தவிர்த்தோம். யாரும் வராத சின்னக் கோயில்களில் இணைந்து எங்கள் வேண்டுதல் நடக்கும். வெய்யிலோ, பலத்த மழையோ பார்த்திராத காதல் செடி. கடிதம் காட்டிக் கொடுக்க சட்டென வாடி நிற்கிறது. எதிர்ப்பு இல்லாமல் என்ன காதல்? அதையும் பார்ப்போம். கெளதம் வீட்டுக்கு சாயந்திரம் பிரச்சினை போகும். அங்கே எப்படி வெடிக்கப் போகிறதோ? கெளதமை உடனடியாய்ப் பார்க்க வேண்டும், பேச வேண்டும்.

    மதியம் புவனா என்னைத் தேடி வந்தாள். வீடு நடந்த பிரச்சினைகளைக் காட்டிக் கொள்ளாமல் சாதரணமாய் இருந்தது. டி.வி.யில் மதியப் படம் யாரும் பார்க்கவில்லை. நான் எழுந்து முகம் கழுவி உட்கார்ந்திருந்தேன். அம்மா வந்து ஒருமுறை கூப்பிட்டாள். அப்பா பாட்டியிடம் என்னை சாப்பிட தூது அனுப்பினார். இதுவரை எந்தக் கோபத்தையும் நான் சாப்பாட்டில் காட்டியதில்லை. இந்த முறை சுத்தமாய் சாப்பிட மனசில்லை. அக்கா என்னை எதுவும் கேட்கவில்லை. புவனா வந்ததுமே வீட்டில் ஏதோ பிரச்சினை என்று புரிந்து கொண்டாள். வீட்டின் பின்புற துவைக்கிற கல்லில் உட்கார்ந்து கொண்டோம். கல் முழுவதும் கொய்யாமர நிழல் இருந்தது.

    ''கெளதமை உடனடியா பார்க்கணும் புவனா?''

    ''என்ன அவசரம், என்ன நடந்தது சொல்லு''

    நடந்ததைச் சொன்னேன். புவனாவிடம் சொன்னபோது தான் எனக்கு அழுகை வந்தது. என் தம்பியை ரோட்டில் நிறுத்தி அறைய வேண்டும் என்றாள். பிறகு என்னை சமாதானப்படுத்தினாள். சாயந்திரத்திற்குள் கெளதமைப் பார்த்து விடலாம் என்றாள். புவனா அதைச் செய்துவிடுவாள். புவனாவுக்கு காதல் புரியும். புவனா ராஜாராமிடம் காதல் வேண்டி போனவாரந்தான் கடிதம் கொடுத்திருக்கிறாள். அப்றம் பின்புற வழியாகவே புவனா போய்விட்டாள்.

    கெளதம் வீட்டுக்கு அப்பா போகவில்லை. மதியம் முன்று மணிக்கு அம்மாதான் போனாள். இன்று ஞாயிற்றுக்கிழமை. கெளதம் வீட்டில் எல்லோரும் இருப்பார்கள். அம்மா பேசிவிட்டு முகம் வாடி வந்தாள். நடந்ததைச் சொன்னாள். வீட்டில் கெளதம் இல்லையாம். கெளதம் அப்பா எதுவும் பேசவில்லையாம். எல்லாம் அந்த மாமிதான் பேசினார்களாம். தப்பு எல்லாம் உங்க பொண்ணு மேலதான் என்று கத்தியிருக்கிறது மாமி. அம்மா மெதுவாகப் பேசச் சொல்லியும் கத்தியிருக்கிறது. பக்கத்து வீடுகள் வாசலுக்கு வந்து பார்த்தார்களாம். உங்க பொண்ணை ரோட்டுக்கு விடாதே என்பதே அவர்களின் வாதமாய் இருந்ததாம். அப்பா எல்லாம் கேட்டுவிட்டு மீண்டும் என்னை அடிக்க வந்தார். கெளதமின் அப்பாவிடம் அப்றம் நான் போய் பேசிக்கொள்கிறேன் என்று திரும்பிப் போய்விட்டார். இந்நேரம் காலனி முழுவதும் எங்கள் பிரச்சினை பரவியிருக்கும். இப்படித்தான் நடக்கும்னு எங்களுக்கு முதல்லே தெரியும் என்று இனி எல்லோர் வார்த்தைகளும் திரும்பும்.

    சாயந்திரந்தான் அக்காவுடன் வாக்கிங் போக வெளியே வந்தேன். அக்கா வந்ததிலிருந்து துணைக்கு நான்தான் நடக்கிறேன். காலனியில் மக்கள் சாதாரணமாய்ப் பார்ப்பதே உறுத்தலாய் இருந்தது. சில பார்வைகள் விஷயம் பரவியிருப்பது உண்மை என்றது. அக்கா ஏதேதோ பேசிக் கொண்டு வந்தாள். என் பிரச்சினை குறித்து அவள் எதுவுமே கேட்கவில்லை. அவள் மெளனம் எனக்கு ஆச்சரியமாகவே இருந்தது.

    ''என் குழந்தைய ஆட்டோவிலெல்லாம் ஸ்கூலுக்கு அனுப்பமாட்டேன் சாஸ்வதா. நானே கூட்டிட்டுபோய் நானே கூட்டிட்டு வந்துருவேன். ஒரே ஆட்டோவில பத்து குழந்தைகளை புளிமுட்டை மாதிரி அடைச்சுட்டுப் போய் திரும்பி வர்ற வரைக்கும் நமக்கு வயத்தில புளியக் கரைக்கும். எதுக்கு ரிஸ்க்?''

    ''இப்பவே திட்டமிட்டு குடும்ப நடத்த ஆரம்பிச்சிட்டியே''

    ''கைவசம் நிறைய திட்டம் வெச்சிருக்கேன் சாஸ்வதா. அப்பா நம்மளக் கூட அப்படித்தானே வளர்த்தினாரு. உன்னையும் என்னையும் ஸ்கூலுக்கு அப்பா சைக்கிள்ள கூட்டிட்டுப் போவாறே ஞாபகமிருக்கா?'' என்றாள்.

    ''இருக்கு'' என்றேன்.

    காலனியை விட்டு வெளியே வந்து மெயின் ரோட்டில் நடந்து கொண்டிருந்தோம். வாகனங்கள் கவலையில்லாமல் போய்க்கொண்டிருந்தன. அதிகபட்சம் ஒரு கிலோமீட்டராவது நடப்போம். ஐயப்பன் கோவிலுக்குப் பக்கத்தில் வந்தபோது கெளதம் சைக்கிளில் வந்து நின்றான். என்னுடன் பேசவேண்டும் என்றான். நான் அக்காவைப் பார்த்தேன். அக்கா எதுவும் சொல்லவில்லை. அக்கா ரோட்டை விட்டு ஒதுங்கி நின்றாள். நானும் கெளதமும் தனியே போனோம்.

    ''என்னாச்சு கெளதம். முகம் வீங்கியிருக்கு?''

    ''அப்பா அடிச்சுட்டார். உங்கம்மா வந்து திட்டிட்டுப் போனாங்களாம். ஒழுங்கா ஒரு நல்ல வேலை தேடறத விட்டுட்டு இந்த வேலை இப்ப எதுக்குன்னு கை வெச்சுட்டாரு''

    ''உனக்கும் அடியா?''

    ''அவங்களுக்கு இதெல்லாம் அடிக்கிற தப்புதானே?''

    "என்ன செய்யறது கெளதம்?"

    "காலனி முழுவதும் நம்மளப் பத்திதான் பேசுது. இனி இருக்கிற ஒவ்வொரு நாளும் நமக்குப் பிரச்சினைதான் சாஸ்வதா..."

    "எனக்கும் இனி வீட்டில நிம்மதி இருக்காது கெளதம். ஒவ்வொரு விஷயத்திரும் சந்தேகப்பட்டு சாகடிச்சுடுவாங்க"

    "என்ன பண்ணலாம் சாஸ்வதா?"

    "நீயே சொல்லு"

    "புவனா வந்து பேசினா. அப்றம் ராஜாராம். சுரேஷ் எல்லாத்துக்கிட்டேயும் இப்பத்தான் பேசிட்டு வர்ரேன்.."
                   
    "எல்லாம் என்ன சொன்னாங்க?"

    "நேரா மருதமலைக்குப் போய் கல்யாணம் பண்ணிட்டு வந்து நின்னுடுன்னாங்க"

    "ஓடிப்போறதா?"

    "இப்படியே போராடலாங்கறியா?"

    அப்புறம் நான் எதுவுமே பேசவில்லை. உடனே எதுவும் பதில் சொல்லவில்லை. கெளதம் நாளைக்குப் பதில் சொல் என்றான். அக்கா வெகு நேரம் வயிற்றில் சுமையுடன் நிற்கிறாள். அப்றம் நான் பேச்சை முடித்துக்கொண்டேன். மீண்டும் நானும் அக்காவும் நடந்தோம். அக்கா கெளதமிடம் பேசியதுபற்றி எதுவுமே கேட்பவில்லை. அதுவே எனக்கு உறுத்தலாய் இருந்தது. எதுபற்றியும் கேட்காத மெளனமும் எனக்குக் கோபத்தைத் தந்தது. பொறுக்க மாட்டாமல் அதை அக்காவிடமே கேட்டேன்.

    ''நான் யாரையும் காதலிக்கல. ஆனா... காதல் புரியாதுன்னோ, பிடிக்காதுன்னோ எப்பவாவது சொல்லியிருக்கேனா?'' என்றாள்.

    நான் அக்காவை ஆச்சரியமாய்ப் பார்த்தேன்.


    << பக்கம் 1

    பக்கம் 3 >>

     

    PROVIDER=MICROSOFT.JET.OLEDB.4.0;DATA SOURCE=D:\Hosting\7909944\html\unicode\db\TOcomments.mdb;Persist Security Info=False;
    உங்கள் கருத்து  
    (You may need to disable your pop-up blocking software in order to post a comment.)
    Copyright © 2004 Tamiloviam - Authors
    Best viewed with IE 4.x and above, Netscape 7.x , Firefox 0.8 and above with resolutions 800 X 600 and above.
    | Privacy |