ஆகஸ்ட் 26 2004
தராசு
வேர்கள்
காந்தீய விழுமியங்கள்
மேட்ச் பிக்சிங்
சிந்திக்கச்செய்த சில சிங்கைச்செய்திகள்
க. கண்டுக்கொண்டேன்
முத்தொள்ளாயிரம்
வானவில்
திரையோவியம்
சிறுகதை
கட்டுரை
கோடம்பாக்கம்
பேட்டி
பெண்ணோவியம்
 
  முதல் பக்கம்
தொடர்கள்
- சத்யராஜ்குமார்
  • கங்கை இல்லாத காசி
  • - பாஸ்டன் பாலாஜி
  • வார்த்தையல்ல, வாக்கியம்
  • - என். சொக்கன்
  • என்னை எழுதியவர்கள்
  • - சத்யராஜ்குமார்
  • சுய சாசனம்
  • - பாஸ்டன் பாலாஜி
  • கோடிட்ட இடங்கள்
  • - சித்ரன்
  • களம்
  • - நாகூர் ரூமி
    யுனிகோடில் தேடல்
    சென்ற இதழ்கள்
    சிறுகதை : சாஸ்வதா - 3
    - சரசுராம்
    | Printable version |

    ராத்திரி தூக்கம் வரவில்லை. அக்கா முகத்தில் படித்த புத்தகத்தோடு தூங்கிக் கொண்டிருந்தாள். நான் ஜன்னல் வழியாக நட்சத்திரங்களைப் பார்த்தேன். பிறகு யோசனையில் காலனியிலிருந்து இதற்கு முன் ஓடிப் போனவர்கள் வந்தார்கள். எனக்குத் தெரிந்து மோகன் - விஜயலட்சுமி ஜோடி தான் முதலில் ஓடிப் போனது. கல்யாணம் பண்ணிக் கொண்டு வீட்டிற்கு வந்தும் யாரும் சேர்த்துக் கொள்ளவில்லை. அப்படியே திரும்பிப் போனார்கள். கோயமுத்தூரில் இருவரும் ஒரு குழந்தையோடு சந்தோஷமாய் குடும்பம் நடத்துவதாய் சுரேஷ் சொன்னான். அப்றம் ஓடிப் போனது ரேகா - மகேந்திரன் ஜோடி. கல்யாணம் பண்ணிக் கொண்டு வந்த அவர்களுக்கும் அதே கதிதான். காலனியிலேயே தனியே வீடு பார்த்து குடியிருந்தார்கள். பிறகு ஒரு குழந்தை பிறக்க குடும்பங்கள் ஒன்று சேர்ந்தன. இது தவிர ஜோடி சேராமல் பிரிந்த ஜோடிகளின் கதைகள் வேறு. அடுத்த லிஸ்டில் நாங்கள் வரப் போகிறோமா?. அப்படியே போனால் வீட்டில் சேர்த்துக் கொள்வார்களா? நெடுநேரம் விழித்தும் விடை தெரியாமல் தூங்கிப் போனேன்.

    விடிந்த போது சரியாகத் தூங்காமல் தலை வலித்தது. அப்பா ஆபீஸ் கிளம்பிப் போனார். தம்பி ஸ்கூலுக்குப் போனான். காலேஜ் போக புவனா வந்தாள். நான் வரவில்லை என்றேன். என்ன முடிவு பண்ணியிருக்கே என்றாள். இன்னும் முடிவு பண்ணவில்லை என்றேன். சீக்கிரம் சொல்லு, லேட்டானா பிரச்சினை பெரிசாயிடும் என்றாள். ராஜாராம் இதுமாதிரி கூப்பிட்டா காலேஜிலிருந்து அப்படியே ஓடிப் போயிடுவேன் என்றாள். நான் மறுபடியும் யோசனையைத் தொடர்ந்தேன். சாயந்திரத்திற்குள் கெளதமிடம் முடிவு சொல்லியாக வேண்டும்.

    பத்து மணிக்கு அக்கா இலேசாய் இடுப்பு வலிக்கிறது என்றாள். அம்மா அப்பாவுக்குப் போன் பண்ணச் சொன்னாள். நான் லோகநாத மாமா வீட்டிற்கு ஓடினேன். போன் பண்ணிவிட்டு வரும்போது அம்மா ஆட்டோ பிடிக்க ரோட்டிற்கு வந்தாள். வலி அதிகமாயிடுச்சு என்றாள். அம்மாவும் பாட்டியும் அக்காவை ஆஸ்பிட்டலுக்கு கூட்டிப் போனார்கள். நான் பஸ்ஸில் போனேன்.

    அப்பா ஆபிஸிலிருந்து வந்தார். மாமாவை வரச் சொல்லி கோயமுத்தூருக்குப் போன் பண்ணினாராம். அக்காவை டாக்டரம்மா செக்கப் செய்தார்கள். இன்னும் நேரம் இருக்கு என்றார்கள். அக்காவுக்கு தனியறை ஒதுக்கப்பட்டது. அப்பா எதுவானாலும் போன் பண்ணச் சொல்லிவிட்டு மீண்டும் ஆபிஸ் போனார். அம்மா மதியம் சாப்பாடு கொண்டுவர வீட்டிற்குப் போனாள். அக்காவுடன் நானும் பாட்டியும் இருந்தோம். அக்கா அமைதியாய்ப் படுத்திருந்தாள். பாட்டி என்னிடம் எதுவும் பேசவில்லை. மாமா வந்ததுமே என் பிரச்சினை அவரிடமும் அலசப்படும். மாமா வந்ததுமே போட்டுக் கொடுக்க வேண்டாம் என்று பாட்டியிடம் எச்சரித்தேன். பிறகு ஜன்னல் அருகே நின்று யோசித்தேன். மழை வருகிற மாதிரி காற்று குளிர்ந்து வீசியது. யோசனைகள் கலைந்து கலைந்து ஒரு தெளிவான உருவத்திற்கு வந்தது.

    பனிரெண்டு மணிக்கு மாமா வந்தார். வந்ததுமே மச்சினியாரே என்று என் தலையில் கொட்டினார். வரும் வழியில் ஈச்சனாரி கோயிலுக்குப் போனதில் கொஞ்சம் தாமதமாம். அக்காவுக்கு திருநீர் நீட்டினார். அவரே குங்குமம் வைத்தார்.

    ''என்ன மாமா பையன் பொறக்கணும்னு வேண்டுதலா?'' என்றேன்.

    ''பையனோ, பொண்ணோ எந்தக் குறையும் இல்லாமப் பொறக்கணும் அவ்வளவுதான்'' என்றார்.

    கொஞ்ச நேரத்தில் அக்காவுக்கு வலி ஆரம்பித்தது. எழுந்து வயிற்றைப் பிடித்துக் கொண்டு நடக்க ஆரம்பித்தாள். இலேசாய் முனங்க ஆரம்பித்தாள். கட்டிலின் கம்பியை வளைக்கிற மாதிரி இறுக்கப் பிடித்தக் கொண்டு நின்றாள். அம்மா.. அம்மா.. என்றாள். பிறகு நடக்க ஆரம்பிக்க மீண்டும் வலியால் கத்தினாள். மாமா ஓடிப் போய் டாக்டரைக் கூட்டி வந்தார். டாக்டரம்மா வயிற்றைத் தொட்டுப் பார்த்து விட்டு அப்படித் தான் இருக்கும், இன்னும் கொஞ்சம் பொறுத்துக்கச் சொன்னார். அறையின் சுவரில் அம்மன் படம் இருந்தது. அக்கா அதனருகில் போய் நின்றுகொண்டாள். இலேசாக கண்கலங்கி 'கடவுளே, கடவுளே' என்றாள். நான் பக்கத்தில் அவள் தோளைப் பிடித்துக் கொண்டேன். கொஞ்சம் அமைதியானாள். நான் அப்பாவுக்குப் போன் செய்தேன். அப்படியே லோகநாத மாமாவுக்குப் போன் செய்து அம்மாவை சீக்கிரம் வரச் சொன்னேன். நான் அறைக்குள் வர அக்கா மீண்டும் அலறினாள். பாட்டி 'முருகா முருகா' என்று சொல்லச் சொன்னாள். அக்கா 'முருகா முருகா' என்றாள். கட்டிலில் கையூன்றி அப்படியே நின்றாள். கண்ணீர் மளமளவெனக் கொட்டியது. பாட்டி கண் கலங்கினாள். மாமா வெளியே போய் நின்று கொண்டார்.

    ''இவ்வளவு சிரமமா பாட்டி'' என்றேன்.

    ''ஒவ்வொரு முறையும் ஒவ்வொரு பிறவியடி'' என்றாள்.

    மேலும் அம்மா வலி தாங்காமல் கத்த மாமா டாக்டரைக் கூட்டி வந்தார். செக்கப் செய்த டாக்டர் நர்சுகளைக் கூப்பிட்டார். நர்சுகள் வந்தார்கள். ஸ்டிரெச்சர் வந்தது. அக்காவைப் பிரசவ அறைக்குள் அழைத்துச் சென்றார்கள்.

    நாங்கள் வராந்தாவில் நின்றிருந்தோம். வானம் இருட்டிக் கொண்டு வந்தது. இலேசான மழைத் தூறல் துவங்கியது. மாமா தவிப்பது புரிந்தது. பாட்டி வேண்டிக் கொள்வது தெரிந்தது.

    ''சுகப் பிரசவம்னா... நம்ம குலதெய்வக் கோயிலுக்கு நம்ம ஊரிலிருந்து நடந்து வந்தே பொங்கல் வைக்கிறதா வேண்டியிருக்கேன்'' என்றார் மாமா.

    நர்ஸ் வெளியே வந்தாள். நீள வெள்ளைத் துணி கேட்டாள். மாமா அறைக்குப் போய் ஒரு வேட்டியைக் கொண்டு வந்து தந்தார். மீண்டும் கதவு சாத்தப்பட்டது. மழை பலமாய்ப் பிடித்துக் கொண்டது. அப்பா மழையில் மாட்டிக் கொண்டிருக்க வேண்டும். நான் மாமாவைப் பார்த்தேன். கண் கலங்கி இருந்தார். பாட்டி என்னருகில் வந்தாள்.

    ''சாஸ்வதா... உங்கம்மா மொட்டையடிச்சு இருக்கிற நம்ம குடும்பப் போட்டோ ஞாபகமிருக்கா?'' என்றாள்.

    எனக்கு ஞாபகமிருக்கிறது. அம்மா மொட்டை போட்டு கொஞ்சம் முடி முளைத்துப் பார்க்கச் சிரிப்பாய் இருந்தது. அம்மா என்னைக் கையில் வைத்துக் கொண்டு நின்றிருப்பாள். அக்கா அப்பாவின் கை பிடித்து வலதுபுறம் நின்றிருப்பாள். இப்போது பார்த்தாலும் அப்பாவும் நீயும் அண்ணண் தம்பி மாதிரி இருக்கீங்க... '' என்று நானும் அக்காவும் போட்டோவில் அம்மாவைக் கிண்டலடிப்போம்.

    ''ஆமா, அதுக்கென்ன இப்போ?'' என்றேன்.

    ''உங்கம்மா ஏன் மொட்டை போட்டான்னு தெரியாதில்ல?''

    நான் அமைதியாய்ப் பாட்டியைப் பார்த்தேன்.

    ''உன்னைப் பச்ச மண்ணா நர்ஸ் வந்து நீட்டினதும் எல்லோருக்கும் அப்படியொரு சந்தோஷம். ஆனா டாக்டரம்மா வந்து ஒரு குண்டைப் போட்டா. உனக்கு வலது கை இயக்கமேயில்ல. வேலை செய்யறது கஷ்டம்னா. எல்லோரும் கலங்கிப் போயிட்டோம். உங்கம்மா கேட்டதும் அந்த ஒரு நாள் முழுசும் அழுதா. எதுவும் சாப்பிடாமக் கத்தினா. உங்கப்பா வெளியூரிலிருந்து குழந்தைகள் ஸ்பெஷலிட்ட கூட்டிட்டு வந்தான். உன் கைக்கு என்னென்னவோ செய்தாங்க. மூணு நாள்ல முடிவு தெரியும்னு டாக்டர் போயிட்டார். அப்பத் தான் உங்கம்மா நம் கோயிலுக்கு வேண்டிகிட்டா. கடவுளே என் குழந்தை கை சரியாச்சுன்னா... உனக்கு வந்து நான் மொட்டை போடறேன்னு. அப்றம் மூணு நாள்ல டாக்டருங்க பயிற்சியெல்லாம் தந்து உன் கைய குணமாக்கிட்டாங்க. வீட்டுக்கு வந்ததும் உங்கம்மா சொன்னபடியே சாமிக்கு மொட்டை போட்டுகிட்டு வந்து நின்னா'' பாட்டி சேலையை வாயில் பொத்திக் கொண்டு அழுதாள். எனக்கு குபுக்கென்று கண் கலங்கியது.

    அம்மாவை உடனே பார்க்க வேண்டும் போலிருந்தது. அப்பா இன்னும் ஏன் வரவில்லையென வாசலைப் பார்த்தேன். அறைக்குள்ளிருந்து குழந்தையின் முதல் அழுகை கேட்டது. கதவு திறந்தது. நர்ஸ் துணியால் துடைத்து குழந்தையைத் தந்தாள். மாமா வாங்கிக் கொண்டார். பெண் குழந்தை. நல்ல பிரசவம்தான் என்றாள் டாக்டரம்மா. கொச கொசவென முடியோடு சிவப்பு நிறத்தில் அந்த புது மலர் தவழ்ந்தது. மாமாவுக்கு சந்தோஷம் முகத்தில் குதித்தது. பாட்டி குழந்தையை வாங்கிக் கொண்டாள். மாமா என்னை கோயமுத்தூருக்கு ஒரு போன் பண்ணச் சொன்னார்.

    நான் வெளியே வந்தேன். மழை பலமாய் தொடர்ந்து கொண்டிருந்தது. ரோட்டிற்கு வந்த போது மழையில் நனைந்தபடி கெளதம் சைக்கிளில் வருவது தெரிந்தது. பக்கத்தில் வந்து சைக்கிளை நிறுத்தி கெளதம் என்னையே பார்த்தான்.

    ''சாயந்திரம் வரைக்கும் என்னால பொறுத்துக்க முடியாது சாஸ்வதா. முடிவை இப்போதே சொல்லு...'' என்றான்.

    நான் அமைதியாய் இருந்தேன். வானில் இடி இடித்தது.                       

    ''சொல்லு.. சாஸ்வதா..''

    ''நாம ஓடிப் போக வேண்டாம்னு முடிவு பண்ணிட்டேன் கெளதம். என்ன திடீர்னு ஞானோதயம்னு அப்றம் சொல்றேன். அம்மா, அப்பான்னு இத்தனை வருஷம் அவங்க பாதுகாப்பில வளர்ந்து அவங்க தந்த வசதியெல்லாம் பயன்படுத்திட்டு, நமக்குன்னு பக்குவம் கிடைச்சதும் எல்லாத்தையும் உதறிட்டு ஓடிப் போறதுங்கறது அபத்தம்னு தோணுது கெளதம். எனக்கு எங்க வீடும் வேணும் - நீயும் வேணும். முதல்ல நீ நல்ல வேலை தேடு. அப்றம் எங்க வீட்ல முறையா வந்து என்னைக் கேளு. சம்மதம் உடனே கிடைக்காது. ஆனா தொடர்ந்து தட்டினா, திறக்காத கதவுன்னு எங்காவது உண்டா?'' என்றேன்.

    கெளதம் என்னை ஆச்சரியமாய்ப் பார்த்தான். வானில் ஒரு மின்னல் வெட்டிப் போனது. பிறகு இருவரும் மழையில் நனைந்தபடி போன் செய்யப் போனோம்.

    (முற்றும்)

    நன்றி : தினமனி ஆண்டு மலர்


    << பக்கம் 2

    PROVIDER=MICROSOFT.JET.OLEDB.4.0;DATA SOURCE=D:\Hosting\7909944\html\unicode\db\TOcomments.mdb;Persist Security Info=False;
    உங்கள் கருத்து  
    (You may need to disable your pop-up blocking software in order to post a comment.)
    Copyright © 2004 Tamiloviam - Authors
    Best viewed with IE 4.x and above, Netscape 7.x , Firefox 0.8 and above with resolutions 800 X 600 and above.
    | Privacy |