அக்டோபர் 14 2004
தராசு
கார்ட்டூன்
மேட்ச் பிக்சிங்
சிந்திக்கச்செய்த சில சிங்கைச்செய்திகள்
வேர்கள்
முன்னுரை
கட்டுரை
திரைவிமர்சனம்
முத்தொள்ளாயிரம்
நாங்க ரெடி நீங்க ரெடியா ?
சமையல்
 
  முதல் பக்கம்
தொடர்கள்
- சத்யராஜ்குமார்
  • கங்கை இல்லாத காசி
  • - பாஸ்டன் பாலாஜி
  • வார்த்தையல்ல, வாக்கியம்
  • - என். சொக்கன்
  • என்னை எழுதியவர்கள்
  • - சத்யராஜ்குமார்
  • சுய சாசனம்
  • - பாஸ்டன் பாலாஜி
  • கோடிட்ட இடங்கள்
  • - சித்ரன்
  • களம்
  • - நாகூர் ரூமி
    யுனிகோடில் தேடல்
    சென்ற இதழ்கள்
    முத்தொள்ளாயிரம் : நலங்கிள்ளி
    - என். சொக்கன்
    | Printable version |

    பாடல் 51

    நீண்ட வேலை ஏந்திய 'நலங்கிள்ளி' ஆட்சி செய்யும் சோழ நாட்டில், நீர் வளம் மிக அதிகம் - ஆகவே, அங்குள்ள நீர்த்தடாகங்களில், தாமரையும், 'நீலம்' எனப்படும் குவளை மலரும் ஏராளமாய்ப் பூத்திருக்கின்றன.

    இந்த மலர்களையெல்லாம் தடவி, தேன் உண்டு களித்து, பின் திரும்பிய ஒரு வண்டு, கவலையுடன் அமர்ந்திருக்கும் ஒரு பெண்ணைப் பார்க்கிறது. 'இவளுடைய துயரத்தைப் போக்குவதற்கு என்ன செய்யலாம் ?', என்று யோசிக்கிறது.

    தங்களின் கஷ்டங்களை நினைத்துக்கொண்டு, கன்னத்தில் கைவைத்து அமர்ந்திருக்கிறவர்களை, பழையபடி உற்சாகப்படுத்த, ஒரு மனோதத்துவரீதியிலான உபாயம் உண்டு - அவர்களிடம், நாம் நம்முடைய கஷ்டத்தைச் சொல்லிப் புலம்பவேண்டும் - அதாவது, பெரிய கோட்டிற்குப் பக்கத்தில், ஒரு சின்ன கோடு வரைவதுபோல, அவர்கள்மட்டுமா கஷ்டப்படுகிறார்கள் ? ஊரில் எல்லோருக்கும்தான் கஷ்டம் என்பதுபோன்ற ஒரு எண்ணத்தை அவர்கள் மனதில் உண்டாக்கிவிட்டால், அவர்கள் ஓரளவேனும் ஆறுதல் அடைவது நிச்சயம்.

    இப்படி யோசித்த வண்டு, அந்தப் பெண்ணிடம், தன்னுடைய கஷ்டத்தைச் சொல்வதாகத் தீர்மானித்தது, 'ஏ பெண்ணே, சோழ நாடு முன்போல் இல்லை, ஊரெங்கும் காவல் அதிகமாகிவிட்டது, வெறுமனே தாமரை மலரில் தேன் திருடச் செல்லும் அப்பாவி என்னைக்கூட, ஆள்வைத்துப் பிடித்துச் சிறையில் அடைத்துவிடுவார்கள்போல.', என்றது.

    இதைக் கேட்டதும், அந்தப் பெண்ணின் முகம் சட்டென்று மலர்கிறது, வடதுபக்கமாய்த் திரும்பி, அங்கிருந்து வீசும் வாடைக் காற்றை நோக்கி சத்தமாய் அதட்டிப் பேசுகிறாள் அவள், 'வாடைக் காற்றே, அந்த வண்டு சொன்னதைக் கேட்டாயா ? சோழனின் நாட்டில் காவல் அதிகமாகிவிட்டது, ஆகவே, நீ முன்பைப்போல் எல்லா இடங்களிலும் சுற்றித் திரிந்து, காதலரைப் பிரிந்திருக்கும் பெண்களையெல்லாம் உன் இஷ்டம்போல் வாட்டிக்கொண்டிருக்கமுடியாது., அதனால், நீ இனிமேல் இங்கே வராதே., ஏற்கெனவே பிரிவுத் துயரத்தில் நொந்துபோயிருக்கும் எங்களைக் கொஞ்சம் நிம்மதியாய் இருக்க விடு.'


    நாம நெடுவேல் நலங்கிள்ளி சோணாட்டுத்
    தாமரையும் நீலமும் தைவந்து யாமத்து
    வண்டுஒன்று வந்தது வாரல் பனிவாடாய்
    பண்டுஅன்று பட்டினம் காப்பு.

    (நாமம் - பயம்
    நெடு - நீண்ட
    தைவந்து - தடவி
    யாமம் - நள்ளிரவு
    வாரல் - வராதே
    வாடாய் - வாடைக் காற்றே
    பண்டு - பழைய
    காப்பு - காவல்)



    பாடல் 52

    தாழ்வடையாத / வளையாத மயிலை வாகனமாய்க் கொண்டவன் முருகன் - அந்த முருகப் பெருமானை, கடம்ப மலர்களைக்கொண்டு பூஜை செய்து, புகழ்ந்து பாடுவது வழக்கம்.

    அப்படி நாள்தோறும் முருகனுக்கு பூஜை செய்துகொண்டிருந்த ஒரு புலவர், பின்னர் ஒருநாள் அரசன் சோழனைச் சந்திக்கச் சென்றபோது, அவனிடம் சொல்கிறார், 'மன்னா, முருகனும், நீயும் ஒன்றுதான் !'

    இதைக் கேட்ட சோழன், திகைத்துப்போய், 'அது எப்படி ?', என்று வியப்புடன் கேட்கிறான்.

    புலவர் புன்னகையுடன் தனது புகழ்ச்சிக்கு விளக்கம் கொடுக்கிறார், 'மன்னா, இந்த பூமியில் தொடங்கும் போர்கள் எல்லாவற்றிலும்
    நீதான் ஜெயிக்கிறாய்., ஆகவே, என்னைப்பொறுத்தவரை, பெரும் வெற்றி வீரனான உன்னை, நான் எனது இனிய தமிழால் போற்றிப் பாடுவது, கடம்ப மலர்களைத் தூவி, முருகனை தினந்தோறும் வழிபடுவதற்கு இணையானது.'

    மடங்கா மயில்ஊர்தி மைந்தனை நாளும்
    கடம்பப்பூக் கொண்டுஏத்தி அற்றால் தொடங்கமருள்
    நின்றுஇலங்கு வென்றி நிறைகதிர் வேல்மாறனை
    இன்தமிழால் யாம்பாடும் பாட்டு.

    (ஏத்தி - புகழ்ந்து
    அற்றால் - அதைப்போல (உவமை)
    மருள் - போர்
    இலங்கு - ஒளி வீசி
    வென்றி - வெற்றி)

    PROVIDER=MICROSOFT.JET.OLEDB.4.0;DATA SOURCE=D:\Hosting\7909944\html\unicode\db\TOcomments.mdb;Persist Security Info=False;
    உங்கள் கருத்து  
    (You may need to disable your pop-up blocking software in order to post a comment.)
    Copyright © 2004 Tamiloviam - Authors
    Best viewed with IE 4.x and above, Netscape 7.x , Firefox 0.8 and above with resolutions 800 X 600 and above.
    | Privacy |