தமிழோவியம் (http://www.tamiloviam.com)
தொடர் : 'அப்பச்சி' [பாகம் : 1]
- மீனா முத்து

'அப்பச்சி'யை (அப்பா) மறக்க முடியவில்லை

முந்தா நாள், நேத்து,இன்னைக்கோட மூணு நாளாச்சு இன்னொம் மூணுநா போச்சுன்னா அதுக்கடுத்தனா காலைல அப்பச்சியை பாத்துறலாம் இல்ல ஆத்தா (அம்மா) ? ஆவலுடன் கேட்டேன்.

அப்பச்சியை சரியா ஞாபகம் கூட இல்லை சிரிச்சுக்கிட்டு செவப்பா நல்ல உயரமா கம்பீரமா வேட்டியை மாப்பிள்ளைக் கட்டுகட்டிக்கிட்டு.. (ஆமா அப்பச்சி எப்பவுமே அப்படித்தான் வேட்டிய கட்டுவாகலாம் எல்லாரும் கட்டுற மாதிரி கட்டமாட்டகளாம் ஆத்தா சொல்ல கேட்டிருக்கேன்) ஏதோ லேசா மொகம் நெனப்புக்கு வருது போட்டோவில பாத்து பாத்து அதே மாதிரி கற்பனை பண்ணிக்கிட்டிருக்கேனோ என்னவோ ஆனா ஒன்னுமட்டும் நல்லா நெனவிருக்கு, நா அப்பச்சி மடியில ஒக்காந்துகிட்டுருப்பேன் அப்போ இந்த ஓட்ஸ் இல்ல ஓட்ஸ அதை பால்ல போட்டு காய்ச்சி ஆத்தா அப்பச்சிக்கு கொடுப்பாக அதை பால மட்டும் குடிச்சிட்டு அடியிலே இருக்குமே ஓட்ஸ் அதை எனக்குத் தருவாக (எனக்கு பால் பிடிக்காது ஆன அதில வெந்த ஓட்ஸ் ரொம்ப புடிக்கும்). தெனமும் ராத்திரி இதுக்காக காத்துகிட்டிருப்பேன் அது மட்டும் இன்னும் மறக்கல்ல.

எனக்கு அஞ்சு வயசிருக்கும்போது அப்பச்சி (மலேயா) மெலேசியாவுக்கு கொண்டுவிக்க (மணிலெண்டிங்) போகும் போது (ஏற்கனவே அங்குதான் இருந்தார்கள் ஒவ்வொரு மூன்று வருஷம் நான்கு வருஷத்திற்கொரு முறை வந்து வந்து போவார்கள் அப்படித்தான் இந்த முறையும் வந்திருந்தார்கள்) இப்போ அஞ்சு வருஷமோ ஆறு வருஷோமோ ஆச்சு அப்ப போனவுக அப்பச்சி திரும்ப இன்னும் வரலை அதுக்கப்புறம் இதோ இப்போ எங்களை மலேசியாவுக்கு வரச்சொல்லி நானும் ஆத்தாவும் போய்க் கிட்டிருக்கோம்.

(எங்கள் இருவருக்குமே அதுதான் முதல் வெளிநாட்டுப்பயணம் அப்பொழுதெல்லாம் பிளேனில் போவதில்லை கப்பல்தான் கப்பல் பயணம் என்றால் ஏழு நாட்கள்!)

எனக்கு ஒரே அதிசயம் எதைப்பார்த்தாலும் (கப்பலே) அதிசயம், அதிலும் கப்பல்ல உள்ள (லைப்ரரி) படிக்கும் இடம் ,சாப்பிடும் இடம், தியேட்டர்,   நீச்சல் குளம், விளையாடும் இடம், ஓய்வெடுக்கும் அந்த நீஈஈஈஈண்ட வரண்டா எனக்கு ரொம்ப ரொம்ப புடிச்ச இடம் இதுதான்!

ஆனாகடல் பக்கம் லேசாக்கூட திரும்ப மாட்டேன் அந்த கரு ஊதா கலர்ல கடல் தண்ணியப் பாக்கும்போது ரொம்ப பயம் ஏன்னே தெரியாது, ஆனா சாப்பாடு மட்டும் 'உவ்வே .. (அப்ப அப்படித்தான் இருந்தது! இப்போ நினைத்துப் பார்த்தால் என்ன அருமையான சாப்பாடு! அன்று கப்பலில் ஒருவித அசைவு, மிக மிக மெதுவானதாயிருந்தாலும் அது நிறையப்பேருக்கு தலை சுத்தல் வாந்தியை உண்டு பண்ணியது அதுவும் சாப்பாடு பிடிக்காமல் போனதற்கு ஒரு காரணமாயிருக்கும்.) கப்பல்ல ஒவ்வொரு சாப்பாட்டு நேரமும் ஒரு ஆள் வந்து எல்லா ரூம் வாசலிலும் மணி அடித்து அறிவிப்பார் வர வர அந்த மணி சத்தம் கேட்டாலே என் ஆத்தாவிற்கு குமட்ட ஆரம்பித்துவிடும் எனக்கும்தான்!.

காலையில் டிபன் என்னன்னா.. ரொட்டியில வெண்ணையை அப்பி (தடவி அந்த ப்ரெட்டின் கனத்திற்கு) அதை பார்க்கும் போதே எனக்கு வேண்டவே வேண்டாம் என்று ஓடிவந்து விடுவேன்(ஆஹா எவ்வளவு ருசியா இருந்திருக்கும்! மண்டு ஒண்ணும் தெரியலை சாப்பாடு மட்டுமல்ல இப்படி சிறு வயதில் எவ்வளவு சின்ன சின்ன விஷயங்கள் அறியாமையினால் இழந்திருக்கிறோம்.)

அப்பாடி ஒரு வழியா ஆறு நாளு ஓடிருச்சு! நாளைக்கு அதிகாலைல அஞ்சு மணிக்கெல்லாம் தூரத்தில் பினாங்கு கரை தெரியும் காலையிலன்னு ஆத்தாவும் கூட வந்த மற்றவர்களும் சொல்லிக்கிட்டு (ரெம்ப மகிழ்ச்சி ஒவ்வோர் முகத்திலும்!!) அங்கயும் இங்கயுமா சந்தோஷமாக போய்க்கிட்டும் வந்துகிட்டும் இருந்தார்கள்!

நாளைக்கு இன்னேரம் அப்பச்சியை பாத்து பேசிக்கினு இருப்போம்! (என்னைக் கட்டிப் பிடித்து சொல்லும் போதே ஆத்தாவுக்கு சந்தோஷம் தாங்க முடியலை அது முகத்திலேயே தெரிந்தது!!)

(தொடர்வேன்...)

நன்றி : தோழியர்.
March 21st, 2004

Copyright © 2005 Tamiloviam.com - Authors