தமிழோவியம் (http://www.tamiloviam.com)
தொடர் : 'அப்பச்சி' [பாகம் : 2]
- மீனா முத்து

நாளைக்குக் காலையில அப்பச்சியை பார்க்கப் போகும் ஆவல்,ஆத்தாவுக்கு மட்டுமா எனக்கும்தான்! அப்பச்சி எப்படி இருப்பார்கள் எனக்கு என்னல்லாம் வாங்கித்தருவார்கள் நிச்சயம் அழகான சட்டை(இந்த பாவாடை சட்டை போட்டு போட்டு சலிச்சு போச்சு ) வாங்கித்தரச் சொல்லி கேக்கணும் எங்கெல்லாம் கூட்டிபோவார்கள் என்னல்லாம் வாங்கித்தருவார்கள் ? இப்படி இன்னும் நெறைய்ய கேள்வி மனசுக்குள்.

காலையில சீக்கிரமா எந்திருச்சு பாஸ்போட்டெல்லாம் எடுத்து வச்சுக்கிட்டு தயாரா இருக்கணும, இமிகிரேஷன் அதிகாரிங்கல்லாம் வெள்ளனவே வந்திருவாக ஒம்போது மணிக்கெல்லாம் சோதனை ஆரமிச்சுருவாக முன்னாடியே போய் வரிசையா நிக்கணும் அந்தா இந்தான்னு மத்தியானம் ஒருமணி ரெண்டுமணியாயிரும் கரையெறங்குறதுக்கு என்று  ஒரு த்தர்(அவர் நெறையத்தடவை கப்பலில் போய்  வந்துகிட்டு இருக்காராம் ) எல்லோரிடமும் சொல்லிக் கொண்டிருந்தார்.

(முன்பெல்லாம் கப்பல் பினாங்குத்தீவை அடைந்தபிறகு கரையைவிட்டு இரண்டு மூன்று மைல்கள்    தள்ளி கடலில் நங்கூரம் போட்டு நிறுத்தி விடுவார்கள் . இமிகிரேஷன் அதிகாரிகள் தனி படகில் கப்பலுக்குள் வருவார்கள் . பிறகு முதல் வகுப்பில் , தொடங்கி முறையே இரண்டாம் வகுப்பு மூன்றாம்  வகுப்பு   என அவரவர்கள் பிரயாணம் செய்யும் வரிசைப்படி எல்லா சோதனை  யு ம்    முடிந்த ஒரு மணி   நேரத்தில் அதிகாரிகளுடன் கப்பல்    கரையை அடையும் அதன் பிறகுதான் பிரயாணிகள் கரையிறங்க அனுமதிக்கப் படுவார்கள்.)

ராத்திரி ரொம்ப நேரம் அப்பச்சிய பத்தியே பேசிக் கொண்டிருந்தார்கள் ஆத்தா . ' அப்பச்சி ஒன்னயப் பாத்தவுடன் சந்தோஷப்படுவாக எப்பவும் கடுதாசியில ஒன்னப் பத்தித்தான் கேட்டுகிட்டே இருப்பாக இப்ப நேரபாக்க போறோம்னு எவ்வளவு சந்தோஷமா இருப்பாக தெரியுமா ?' அப்படீன்னு இன்னும் என்னென்னவோ சொல்லிக் கொண்டே இருந்தார்கள் நானும் அந்த நெனப்பிலயே தூங்கிப்போயிட்டேன்.

அன்று அதிகாலையில் ஆத்தா என்னை எழுப்பும் போது அஞ்சு மணி இருக்கும் (ஆத்தா எப்பவும் சொல்வார்கள்   சாமானி யத்தில் இவளை எழுப்ப முடியாதுன்னு)சாதாரண நாளுன்னா வழக்கம் போல்  எந்திருக்க மாட்டேனோ என்னவோ அன்று வாரிசுருட்டி எழுந்து உக்காந்துகொண்டு என்ன ஆத்தா  பினாங்கு வந்துருச்சா கரை தெரியுதா ..? கண்ணை சரியாத் திறக்க முடியலை கசக்கியபடி தூக்கக் கலக்கத்தோடு கேட்டேன்.

'பினாங்கு வந்துருச்சு எந்திரி எந்திருச்சு சன்னவழிய வெளிய பாரு கரை தெரியுது என்றார்கள். அவ்வளவுதான் ஒரே குதி குதிச்சு ஆத்தாவின் படுக்கையில் ஏறி அங்குதான் வட்டமாக குட்டி ஜன்னல் அதற்கு தகுந்தார்ப் போல் சின்னதிரை போட்டு அழகா இருக்கும் நானும் ஆத்தாவும் ரூமில் இருக்கும் போது எப்பவும் பெட்டில் காலை பின்புறமாக மடித்து வைத்துக் கொண்டு அதன் வழியே வெளியில் வேடிக்கை பார்க்கறதுக்கு ரொம்பவும் பிடிக்கும். ஜன்னல் வழியே வெளியில் அந்த நீண்ட வராண்டா தெரியும் வராண்டாவின் தடுப்புக் கம்பிக்கப்புறம் கரு நீலக்  கடல் தெரியும் அதான் எனக்கு பயமா இருக்கும். ஆனாலும் ஜன்னல் வெளியே பாக்கறதுனால அதுவும் வரண்டா  முழுக்க நிறையப்பேர் ஓய்வெடுத்துக் கிட்டு , நின்னுகிட்டு , நடந்துகிட்டு இருப்பதால வேடிக்கை பார்க்கும் ஆசையில அதுவும் உள்ள ருந்து பார்கறதுனால பயமாவே இருக்காது) கரை தெரிகிறதான்னு பார்த்தால் !   அப்பாடி..! என்ன அழகு ! ஜிகு ஜிகுன்னு லைட்டெல்லாம் போட்டு! இதுவரை நான் பார்த்தறியாத புதிய உலகம் ! எனக்கிருந்த சந்தோஷம் ஐ… .. ஆத்தா இதான் பினாங்கா ? கண்கள் விரிய திரும்பிப் பாக்காமலே ஆத்தாவைக் கேட்டேன் 'அழகுபோல இருக்குல்ல? அப்படியே என்னை மறந்து பார்த்துக் கொண்டே இருந்தேன். சரி சரி   எறங்கி வா என ஆத்தா சொல்றது காதில் விழவேயில்லை… ..

காலையில வெள்ளனவே 'ரெடியா இருந்தாதான் மொதல்ல போயி வரிசையில் நிக்கமுடியும் இல்லன்னா கூட்டம் வந்துரும் அப்பறம் ரெம்ப நேரம் காத்து நிக்கணும்' அப்படீன்னு என்னை குளிக்கச் சொல்லி அவர்களும் குளித்து, புறப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும்போது மணி ஆறு இருக்கும் எங்களின் ரூம்   கதவை யாரோ வேகமா  தட்டினாங்க!

Copyright © 2005 Tamiloviam.com - Authors