தமிழோவியம் (http://www.tamiloviam.com)
தொடர்கதை : அடுத்த கட்டம் [பாகம் : 3]
- என். சொக்கன்

கூட்டத்தில் எப்போதும்போல் ஆளாளுக்குப் பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள். தகவல்களும் கணிப்புகளும் ஊகங்களும் பிரச்னைகளும் அவற்றைச் சரி செய்வதற்கான தீர்வு யோசனைகளும் எந்தவிதமான ஒழுங்கும் இல்லாமல் திசைக்கொன்றாகச் சிதறி ஓடிக்கொண்டிருந்தன.

ராகவேந்தர் பொறுத்துப் பொறுத்துப் பார்த்தார். ஒருகட்டத்தில் நிதானமிழந்த அவர், 'ஜென்டில்மென்' என்று குரலை உயர்த்திக் கிட்டத்தட்டக் கத்திவிட்டார்.

அவர் யாரையாவது அப்படி அழைத்தால், மிகவும் கோபமாக இருக்கிறார் என்று அர்த்தம் என்பதைப் புரிந்துகொண்டிருந்த மற்றவர்கள், சட்டென்று மௌனமானார்கள். நாங்கள் பேசுவது உங்களுக்குப் பிடிக்கவில்லையா மஹாராஜா? இனிமேல் நீங்களே பேசுங்கள், நீங்களே முடிவெடுங்கள், எங்களுக்கென்ன போச்சு?

'இங்கே இத்தனை திறமைசாலிங்க இருக்கோம். ஆனா, யாருக்கும் ஒழுங்கா யோசிக்கத் தெரியலை', ராகவேந்தரின் குரல் இன்னும் கத்தல்தொனியிலிருந்து கீழிறங்கவில்லை, 'மிஸ்டர் சுந்தர்ராமன் இவ்ளோ பெரிய பிரச்னையைச் சொல்லியிருக்கார், ஆனா எல்லோரும் மீன் மார்க்கெட்மாதிரி தனித்தனியாக் கூச்சல் போடறோமேதவிர, அதுக்கு என்ன சொல்யூஷன்னு தெளிவா யோசிக்கிறோமா?'

அவருடைய விமர்சனத்துக்கு மற்றவர்களிடம் எந்தவிதமான மறுமொழியும் இல்லை. 'நீங்களும் இப்போது கூச்சல்தான் போட்டுக்கொண்டிருக்கிறீர்கள்', என்று அவருடைய முகத்துக்குமுன் சொல்கிற தைரியம் யாருக்கும் இல்லாததால், பேசாமல் அவர் முகத்தையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்கள்.

சில நிமிட மௌனத்துக்குப்பிறகு, சதீஷ் என்ற புதுப் பையன் ஒருவன் எழுந்துகொண்டான், 'சார், உங்களுக்கு ஆட்சேபணை இல்லைன்னா, நான் ஒரு யோசனை சொல்லலாமா?'

'பை ஆல் மீன்ஸ்', என்றார் ராகவேந்தர். சாதாரணமாக சதீஷ்போன்ற அதிக அனுபவமில்லாத இளைஞர்கள், முக்கியக் கூட்டங்களில் வெறுமனே உட்கார்ந்து கவனிப்பதோடு நிறுத்திக்கொள்ளவேண்டும் என்பதுதான் அவருடைய கருத்து. ஆனால், இப்போது அவர் இருந்த நிலைமையில், ·பேக்டரி வாட்ச்மேனிடம்கூட யோசனை கேட்டுச் செயல்படுத்தத் தயாராக இருந்தார்.

அந்த சதீஷ் எல்லோரையும் பொதுவாகப் பார்த்தபடி பேசினான், 'சார் சொன்னது நிச்சயமா ஒரு பெரிய பிரச்னைதான். நான் மறுக்கலை. ஆனா, உங்க எல்லோருடைய அனுபவத்தையும் வெச்சுப் பார்க்கும்போது, இதைச் சமாளிக்கிறது அவ்ளோ கஷ்டம்ன்னு எனக்குத் தோணலை.'

இப்படிச் சொல்லிவிட்டு, தன் கையிலிருந்த நோட்டுப் புத்தகத்தை உயர்த்திக் காண்பித்தான் அவன், 'கடந்த அரை மணி நேரம் நாமெல்லாம் கலந்து பேசியதிலே, இந்தப் பிரச்னையை எப்படித் தீர்க்கலாம்ன்னு விதவிதமா ஏழெட்டு தீர்வுகள் கிடைச்சிருக்கு. நீங்க சொல்லச்சொல்ல, அதையெல்லாம் எழுதக்கூட என்னால முடியலை. அப்படியொரு வேகத்திலே யோசனைகள் கொட்டுது'

ராகவேந்தர் அவனை விநோதமாகப் பார்த்தார். இவன் யார்? மந்திரவாதியா? இத்தனை நேரமாக இதே கூட்டத்தில் உட்கார்ந்திருக்கிற என்னுடைய காதில் விழாத தீர்வுகள், இவனுக்குமட்டும் எப்படிக் கிடைத்தன?

அவருடைய குழப்பத்தைப் புரிந்துகொண்டதுபோல் மெல்லச் சிரித்தான் அவன், 'சார், பிரச்னை நம்மகிட்டேதான் இருக்கு. ஒரு விஷயத்தைத் தெளிவா அலசணும்ன்னா, இங்கிருக்கிற எல்லோரும் தங்களோட கவனத்தை ஒரே திசையிலே குவிக்கணும்.'

யாரையும் நேரடியாகக் குற்றம் சாட்டாமல் பேசும் சதீஷின் அணுகுமுறை எல்லோரையும் கவர்ந்திருந்தது. சில சீனியர் மேனேஜர்கள்கூட, இப்போது அவன் பேசப் பேச, அதை ஆமோதிப்பதுபோல் பெரிதாகத் தலையாட்டத் தொடங்கியிருந்தார்கள்.

'கவனத்தைக் குவிக்கிறது-ன்னு நீங்க எதைச் சொல்றீங்க சதீஷ்?', என்றார் சுந்தர்ராமன், 'இப்ப நாம எல்லோரும் ஒரே ஆடிட் பிரச்னையைப்பற்றிதானே பேசிகிட்டிருக்கோம்?'

'ஆமாம் சார். ஆனா, அதுக்கான தீர்வை யாராவது ஒருத்தர் சொன்னா, இன்னொருத்தர் அதை மறுத்துப் பேசறார், அவர் சொல்றதை வேறொருத்தர் எதிர்க்கிறார், இப்படியே கவனம் சிதறிப்போயிடுது', என்றான் சதீஷ், 'இப்படிக் கிளை கிளையாத் தாவறதை நிறுத்திட்டு, நாம எல்லோரும் ஒரே நேரத்தில, ஒரே விஷயத்தைப்பற்றித் தீவிரமா சிந்திச்சா, அதோட பலன்கள் ரொம்பப் பிரமாதமா இருக்கும்'

ராகவேந்தரின் இருபுறமும் அமர்ந்திருந்த மூத்த அதிகாரிகள், மேலாளர்களைச் சுட்டிக்காட்டினான் அவன், 'நம்ம சீனியர் மேனேஜர்ஸ் ஒவ்வொருத்தருக்கும், இந்தத் துறையில குறைஞ்சது இருபது வருஷ எக்ஸ்பீரியன்ஸ் இருக்கு. அடுத்த நிலையில உள்ளவங்க, என்னைமாதிரி ஜூனியர்ஸ்ன்னு எல்லோரையும் சேர்த்துப் பார்த்தா, இந்த ரூம்லமட்டும் சுமார் முன்னூறு வருஷ அனுபவம் கொட்டிக் கிடக்கு, அத்தனை அனுபவத்தையும் நாம ஒரே திசையில குவிச்சா, எப்படி இருக்கும்-ன்னு கொஞ்சம் யோசிச்சுப்பாருங்க'

இப்போது ராகவேந்தர் மீண்டும் பொறுமையிழந்திருந்தார், 'மிஸ்டர் சதீஷ், உங்க கருத்தை நாங்க ஏத்துக்கறோம், நீங்க சொல்ற ஆலோசனைக்குக் காது கொடுக்கத் தயாரா இருக்கோம். அநாவசியமா ஏதோ பாம்புக்கும் கீரிக்கும் வித்தை காட்டறமாதிரி வெறும் வார்த்தைகளால கோட்டை கட்டாம, சீக்கிரமா விஷயத்துக்கு வந்தா நல்லது'

'ஸாரி ஸார்', என்று தணிந்த குரலில் மன்னிப்புக் கேட்டுக்கொண்ட சதீஷ், 'இந்தமாதிரி பலரோட கவனத்தை ஒரே இடத்தில குவிக்கறதுக்கு ஒரு சின்ன, ஆனா பவர்·புல்லான சிந்தனை டெக்னிக் இருக்கு', என்றான்.

இப்போது கூட்டம் மீண்டும் நிமிர்ந்து உட்கார்ந்தது. சுருட்டு வடிவத்திலிருந்த நீல நிறப் பேனா ஒன்றுடன் அருகிலிருந்த வெள்ளைப் பலகையை நெருங்கிய சதீஷ், 'இந்த உத்தியோட பெயர், Six Thinking Hats', என்றபடி போர்டில் ஒரேமாதிரியான ஆறு தொப்பிகளை வரைந்தான்.

சின்னப் பிள்ளைகளின் கிறுக்கலைப்போல் தெரிந்த அந்தத் தொப்பிகளை, அங்கிருந்தவர்கள் நம்பமுடியாமல் பார்த்தார்கள். 'இது என்ன புது விளையாட்டு?', என்று ஒருவர் வாய் விட்டே கேட்டுவிட்டார்.

'கிட்டத்தட்ட இதுவும் ஒரு விளையாட்டுமாதிரிதான். ஆனா, ரொம்பப் பயனுள்ள விளையாட்டு', என்றான் சதீஷ், 'இந்த ஆறு தொப்பிகளை அறிமுகப்படுத்தியவர் எட்வர்ட் டி பொனோ, மனோதத்துவம் படிச்ச அவர், ஒரு விஷயத்தைப்பற்றிய பலரோட சிந்தனைகளை ஒருமுகப்படுத்தறதுக்கு இந்த உத்தியைச் சிபாரிசு செஞ்சிருக்கார்'

ராகவேந்தருக்கு இப்போது இதில் வெகுவாக சுவாரஸ்யம் தட்டியிருந்தது, 'இங்கே அவர் தொப்பி-ன்னு சொல்றது எதை?', என்றார் ஆவலாக.

'இந்த ஆறு தொப்பிக்கும், ஆறு வெவ்வேற கலர் உண்டு சார்', என்றான் சதீஷ், 'ஒவ்வொரு கலருக்கும் வெவ்வேற அர்த்தம் இருக்கு', என்றபடி அந்த வண்ணங்களை போர்டில் ஒன்றன்கீழ் ஒன்றாக எழுதத் தொடங்கினான்.

 * வெள்ளை
 * சிவப்பு
 * கறுப்பு
 * மஞ்சள்
 * பச்சை
 * நீலம்

'அது ஏன் குறிப்பா ஆறு கலர்?', என்றார் ஒருவர். 'வானவில்மாதிரி ஏழு கலர்ன்னு வெச்சுக்கக்கூடாதா?', என்று அவர் கேட்டதும் கூட்டத்தில் சட்டென்று சிரிப்பு எழுந்தது.

'இந்த ஆறு கலருக்கும், தனித்தனி குணம் இருக்கு', என்றான் சதீஷ், 'ஒரு கலர்ல தொப்பி போட்டவங்க, அந்த குணத்தோடதான் செயல்படணும்'

'அதாவது, வெள்ளைத் தொப்பி போட்டவங்க நல்ல விஷயங்களைமட்டும் சொல்லணும், கறுப்புத் தொப்பி போட்டவங்க கெட்டதைப் பேசணுமா?', என்றார் ராகவேந்தர்.

'கரெக்ட்', என்று சிரித்தான் சதீஷ், 'ஆனா, இங்கே முக்கியமான விஷயம், எல்லோரும் எல்லாத் தொப்பிகளையும் போட்டுக்கணும். அப்பதான் முழுப் பலன் கிடைக்கும்'

'ம்ஹ¤ம், சுத்தமாப் புரியலை', என்றார் சுந்தர்ராமன், 'ஒரு சின்ன உதாரணத்தோட விளக்கிச் சொல்லுங்களேன், ப்ளீஸ்'..

 

Copyright © 2005 Tamiloviam.com - Authors