Tamiloviam
தொடர்கள்
இந்த வார இதழில்
தராசு
வ..வ..வம்பு
திரைவிமர்சனம்
நூல் அறிமுகம்
சிறுகதை
கவிதை
சமைத்து அசத்தலாம்
கவிதை
சிறுகதை
திரையோவியம்
அறிவிப்பு
 
  முதல் பக்கம்
சென்ற இதழ்கள்
சுய சாசனம் - பாகம் : 1
- பாஸ்டன் பாலாஜி
பாகம் : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 (முற்றும்)
{இப்பகுதியை அச்செடுக்க}     {இத்தொடரை அச்செடுக்க}

"தே, ராக்கம்மா, லெச்சுமி மக ஆளாயிருக்காமே! தெரியுமா?" கள்ளிக்கட்டைக் கீழே போட்டுவிட்டு முந்தானையால் முகம், பின்கழுத்து எல்லாம் துடைத்தபடியே கேட்டாள் மாரியம்மா.

"அப்பிடியா! ஒரே மக... சடங்கு பெரிசாத்தான் செய்வா... போய் கேட்டுட்டு வரலாம் வர்றியா?"

"தோ... சேலையை மாத்திட்டு முகம் கழுவிட்டு வர்ரேன்..."

"இவர்கள் போகும்போது அங்கே ஏக கசமுசா. ஒரே பெண்கள் கூட்டம். அளுக்கொரு கேலி. ஜாடைப் பேச்சுக்கள்.

கலியாணமாகி அறு வருஷம் கழித்து தவமிருந்து பெற்ற குழந்தை பொன்னி. பின்னாலும் போட்டிக்கு ஆளில்லை. சீராட்டலுக்குக் கேட்க வேண்டுமா?

பதினாறு நாளும் உறவு முறை போட்டி போட்டுக் கொண்டு பலகாரம் பண்ணிக் கொண்டு வந்தார்கள்.

O

"அட, பொன்னி! பள்ளிக்கூடத்திலிருந்து எப்ப வந்தேம்மா? கடலை அவிச்சு வைச்சிருக்கேன்... குழாய்ப்புட்டு செஞ்சிருக்கேன். சாப்பிட வாம்மா..."

புத்தகப்பை ஒரு பக்கமாய் அனாதையாய் கிடந்தது. அருமை மகள் பொன்னி எங்கோ வெறித்துப் பார்த்தவாறு உட்கார்ந்திருந்தாள்.

"ஏம் பொன்னி, ஒரு மாதிரி இருக்கே...? யாராச்சும் ஏதாச்சும் சொன்னாங்களா? அட, கண்ணுலே தண்ணி கட்டிக் கிடக்கு!" லட்சுமி ஆதரவாய் மகளின் தலையைக் கோதினாள்.

"ஏம்மா, சடங்கெல்லாம் வேணான்னா கேட்டீங்களா?" பொன்னிக்குப் பேச முடியாமல் துக்கம் தொண்டையை அடைத்தது.

"ஏன்? அதுக்கென்ன இப்போ?" லட்சுமி திகைத்தாள்.

"அதுக்கென்னவா? கண்ட கண்ட சினிமா பாட்டெல்லாம் பாடி கேலி பண்றாங்கம்மா!"

"எவன்டீ கேலி பண்ணினவன்?" ஆக்ரோஷமான குரலைக் கேட்டதும்தான் கணவன் வந்து விட்டதை உணர்ந்தாள் லட்சுமி.

"ஆமாம், சொல்லிட்டா உடனே சண்டைக்குப் போயிருவீங்க! அப்புறம் எங்க வெளியே போனாலும் முதுகுக்குப் பின்னால 'இவதான், இவதான்'னு ஆணும், பொண்ணும் கிசுகிசுப்பாங்க... எதுக்கு வம்பு!" பொன்னி சலிப்பாக பேசினாள்.

"ஏண்டீ, கேட்கவும் கூடாதுங்கறே! இப்படியே விட்டா திமிராப் போகாதா!" லட்சுமி அங்கலாய்த்தாள்.

"அப்பா, பட்டாசுலே நெருப்பு வெச்சா தீவாளி, பட்டாசு கடைக்குத் தீ வைச்சா நஷ்டம்பா! உங்களுக்கு நைச்சியமா கண்டிக்க வராது. ஆர்ப்பாட்டம் பண்ணி ஆ, ஊம்பீங்க! விளையாட்டு வினையாகும்... விடுங்க..."

"அதுக்கும், சடங்குக்கும் என்ன தொடுப்பு!?" லட்சுமியின் கேள்வி பொன்னியை சீற வைத்தது.

"என்னம்மா, புரியாதவளா இருக்கியே! பதினெட்டு நாள் முன்னே இருந்த அதே பொன்னிதான் நான்! கொம்பா முளைச்சிப் போச்சு. நான் பெரிய மனுஷியானதை சடங்குங்கற பேரிலே நீங்க தம்பட்டமடிக்காம இருந்திருந்தா ஊர் விடலைப் பசங்களுக்குத் தெரிஞ்சிருக்குமா?"

"இது என்னாடி கூத்து! இன்னக்கி இல்லாட்டிப் போனாலும் ஆறு மாசம், ஒரு வருஷம் பொறுத்து மதமதன்னு வளர்றப்ப தெரியாமலாப் போகும்!"

"அதுவா தெரியறப்ப தெரிஞ்சிட்டுப் போவுது... நாமா ஏன் டமாரம் அடிக்கணும்? அதுவரைக்கும் நிம்மதியா ஸ்கூலுக்குப் போவேனில்லே?"

"என்னடி நீ புரியாத்தனமாப் பேசிக்கிட்டு... நாளைக்கு சொந்தபந்தம் என்ன சொல்லுவாங்க. ஒரு மக... சடங்கு சுத்தக்கூட வக்கில்லே... கஞ்சக்கருமின்னு பேசமாட்டாங்களா?"

"அம்மா, அதெல்லாம் அந்தக் காலத்திலே நாலு பேர் பொண்ணு கேட்டு வரணும், நம்ம பொண்ணு ஆளானது நாலு உறவுக்காரங்களுக்குத் தெரியணுமின்னு செஞ்ச ஏற்பாடு, இப்போ படிச்சு, நல்லா அறிவு தெரிஞ்சு, பதினெட்டு வயசுக்கு மேலே கல்யாணம் பண்ணறப்புவுமா இந்த பத்தாம்பசலித்தனம்! அப்போ படிப்பு, பாடம் ஒண்ணும் இல்லே... வீட்டை விட்டுப் பொண்ணு வெளியே போக வேண்டாம்..."

அதுவரை மௌனமாயிருந்த ராமையா மகளை இடைமறித்துப் பேசினார்.

"நடந்தது நடந்து போச்சு. இப்போ என்னாங்கறே?"

"நாளையிலிருந்து நான் ஸ்கூலுக்குப் போகலே! போட்டோ , கச்சேரின்னு அத்தனை கூத்தடிச்சுட்டு எனக்குத் தெருவோட போக கூச்சமா இருக்கு... எல்லாரும் என்னையே பார்க்கறாப் போல இருக்கு..." பொன்னி தீர்மானமாகச் சொன்னாள்.

"அடங்கொப்புரானே!" ராமையா ஆச்சரியப்பட.

"நீதான் படிப்பு, படிப்புன்னு அலைஞ்சே! ரொம்ப நல்லதாப் போச்சு... வயணமா ஆக்க, அரியக் கத்துக்க... கட்டினவன் வயிறு வாழ்த்தும்" லட்சுமி முடித்தாள்.

O

"நீயே கஷ்டப்படுறே... அதிலே விருந்தென்ன?"

"சொல்லுங்கண்ணே... அண்ணி ஏன் இப்படிப் பேசுறாங்க... இல்லாமப் போனாலும் ஆசை விடுதா... என்னமோ, அவுங்கண்ணன் வீட்டுலே பால் பாயசமா ஊத்தினாலும் நான் கேப்பைக் களியாவது எம் மருமகளுக்குக் கிண்டித் தர மாட்டேனா?" ராமையாவின் தங்கை சிவகாமிக்கு ஏகமாய் ஆற்றாமை.

"லட்சுமி, சிவகாமு ஆசைப்படறா... அறுவடை நேரம். என்னாலே அசைய முடியாது. பொன்னிய கூட்டிகிட்டு பத்து நாளு இருந்திட்டு வா... சிவகாமு, சந்தோசம் தானே!" சிவகாமி மகிழ்ச்சியுடன் தலை அசைக்க, கணவனுக்கும், நாத்திக்கும் தெரியாமல் நொடித்துக் கொண்டே உள்ளே போனாள் லட்சுமி. இதைப் பார்த்த பொன்னிக்கு சிரிப்பு வந்தது.

O

முன் நிலாக் காலம். கயிற்றுக் கட்டிலில் உட்கர்ந்திருந்தார் ராமையா. கணவனுக்கு வெற்றிலை மடித்துக் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தாள் லட்சுமி.

"தே, அப்ப நீ தெரிஞ்சு சொல்றியா? தெரியாம சொல்றியா?"

"ஏய், நீ எங்க வரே? எதைப்பத்தி சொல்றே..?"

"ஒண்ணுந்தெரியாத மாதிரிதான்! ஒந்தங்கச்சி வூட்டுக்கு மகளை சீராட்ட கூட்டிட்டுப் போகச் சொல்றியே... அதைப் பத்தித்தான்! வெளக்கமா சொன்னப்புறமாவது புரிஞ்சா சரி..."

"அதுக்கா! அதுக்கென்ன இப்போ?"

"அதுக்கென்னவா! நாலு ஆம்புளைப் பசங்க இருக்கற எடத்துலே சமைஞ்ச பொண்ணை வெச்சுக் காப்பாத்தறது... பஞ்சும் நெருப்பும் போல... ஏதாவது ஏடாகூடமா ஆச்சுன்னா அப்புறம் கையைப் பிசைஞ்சா சரியாகிடுமா?"

ராமையா கடகடவென்று சிரித்தார்.

"லட்சுமி நீ கோபத்துலே கூட அழகா இருக்கேடீ. மத்தவங்க முன்னால மரியாதையா வாங்க, போங்கங்கறதைவிட தனியாக இருக்கறப்போ வா, போன்னு பேசறதிலே தனி சொகம் இருக்கும்".

லட்சுமி நாணத்தில் சிறிதே குரல் தணிய,

"ஏன் பேச்சை மாத்தறீங்க? கருவாட்டுக் குழம்பை ஊத்தினாலும் காரியத்தை மறக்கமாட்டா இந்த லட்சுமி! கேட்டதுக்கு பதில் எங்கே?"

"ஆமா, பொன்னியும், சிவகாமியும் எங்கே?"

லட்சுமிக்கு முகம் கடுகடுவென்றாகியது.

"போஸ்ட் ஆபீஸ் ஐயா மருமக ஊரிலேயிருந்து வந்திருக்கில்லே! என்னாமோ, கூடை போடுதாம்... கத்துக்கப் போயிருக்காங்க! சரி, விஷயத்துக்கு வாங்க!"

"ஒங்கண்ணன் வீட்டுக்குப் போன மாசம் பொன்னியைக் கூட்டிட்டுப் போனியே! ஒங்கண்ணன் புள்ளைங்க சாமியாரா?"

லட்சுமி எரித்துவிடுவதைப் போல் கணவனை முறைத்தாள்.

"அவங்க கட்டிக்கப் போற முறை மாப்பிள்ளை!"

"இவனுகளுக்கும் முறை இருக்கே?"

"முறை இருக்கலாம்... பவிஷு வேண்டாம்? தனக்கே சோத்துக்கு அல்லாடறவன், கோழிக்குக் குஞ்சலம் வேணுமின்னாம். உங்க தங்கச்சி அந்தக் குடும்பத்துலே போய் கஷ்டப்படறது போதும். மகளுக்கும் அந்த வெனை வேண்டாம்!"

"அது பொன்னி இஷ்டம். அவ யாரைக் கட்டிக்கறேன்னாலும் எனக்கு சம்மதம்".

"எம்மக நான் கிழிச்ச கோட்டைத் தாண்ட மாட்டா!"

"அப்ப ஏன் சந்தேகம்... நிம்மதியாக் கூட்டிட்டுப் போ. ஒம்மகளை எவனும் கையைப் பிடிச்சு இழுத்துர மாட்டான்". ராமையா துண்டை உதறித் தோளில் போட்டுக் கொண்டு நடந்து விட்டார். இனி ஒரு மணி நேரம் வயல் வரை காலார நடந்து விட்டுத்தான் வருவார். லட்சுமி பெருமூச்சு விட்டாள்.

(தொடரும்)

 
PROVIDER=MICROSOFT.JET.OLEDB.4.0;DATA SOURCE=D:\Hosting\7909944\html\unicode\db\TOcomments.mdb;Persist Security Info=False;
உங்கள் கருத்து  
(You may need to disable your pop-up blocking software in order to post a comment.)
Copyright © 2001 - 2008 Tamiloviam.com (subsidary of Oviam LLC)- Authors
Best viewed with IE 4.x and above, Netscape 7.2, Firefox 0.8 and above with resolutions 800 X 600 and above.
| Disclaimer |   | Privacy |