Tamiloviam
தொடர்கள்
இந்த வார இதழில்
தராசு
வ..வ..வம்பு
திரைவிமர்சனம்
நூல் அறிமுகம்
சிறுகதை
கவிதை
சமைத்து அசத்தலாம்
கவிதை
சிறுகதை
திரையோவியம்
அறிவிப்பு
 
  முதல் பக்கம்
சென்ற இதழ்கள்
சுய சாசனம் - பாகம் : 16
- பாஸ்டன் பாலாஜி
பாகம் : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 (முற்றும்)
{இப்பகுதியை அச்செடுக்க}     {இத்தொடரை அச்செடுக்க}

இரவு நேரம். நிலா பால்போல் காய்ந்து கொண்டிருந்தது. செல்வத்தின் கழுத்தைக் கட்டிக் கொண்டு அழுது கொண்டிருந்தாள் பொன்னி.

"பொன்னி, இருந்துட்டுப் போகட்டுமே! நான் வேத்துமையா நினைப்பேன்னு பயப்படறியா?"

"இல்லீங்க... இது வேணாங்க... நெல்லோட இருந்தாலும் அரிசியைத் தாங்க ஏத்துக்கறோம். உமியை ஒதுக்கிடறோம். களை எடுத்துத்தாங்க பயிர் செழிக்கும். நான் சுத்தமாக என் வயிறு காலியாகணுங்க".

"சரி, அப்ப நாளைக்கு ஆஸ்பத்திரிக்குப் போகலாம். பின்ன ஏன் அழறே?"

"அத்தை, மாமால்லாம் முதல் பிள்ளைன்னு திட்டுவாங்களே!"

"பூ, இம்புட்டுத்தானா... நான் சமாளிச்சுக்கறேன்... ஏய், என்ன இது... வழக்கம் போல தந்துட்டுத் தூங்கு. ஒண்ணுதானா!"

O

"அது வந்து அத்தை... பதினெட்டு வயசானப்புறம்தான் கலியாணமே பண்ணிக்கனுமின்னு நம்ம அரசாங்கம் சொல்லுது... அதுக்குள்ளே கலியாணம் பண்ணிட்டாங்க பெரியவுங்க. புள்ளையாவது பத்தொம்பதுலே பெத்துக்கலாமுன்னு நினைக்கறேன். அதான் அவ பயந்து அழுதிருக்கா. நீங்க ஆஸ்பத்திரிக்குக் கூட்டிட்டுப் போயி கலைச்சிருங்க."

ஆனந்தநாயகி செல்வத்தை தீர்க்கமாக ஊடுருவினாள்.

"வந்தது இருந்துடட்டும். அடுத்தது பத்து வருசம் போயி பெத்துக்க..."

"வேணாம் அத்தை. உங்களால முடிஞ்சா கூட்டிட்டுப் போங்க. இல்லே நானே கூடப் போறேன். பாங்கிலே லோன் போட்டு மாட்டை வாங்கி பால் வியாபாரம் பண்றோம். இந்த லெட்சணுத்துலே இவ வயத்தைச் சரிச்சிக்கிட்டு மசக்கைன்னு இருந்தா யாரு பாலு கறக்கறது? வாடிக்கைக்கு ஊத்தறது... சாணி தட்டறது... பெரிசா திட்டம் போட்டு கோழிப் பண்ணைன்னா... கோழி பெருகறதுக்குள்ளே புள்ளைப் பெத்து ரொப்பிட்டா? அதெல்லாம் கையில நாலு காசு செழிச்சப்புறம்தான்..."

"ஏண்டா வெட்டிப்பேச்சு... நானே கூட்டிட்டுப் போறேன்." அத்தை உள்ளே போனாள்.

O

"ஏம்மா, வெண்டைக்காயிலே எறும்பு வந்துருக்கு... அவரைச்செடியிலே கம்பளிப் பூச்சி ஏறுது... பூச்சி மருந்து அடிக்க வேண்டாமா?"

"வாங்க அத்தை... மொளகாய் பறிச்சுக்கிட்டிருந்தேனா... நீங்க வந்ததையே பார்க்கலே. மருந்தடிக்கணும் அத்தை. உள்ளே வாங்க. நல்ல வெயிலு. மோர் தரட்டா?"

பொன்னியும் அத்தையும் உள்ளே போனார்கள்.

"செல்வம் எங்கே? சந்தைக்குப் போயிருக்கா?"

"ஆமாம் அத்தை."

"மாப்புள்ளைக்குக் கையில்லேன்னுதானே காயப் போட்டிருக்கே! கையிருக்கற ஆம்பிளைன்னா இப்படித் தளதளன்னு பொண்டாட்டியை சும்மாவிட்டு வெச்சிருப்பானா?"

"அத்தை!" திகைப்போடு பார்த்தாள் பொன்னி.

"என்ன பார்க்கறே? இவளுக்கு எம்புட்டு தூரம் தெரியுமுன்னா? வருஷம் அஞ்சாச்சு... நீயும் வாயைத் திறப்பேன்னு பார்த்தேன். ரெண்டு பேரும் மகா அழுத்தம். அதான் அசிங்கத்தைக் கழுவியாச்சே!"

"அவுங்க சொன்னாங்களா?" மூக்கு விடைத்தது பொன்னிக்கு.

"அடியே, அடியே! அவன் உன்னைக் காட்டிலும் கெட்டி. அஞ்சு வருசம் முன்னே ஒரு நாள் உங்க மாமா பிரியாணி போடச் சொன்னாரு... ஆராச்சும் வந்தாக் குடுத்துனுப்பலாமுன்னு பார்த்தா ஒரு பயலையும் காணோம்... சரி நாமே ஒரு நடையைப் பார்க்காம குடுத்துட்டு வரலாமுன்னு வந்தா, கதவு மூடியாச்சு... தட்டலாமுன்னு யோசிச்சேன். அழுகையும், பேச்சுமா இருக்கவே சந்தேகப்பட்டு நின்னேன். நேரம் சரியிலேன்னு அப்படியே திரும்பிட்டேன்.

பொன்னி, இதைப்பத்தி அஞ்சு வருசமா மூச்சு விட்டுருக்கேனா? உங்கம்மாவுக்கு நீ ஒரே பொண்ணு... காய்க்கலையே, பூக்கலையேன்னு கவலைப்படறாங்க... நொண்டிப் பையனாச்சே, பிள்ளை பொறாக்காதோன்னு! என்ன மொறைக்கிறே? நீ வெறும் மரமா நின்னா அப்படித்தான் நெனைப்பாங்க.. ரோசம் வந்தாப் போதுமா? காரியத்துலே காட்டு.

நெலமை உசரணுமுன்னான் செல்வம். குருவி சேர்க்கறாப் போல சேர்த்து, நெத்தி வேர்வை சிந்தப் பாடுபட்டு தோட்டத்தை வாங்கிட்டீங்க... நாலு மாடு கறக்குது. இருபது கோழி இருக்குது. நீயும் கொஞ்சம் கூட ஓய்வில்லாம காய்கறி பறிக்கறதும், சந்தைக்குப் போறதுமா தேனீ மாதிரி உழைக்கிறே. பொய்க்கையைப் பொருத்திக்கிட்டு செல்வமும் உழைக்குது.

ஆண்டாளை நல்ல எடத்துலே கட்டிக் கொடுத்தாச்சு. சோமுவுக்கும் கலியாணமாயி ஒரு பொண்ணு பொறந்தாச்சு! சிவகாமுவும், நிலமும் நீச்சுமா வசதியா இருக்காங்க... உன் குறைதான் பெரிய குறை. நீ நினைச்சா தீர்க்க முடியாதா?

இதோ பாரு! காக்கா போற போக்குலே எச்சம் போட்டுட்டா கழுவறதில்லே? என் சங்கிலியை பாப்பம்மா மக விளையாடிட்டிருந்தது சட்டுனு வீசிப் போட்டுச்சி. எங்கே விழுந்தது தெரியுமா? காவாயிலே. ஒரே நாத்தம். கொஞ்சம் தாமசிச்சாலும் அடிச்சுட்டுப் போயிடுமே. தங்க நகையாச்சே... விட்டுட முடியுதா? கையைப் போட்டுத்தான் துளாவினேன். கையையா வெட்டினோம். நான் உன்னைப் போல அதிகம் படிச்சவ இல்லே!

அகலிகையை இந்திரன் ஏமாத்தியிருக்கான். அவ கொஞ்ச காலம் கல்லா இருந்த மாதிரி நீயும் கல்லா இருந்துட்டே. கர்ணனைப் பெத்து ஆத்தங்கரையிலே விட்ட குந்திதான் பஞ்சபாண்டவர்களையும் பெத்தா... பெருமாள் கோயில்லே தராங்களே துளசி... அவகதை தெரியுமா? அவ புருஷன் வேஷத்துலே வந்து பெருமாள் ஏமாத்தி இருக்கார். அசுரனை அழிக்கப் பாவம் பண்ணி சாபம் வாங்கி சாளிக்கிராமக் கல்லா இருக்கார்.

உத்தமியான உனக்கு இழைச்ச துரோகம்தான் விஷ நாகமா வந்து நாகலிங்கத்தைக் கொன்னு, பரமசிவத்தை பயனில்லாம படுக்க வெச்சு ஊருக்கே விடுதலை வாங்கித் தந்தது. அவங்க வெற்றியா நினைச்சது தோத்துப் போச்சு. நீ துறவியா வாழ்ந்தா அது எப்படி முழு வெற்றியாகும்? இந்த வூட்டிலே வெச்சது வெச்ச எடத்திலே இருக்காம விஷமம் பண்ண புள்ளை நடமாடணும்.

புராணத்துலே அந்தக் கதையெல்லாம் ஏன் எழுதி வெச்சிருக்காங்க தெரியுமா? தெரிஞ்சு செஞ்சாதான் குத்தம். தப்பு செய்யாதவன் லோகத்திலே கிடையாது. தப்பை உணர்ந்து வருந்தினா மன்னிப்பு உண்டு. அட, செல்வம் வந்துடுச்சே... எல்லாம் வித்துப் போச்சா? பொன்னி, கண்ணைத் துடை!" மெதுவாக சொல்லிக் கொண்டே அத்தை எழுந்தாள்.

ooo0O0ooo

"என்ன பொன்னி! சமையல் ஒரே அமர்க்களம் இன்னிக்கு?"

"என்னமோ தோணிச்சு"

பொன்னியும் சாப்பிட்டு முடித்தாள்.

"பொன்னி தூங்கலே?"

"தூக்கம் வரலீங்க!"

"ஏன்?"

"உங்க தம்பிக்குக் கூட குழந்தை பிறந்துடுச்சி."

"நான் கையாலாகாதவன்"

"சே, இன்னொரு வாட்டி அப்படிச் சொல்லாதீங்க!"

"ஆசை இருந்தாப் போதுமா?"

"ஆசை இருந்தாப் போதுங்க"

அவன் ஏதோ சொல்ல வாயெடுத்தான்... அவள் பேச விட்டால்தானே!

O

"அப்பா நான் ஸ்கூலுக்குப் போயிட்டு வரேன்."

"பார்த்து ஓரமாப் போடா."

"நானும் அண்ணன் கூடப் போவேன்."

"அடுத்த வருஷம் போகலாம். இங்க வருவியாம். அப்பாவுக்கு ஒரு முத்தா தருவியாம். அழக்கூடாது. சமர்த்தில்லே.."

மெல்லத் திண்ணையில் ஏறி செல்வத்தின் கன்னத்தில் தன் மூக்கைத் தேய்த்தான் அந்த மழலை.

பொன்னி தண்ணீர் குடத்தோடு வந்தவள்,

"தினகர் ஸ்கூலுக்குப் போயிட்டானா? டிபன் எடுத்துட்டுப் போனானா... டேய் பிரபு, என்னடா இது மூக்குச்சளியெல்லாம் அப்பா மேல... கீழே இறங்கு... என்னங்க இது! அசிங்கம் பண்ணிக்கிட்டு... எல்லாம் நீங்க கொடுக்கற இடம்." என்றபடி குடத்தை இறக்கிவிட்டு ஒரு துணியை எடுத்து வந்து செல்வத்தின் முகத்தைத் துடைத்தாள்.

"பிரபு, கொஞ்சறதிலே அசல் உன்னைப் போல..." செல்வம் கிசுகிசுக்க,

"சே, போங்க.. ரொம்பத்தான்!" என்றபடி முகம் சிவக்க குழந்தையுடன் உள்ளே போய்விட்டாள் பொன்னி.

"அப்பா, என்ன வெயில், என்ன வெயில்!" என்றபடி உள்ளே நுழைந்த அனந்த நாயகி,

"பொன்னி, செல்வம்! நீங்க கேட்டபடி செட்டியார் அந்தத் தொகைக்கு சம்மதிச்சுட்டார். மாமா பேசி முடிச்சு முன்பணம் கொடுத்துட்டாங்க... வர்ற வெள்ளிக்கிழமை கடையை ஆரம்பிச்சுடலாம். கொஞ்சம் மோர் கொண்டாம்மா... டேய், பயலே இங்கே வாடா..." என்றபடி பிரபுவை வாரி அணைத்தாள்.

"பிடாரித்தாயே! எல்லாம் உன் அருள்" என்று கைகுவித்தாள் பொன்னி.

செல்வம் பெருமையோடு மனைவியைப் பார்த்தான்.

(முடிந்தது)

 

 
PROVIDER=MICROSOFT.JET.OLEDB.4.0;DATA SOURCE=D:\Hosting\7909944\html\unicode\db\TOcomments.mdb;Persist Security Info=False;
உங்கள் கருத்து  
(You may need to disable your pop-up blocking software in order to post a comment.)
Copyright © 2001 - 2008 Tamiloviam.com (subsidary of Oviam LLC)- Authors
Best viewed with IE 4.x and above, Netscape 7.2, Firefox 0.8 and above with resolutions 800 X 600 and above.
| Disclaimer |   | Privacy |