Tamiloviam
தொடர்கள்
இந்த வார இதழில்
தராசு
வ..வ..வம்பு
திரைவிமர்சனம்
நூல் அறிமுகம்
சிறுகதை
கவிதை
சமைத்து அசத்தலாம்
கவிதை
சிறுகதை
திரையோவியம்
அறிவிப்பு
 
  முதல் பக்கம்
சென்ற இதழ்கள்
கோடிட்ட இடங்கள் - பாகம் : 12
- சித்ரன்
பாகம் : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 (முற்றும்)
{இப்பகுதியை அச்செடுக்க}     {இத்தொடரை அச்செடுக்க}


கிருஷ்ணாவின் டைரி குறிப்பிலிருந்து...

உனக்கு என்னென்ன ஆசைகள் இருக்கிறதென அம்மாவிடம் ஒரு நாள் கேட்டேன். ஒவ்வொரு ஆசையாய் அம்மா அடுக்க ஆரம்பித்தாள். வழக்கமான கத்திரிக்காய், வெண்டைக்காய் குழம்பிலிருந்து விடுபட்டு புதியதாய் ஒரு குழம்பையாவது கண்டுபிடிக்க வேண்டுமாம் அம்மாவுக்கு! அடுப்படிக்குள் அடங்கிப்போன தன் அறிவியலில் வேறென்ன செய்ய முடியும் என்றாள். அப்றம் டீச்சர் ஆகிற ஆசை. அதுவும் ஒன்று முதல் ஐந்து வரை படிக்கிற குழந்தைகளுக்கு மட்டும் டீச்சர் ஆகிற ஆசை. பிறகு சேரியில் இருக்கிற அழுக்குக் குழந்தையை எடுத்து வந்து சுத்தப்படுத்தி அழகு பார்க்க வேண்டுமாம். மற்றும் சொந்த வீடாக இல்லாவிட்டாலும் பரவாயில்லை, இருக்கிற வீட்டில் சுதந்திரமாய் இருக்க வேண்டும். பக்கத்து வீட்டுக் குழந்தைகளோடு சேர்ந்து மொட்டைமாடியில் பட்டம் விட வேண்டும். பிரபஞ்ச வெளியில் அப்படியே பறக்க வேண்டும். அங்கிருந்து பூமியை மொத்தமாய் ரசிக்க வேண்டும். வாழ்ந்ததற்கு அடையாளமாய் ஏதாவது விட்டுவிட்டுப் போக வேண்டும். அதற்கு ஒரு மரமாவது நட்டுவிட்டுச் செல்ல வேண்டும். இதையெல்லாம் விடவும் பழைய வயதிற்கே போக முடிந்தால் அங்கிருந்து மீண்டும் தன் தவறுகள் திருத்தி இன்னும் அழகாய்த் தன் வாழ்வைப் புதுப்பித்துக்கொள்ளவேண்டும் என்றாள். எல்லாம் சொல்லிவிட்டு 'உனக்கென்ன ஆசைகள்?' என்றாள் என்னிடம். ஒன்று மட்டும் சொன்னேன். 'அம்மா உன் மனசு மட்டும் வேண்டும்'.



சத்யாவுக்கு ஒரு விநாடி திடுக்கென்று மனசு தடுமாறிப் புரண்டது. மலர் தன்னிடம் என்ன கேட்டாள் என்று புரியாமல் குழப்பமாய் லேசாய்த் திரும்பி அவளைப் பார்த்தான். விரிந்த விழிகளும் ஆச்சரியமும் அவள் கண்களில் மாறாமல் அப்படியே இருந்தன. சத்யாவின் குழப்பம் புரியாமல் அவனது முகத்தின் முன் விரல்களை ஆட்டி சொடக்குப் போட்டாள்.

"ஹலோ.. என்ன பதிலையே காணோம்?" என்றாள்.

"என்ன பதில்?"

"அர்விந்தை உங்களுக்கெப்படித் தெரியும்னு கேட்டேனே!"

மை காட்! இவள் என்ன சொல்கிறாள்? அர்விந்தா! அது யார்? சட்டென்று ஏதோ புரிந்த மாதிரி இருக்க, பேச வார்த்தைகள் வராமல் தொண்டைக்குழி ஒரு முறை ஏறி இறங்கியது. நெஞ்சுக்குள் ஒரு அழுத்தம் சுழன்று இறங்கியது. யாரோ மண்டையில் விறகுக் கட்டையால் பிளந்தார்ப்போல் ஒரு அடியை மானசீகமாய் உணர்ந்தான். உயிரைப் பிடுங்கி, சக்கையாய் பிழிந்து வீசிவிட்டாற்போல் திடீரென்று ஒரு நடுக்கம் புறப்பட்டு உடம்பு முழுக்க நரம்புகள் அதிர்ந்து அடங்கின. அவள் கேட்டதற்கு பதில் சொல்ல வராமல் உதடுகள் மட்டும் துடித்துக்கொண்டிருந்தது. கால்கள் தளர்ந்து அவனுக்கு எங்கேயாவது உட்கார வேண்டும்போல் இருந்தது.

அவன் முகம் சட்டென்று மாறி இருண்டு விட்டதை மலர் கவனித்துவிட்டாள்.

"ஹே.. என்னாச்சு சத்யா?" என்று தழைந்த குரலில் அவன் முன்னால் வந்து அவன் முகத்தை கூர்ந்துபார்த்து அவன் கண்களில் தேடினாள்.

"ஒண்ணுமில்ல. யாரு அரவிந்த்?" என்றான் பிசிறடித்த குரலில்.

"என்ன சத்யா இது! இப்படியொரு கேள்வி கேட்டுட்டீங்களே.. அப்ப உங்களுக்குத் தெரியும்னு பொய் சொன்னீங்களா?" என்று நிறுத்தினாள்.

ஓரிரு விநாடிகள் மெளன இடைவெளிவிட்டு "சரி. நானே சொல்றேன். அர்விந்த். க்ரியாரூட்ஸ் அட்வர்டைஸிங்ல இருக்கார். அவரும் உங்களை மாதிரி க்ரியேட்டிவ் டிபார்ட்மெண்ட்தான். ஒண்ணு ரெண்டுவாட்டி நம்ம ஆபிஸ¥க்குகூட வந்திருக்காரே. நீங்க பாத்திருக்கலாம்."

அந்த தாடியும், கண்ணாடியும் தானல்ல என்ற உண்மையை அவன் மனம் நம்ப விரும்பமில்லை. ஒரு வேளை அவள் விளையாடுகிறாளோ என்றுகூட தோன்றியது.

"சத்யா! ஏன் எமோஷனலாயிட்டீங்க? உங்ககிட்ட இந்த விஷயத்தை ·ப்ரீயா சொல்ல முடியும்னு ஏனோ தோணினதாலதான் வந்தேன். சுப்ரியா மாதிரியே உங்களுக்கும் பிடிக்கலை போலிருக்கு"

அவன் சமாளித்துச் சிரிக்க முற்பட, முடியாமல் அவனையும் மீறி கண்களில் நீர் கோர்த்துவிட்டது. தேம்பலின் தொடக்கமாய் நெஞ்சு ஒரு முறை விம்மித் தணிந்ததை சிரமப்பட்டு அடக்கி இயல்பாயிருக்கப் பார்த்தான்.

அவளை இப்போது நேருக்கு நேராய்ப் பார்க்க முடியவில்லை. ஏமாற்றத்தின் கனம் இதயத்தில் சுமையாய் நெருக்கியது. அவன் இதை சற்றும் எதிர்பார்த்திருக்கவில்லை. அவனுக்கு சட்டென்று கிருஷ்ணாவின் நினைவு வந்தது. அப்படியென்றால் கிருஷ்ணா சொன்ன பெண் இவளல்ல என்றும் தெளிவாய் தெரிந்துவிட்டது. மேலும் இவள்தான் என்று கிருஷ்ணா சொல்லவும் இல்லையே.

சத்யாவுக்கு சட்டென்று அங்கிருந்து நகர்ந்துவிடவேண்டுமென்று தோன்றியது. இத்தனை காலம் அவன் நினைத்துக்கொண்டிருந்தெல்லாம் தப்பு என்று ஒரு நொடியில் அறிவித்துவிட்டாள். அரவிந்த்! அவன் எங்கிருந்து வந்தான் என் வாழ்க்கையில் திடீரென்று? மலரோடு இத்தனை நாள் ஓடிக்கொண்டிருந்த சம்பாஷணைகளிலிருந்தும், நிகழ்வுகளிலிருந்தும் ஒரு துளிகூட யூகிக்க முடியவில்லை இப்படியொரு விஷயமிருப்பதை. அவள் அவனுடன் பேசவேண்டும் என்று சொல்லிக்கொண்டிருந்ததெல்லாம் அவனைப் பற்றிச் சொல்லத்தானா? அதற்கு என்னை ஏன் தேர்ந்தெடுத்தாள்? எதற்காக என்னிடம் அவள் சொல்ல ஆசைப்பட்டாள்?

அவனுக்கு இன்னுங்கூட அதை நம்பமுடியாமல் மனதில் ஓரிடத்தில் ஒரு சின்ன நம்பிக்கை ஒட்டிக்கொண்டிருந்தது. சும்மா விளையாட்டுக்குச் சொன்னேன் சத்யா என்று சிரிக்கப்போகிறாள். அந்த தாடியும் கண்ணாடியும் நீங்கதான் என்று என் கண்ணைப் பார்த்து மறுபடி சொல்லப் போகிறாள் என்று அவனுக்குத் தோன்றிக் கொண்டேயிருந்தது.

இல்லை. எல்லாம் இந்த செவ்வானம் பூத்த பொழுதில் நிராசையாகிவிட்டது. மனதில் பொங்கி வழிந்த உற்சாகத்தை மொத்தமாய் உறிஞ்சிப் போய்விட்டது அவள் சொன்ன செய்தியின் சாரம். நான் எதற்கு இங்கே வந்தேன்?

"சத்யா வாட் ஹாப்பண்ட்? என்ன இருந்தாலும் தயங்காம சொல்லுங்க. நீங்க மெளனமா வர்ரது எனக்கு உறுத்துது"

அவன் ஒரு மாதிரி சமாளித்துக்கொண்டு "ஒண்ணுமில்ல மலர். சும்மா ஏதேதோ யோசனைகள் வந்தது. நீ சொல்லு."

அவள் கொஞ்சம் தயங்கிவிட்டு "சத்யா! அர்விந்த் கூட ஒரு ரெண்டு மாசமாதான் பழக்கம். முதல்ல அவர்தான் ப்ரபோஸ் பண்ணினார். போன்லதான் நிறைய பேசறோம். ஏன் பிடிச்சதுன்னு இன்னும் தெரியலை. நேர்ல அதிகம் சந்திக்கலை. ரொம்ப அளவாதான் போயிட்டிருக்கு. இன்னும் கொஞ்சம் தயக்கமா இருக்கு"

"ம்"

"ஆனா அவர் ரொம்ப நல்ல டைப். நீங்க ஒரு தடவை அவரை மீட் பண்ணணும்."

"கண்டிப்பா" என்றான் உணர்ச்சிகளை மறைத்துக்கொண்டு.

மில்கிவே வந்திருந்தது. உள்ளே போய் ரெண்டு ஸ்ட்ராபெரி சொல்லிவிட்டு வட்ட மேஜையில் எதிரெதிரே உட்கார்ந்தார்கள். அவனுக்கு அப்படி உட்காருவதற்கு மிகத் தயக்கமாயிருந்தது. அவளை முகத்துக்கு நேராக பார்த்துப் புன்னகைக்கக்கூட முடியாத நிலைமையில் இருந்தான். இங்கே கிளம்பி வரும்போது இருந்த மனநிலையெல்லாம் அடித்துப்போய்விட்டது. அவனுக்கு எதிலும் மனது ஒட்டாமல் யோசனைகளில் மிதந்துகொண்டிருக்கும்போது அவளின் கதைகள் எதுவும் அவன் காதுகளில் ஏறாது என்று தோன்றியது. ஏன் இப்படிப் பண்ணினாள்? இப்படி முழுதாய் நம்ப வைத்து ஏமாற்றிவிட்டாள். எதையெதையோ கற்பனை பண்ணிக்கொண்டு... கடைசியில் எல்லாமே கண்ணாடிபோல சிலீரென்று உடைந்து நொறுங்கிவிட்டது.

"இந்த சுப்ரியா இருக்காளே. அவளுக்கு நான் லவ் பண்றது புடிக்கலை. இதெல்லாம் நல்லதுக்கில்லை அப்படீன்னு சதா ஒரே புலம்பல். ஏகப்பட்ட அட்வைஸ். இதெல்லாம் ரியல் லை·புக்கு ஒத்து வராதாம். ஒரு நாள் நான் ·பீல் பண்ணுவேனாம். என்னை ப்ரெயின்வாஷ் பண்ற மாதிரியே எப்பவும் பேசிட்டு இருந்தா. எனக்கு அது புடிக்கல. அதனாலதான் அவகூட கொஞ்சம் சண்டை போட்டுட்டேன். உன் வேலையைப் பாத்துட்டுப் போடின்னுட்டேன். அதுக்கப்புறம் வேற யார்கிட்டயும் இதுபத்தி பேசக்கூட தோணலை. அட்வைஸ் பண்ண ஆரம்பிச்சுருவாங்களோன்னு பயம் சத்யா! குறிப்பா பொண்ணுங்ககிட்ட இதைச் சொல்லத் தயக்கம். சுபாஷணி, ப்ருந்தா எல்லாரும்கூட சுப்ரியா மாதிரியே பேசினா என்ன பண்றது? ஆனா யார்கிட்டயாவது சொல்லணும்னு தோணிட்டே இருந்தது. யாரோட சப்போர்ட்டாவது வேணும்னு இருந்தது. எனக்கு இந்த எக்ஸ்பீரியன்ஸ் ரொம்பப் புதுசு சத்யா. உங்களைப் பார்த்தப்போ உங்கிட்ட சொன்னா என்னன்னு நினைச்சேன். உங்ககிட்ட ஏன் இவ்வளவு ஒட்டிக்கிட்டேன்கிறதுக்கும் காரணம் தெரியல"

மூச்சு விடாமல் அவள் பேசிக்கொண்டிருந்ததை மெளனமாய்க் கேட்டுக்கொண்டிருந்தான். அவனுக்குள் துக்கம் கரைபுரண்டு எழுந்து கொண்டிருந்தது.

"இதில தப்பொண்ணும் இல்ல மலர். உனக்குப் பிடிச்சதை செய்!" என்றான்.

"ஹே.. என்ன இது மேம்போக்கா என்னவோ சொல்றீங்க. எனக்கு அட்வைஸ் எதுவும் கிடையாதா?"

"ச்சேச்சே! என் அட்வைஸ் எல்லாம் எதுக்கு? இது உன் பர்சனல் விஷயம்.!" திடீரென்று தன் குரல் மாறி அவளிடம் ரொம்ப விட்டேத்தியாய் பேசுகிறோம் என்று அவனுக்கும் தோன்றியது. அவள் மேல் ஏனென்றே தெரியாமல் மிகக் கோபமாக வந்தது.

பிறகு அவள் அர்விந்தை முதன் முதலில் சந்தித்த தினத்திலிருந்து இன்றுவரை நடந்த சம்பங்களையெல்லாம் ஒவ்வொன்றாய் சொல்லி முடித்தாள். அம்மாவுக்கோ, அப்பாவுக்கோ தெரிந்தால் அவர்கள் ரியாக்ஷன் என்னவாக இருக்கும் என்று தெரியவில்லை என்று கவலைப்பட்டாள். கொஞ்சம் பயமாக இருக்கிறதென்றாள். கல்யாணம் என்று ஏதாவது நடந்தால் அது அர்விந்தோடுதான் என்றும் சத்யா போன்ற உற்ற நண்பர்களின் உதவியும், துணையும் எப்போதும் தேவை என்றும் சொல்லி முடித்தாள். சத்யா நிறைய கவனச்சிதறல்களோடே எல்லாவற்றையும் கேட்டான். அவள் சொல்லச் சொல்ல அவன் மனதின் கனம் ஏறி ஏறி வெடித்துவிடுவதுபோல் உணர்ந்தான்.

"ஸோ.. யு ஆர் இன் லவ்!" என்று உயிர்ப்பேயில்லாமல் சிரித்தான்.

"யெஸ்" என்று சந்தோஷமும் வெட்கமும் கலந்த சிரிப்புடன் அவள் தலையாட்டினாள். அவனை நேராய்ப் பார்த்தாள். இதை இந்த வெட்கத்தையும் அவளின் அர்த்தம் கலந்த பார்வைகளையும் தப்பாய் எடுத்துக்கொண்டுதானே இத்தனை தூரம் வந்தேன். எவ்வளவு மடையன் நான். பேசாமல் கிருஷ்ணாவை முதலில் போய்ப் பார்த்திருந்தால் இந்த சாயங்காலச் சந்திப்பில் ஏற்பட்ட இந்த ஏமாற்றத்தின் அடர்த்தியை கொஞ்சமேனும் குறைத்திருக்கலாமோ என்று நினைத்தான்.

என்னவோ சொல்ல உதடுகளில் வார்த்தைகள் தவித்து கடைசியில் "ஆல் தி பெஸ்ட் மலர்" என்றான்.

"தேங்ஸ் சத்யா"

பிறகு இருவரும் பேசுவதற்கு ஒன்றுமில்லை என்பதுபோல் சிறிது நேரம் உட்கார்ந்திருந்தார்கள். திடீரென்று கிளம்பலாம் என்று சத்யா எழுந்து கொண்டான். மெளனமாகவே நடந்து அவன் பைக் நிறுத்திவைத்திருக்கும் இடத்துக்கு வந்தார்கள். அவனிடம் இன்றைக்கு எல்லாம் பேசினது சந்தோஷமாக இருக்கிறதென்றாள். தன் ஸ்கூட்டி ஆபிஸில் இருக்கிறதென்றும், நாளைக்கு வந்து எடுத்துக்கொள்வதாகவும் தெரிவித்துவிட்டு ஏதாவது பஸ் ஸடாப்பில் இறக்கிவிடச் சொன்னாள். அவன் பைக்கைக் கிளப்பினதும் ஏறி அமர்ந்து இயல்பாய் அவன் தோளைப் பற்றிக்கொண்டாள். "நோ" என்று உரக்கக் கத்தவேண்டும்போல் இருந்தது. அந்தக் கை இப்போது அவன் தோள்களில் மிக பாரமாக இருப்பதுபோலத் தோன்றியது. அவள் அதை எடுத்தால் பரவாயில்லை என்று நினைத்தான்.

அவளை பஸ் ஸ்டாப்பில் இறக்கிவிடும்போது நன்றாய் இருட்டியிருந்தது. சாலையில் எரிந்த வெளிச்சத்தின் ஒளிர்வில் அவளை ஒருமுறை ஆழமாய்ப் பார்த்தான் சத்யா. எடுப்பான பர்கண்டி சுரிதார். அழகான புருவங்களுக்கு மத்தியில் நடுவே பாம்பு மாதிரி வளைந்த ஸ்டிக்கர் பொட்டு. நீண்ட கூந்தல். ரம்யமான புன்னகை. இது எல்லாமே அவனுக்காகத்தான் என்று முன்பு ஒரு முறை நினைத்துக்கொண்டது ஞாபகத்துக்கு வந்தது. அவனிடமிருந்து பலத்த பெருமூச்சொன்று புறப்பட்டு ஓய்ந்தது.

அவளின் பஸ் வரும் வரை நெருப்பை மிதித்துக்கொண்டிருப்பவன்போலக் காத்திருந்தான். வந்தது. அவள் தலையாட்டிவிட்டு நகர்ந்தாள். அவனுக்கு திரும்பிப் பார்க்கத் தோன்றவில்லை. சர்ரென்று அசுர வேகத்தில் பைக்கைக் கிளப்பிக்கொண்டு வீட்டை நோக்கி விரட்டினான். உடனே உடனே அவனுக்கு ஒரு தனிமை வேண்டும்போல் இருந்தது.

கேட்டைத் திறந்துவிட்ட அம்மாவை நிமிர்ந்து பார்க்காமல், வண்டியை நிறுத்திவிட்டு சர்ரென்று வீட்டுக்குள் புகுந்தான். அவன் அறைக்குள் நுழைந்து கதவை அறைந்து சாத்தித் தாளிட்டான். படுக்கையில் உட்கார்ந்து ரொம்ப நேரம் வெடித்து அழுதான்.

(தொடரும்)

 
PROVIDER=MICROSOFT.JET.OLEDB.4.0;DATA SOURCE=D:\Hosting\7909944\html\unicode\db\TOcomments.mdb;Persist Security Info=False;
உங்கள் கருத்து  
(You may need to disable your pop-up blocking software in order to post a comment.)
Copyright © 2001 - 2008 Tamiloviam.com (subsidary of Oviam LLC)- Authors
Best viewed with IE 4.x and above, Netscape 7.2, Firefox 0.8 and above with resolutions 800 X 600 and above.
| Disclaimer |   | Privacy |