Tamiloviam
தொடர்கள்
இந்த வார இதழில்
தராசு
வ..வ..வம்பு
திரைவிமர்சனம்
நூல் அறிமுகம்
சிறுகதை
கவிதை
சமைத்து அசத்தலாம்
கவிதை
சிறுகதை
திரையோவியம்
அறிவிப்பு
 
  முதல் பக்கம்
சென்ற இதழ்கள்
கோடிட்ட இடங்கள் - பாகம் : 15
- சித்ரன்
பாகம் : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 (முற்றும்)
{இப்பகுதியை அச்செடுக்க}     {இத்தொடரை அச்செடுக்க}

கிருஷ்ணாவின் டைரி குறிப்பிலிருந்து...

எங்கள் வீட்டின் முன்பிருக்கும் அந்த வேப்பமரம் அம்மா வைத்ததுதான்! எல்லோர் வீட்டின் முன்பும் மரம் நட்டபோது அம்மா அதை வாங்கி தன் கையால்தான் நட்டாள். அதன் பிறகு காலை மாலை வாசல் தெளிக்கும் முன் அதற்குத்தான் தண்ணீர் ஊற்றுவாள். அந்தத் தெருவில் நட்ட மற்ற மரங்களின் வாழ்க்கை செடியோடு முடிந்திருக்க - அயராத கவனிப்பால் இன்னும் வளர்ந்து கொண்டிருப்பது அம்மா வைத்த மரம் மட்டும் தான். அதன் பரந்த நிழலில் வெயிலில் களைத்தவர்கள் நின்றுவிட்டுத்தான் போவார்கள். பக்கத்து வீட்டுக்காரர்கள் தங்கள் வண்டிகளை நிறுத்த அதன் நிழலைத்தான் நாடுவார்கள். அப்புறம் எறும்புகளுக்கும் பூச்சிகளுக்கும் கூடு கட்டி வாழும் காக்கைகளுக்கும் அந்த மரம் வீடாக இருப்பதைப் பார்க்கிற போது அம்மாவின் முகத்தில் தெரிகிற சந்தோசம் வாழ்கிற திருப்தியைச் சொல்லும். அநாவசியமாய் அதில் இலை பறிக்க அனுமதித்ததில்லை அம்மா. மற்றும் அந்த மரத்தில் ஏறி விளையாட எந்த குழந்தைகளையும் விட்டதில்லை. அடுத்த தலைமுறையிலும் அந்த வேப்பமரத்தின் காற்று வீசிக் கொண்டேயிருக்கும். அப்போது எல்லோரும் அம்மாவை மறந்திருக்கக்கூடும். ஆனால் - இருக்கும் வரை நிச்சயம் அம்மாவை அந்த மரம் மறக்காது!



சத்யாவுக்குக் காலம் மிக மெதுவாய் நகர்ந்து கொண்டிருந்தது. அடிக்கடி வாட்ச் பார்த்தான். நிறைய நேரமிருப்பது போலவும் செய்வதற்கு ஒரு வேலையும் இல்லாதது போலவும் சில நேரம் தோன்றியது. மனதின் வெறுப்பில் இருக்கிற வேலையிலும் கவனம் செல்லாமல் பல சமயம் சுவரை வெறித்துக்கொண்டு யோசித்துக்கொண்டிருந்தான். யாருடனும் அதிகம் பேசத் தோன்றவில்லை. எப்போதும் கம்ப்யூட்டர் திரையில் கண்கள் வெறிக்க நினைவுகளை அலையவிட்டுக் கிடந்தான். ஒரு சில நாட்களுக்கு லஞ்ச் பாக்ஸ் கொண்டுவராமல் தவிர்த்துவிட்டு ஹோட்டலில் சாப்பிட்டான். என்னாச்சு என்று கேட்டவர்களுக்கு அம்மாவுக்கு உடம்பு சரியில்லை என்று பொய் சொன்னான். எல்லோரும் மதிய சாப்பாட்டை லஞ்ச் ரூமில் பரஸ்பரம் பகிர்ந்து சாப்பிடுவது வழக்கம். அந்த கும்பலில் மலரும் இருப்பாளே என்பதுதான் காரணம்.

அவளைப் பார்க்காமல் இருந்தால் நன்றாயிருக்கும் என்று நினைத்தான். ஆ·பிஸில் வேலை செய்கிற இடத்தில் அது முடியாத காரியமாயிருந்தது. மலர் அவ்வப்போது கண்ணில் படாமலில்லை. அவனுடன் பேசுவதற்கு தோதான சமயம் தேடி அவளும் குறுக்கும் நெடுக்குமாய் ஆ·பிஸ¥க்குள் அலைபாய்ந்து கொண்டுதானிருந்தாள். அவன் தனியாய் மாட்டினால் மறுபடி அர்விந்த் பற்றி சிலாகிக்கவும், சுப்ரியா பற்றி பொருமவும் கூடும். எல்லாவற்றையும் தேமே என்று யார் கேட்டுக்கொண்டிருப்பது? அவன் வேலை செய்கிற அறைக்கு ஒரு கண்ணாடிக் கதவு இருப்பது எவ்வளவு ஆறுதல். அங்கிருந்து பார்த்தால் அவள் தெரியமாட்டாள் என்பது ஒரு சின்ன நிம்மதி.

அவன் காதல் அவளுக்குத் தெரியாமல் போய்விட்டது. அது துளிர்விட்டுக் கிளர்ந்து வேர்கள் படர்ந்த நேரம் குற்றுயிராய் பட்டுப்போய்விட்டதின் சுவடை அவள் உணரவில்லை. எந்த ஒரு கணத்திலும் அவள் அதை யூகிக்கக்கூட இல்லை. அப்படியே இருக்கட்டும். அவளுக்கு மட்டுமல்ல யாருக்குமே இது தெரியாது. அம்மா ஒரு வேளை ஏதாவது புரிந்துகொண்டாளா என்று தெரியவில்லை. புரிந்துகொண்டாலும் அது பற்றி அவனுக்குக் கவலையில்லை. அவனும் அர்விந்த் மாதிரியே தாடிவைத்துக் கொண்டு கண்ணாடி போட்டிருக்கிறான் என்கிற சின்ன ஒற்றுமைகூடத் தெரியாத வெகுளியாய் அவள் இருப்பதை நினைத்தால் இப்போது விரக்தியாய் சிரிப்பு வந்தது. மேற்கொண்டு அவளுடன் பேசுகிற சந்தர்ப்பங்களைத் தவிர்த்துவிடுதல் இருவருக்குமே நல்லதென்று மறுபடி மறுபடி நினைத்துக்கொண்டான்.

'என்னடா ஒரு மாதிரி இருக்க? நீயும் ப்ரகாஷ் மாதிரி குச்சான்கிட்ட மாட்டிட்டியா?' என்று ஜே.ஸி ஒரு முறை கேட்டதற்கு 'அதெல்லாம் ஒண்ணுமில்ல' என்று சமாளித்தான். மலர் ஓரிரு முறை ஸ்டுடியோவுக்கு அவனைப் பார்ப்பதற்கு வந்தபோதுகூட சத்யா பிஸியாய் இருப்பதுபோல் காட்டிக்கொண்டு அல்லது ஸீரியசாய் யாரிடமாவது பேசுவதுபோல் நடித்துக்கொண்டு அவளுடன் பேசுவதைத் தவிர்த்தான்.

ஆ·பிஸில் வேலை அதிகம் இல்லாததால் ஸ்ரீயும் பிரகாஷ¥ம் கதையளந்துகொண்டு ரிலாக்ஸ்டாக இருந்தார்கள். தேவ்கூட ஏஜென்ஸி கவலைகளை அவர் அறையிலிலேயே விட்டுவிட்டு இங்கே வந்து அவ்வப்போது ஏதாவது பேசிக்கொண்டிருந்தார். சத்யாவால் அப்படியிருக்க முடியவில்லை. இந்தச் சமயத்திலா இப்படியிருக்கவேண்டும் என்று நினைத்தான். லீவு போட்டுவிட்டு வெளியூர் எங்காவது போகிற எண்ணம் அடிக்கடி வந்தது. அம்மா வேறு அவள் அக்காள் ஊருக்குக் கூட்டிப் போகுமாறு இதோடு பல தடவை கேட்டுவிட்டாள். ஒரு மாற்றம் வேண்டுமென்றால் அங்கே கூட போகலாம். ஆனால் போவதற்கு அத்தனை விருப்பமில்லாமலும் இருந்தது அவனுக்கு.

மலர் ஒரு தடவை இன்டர்காமில் கூப்பிட்டு "ரொம்ப பிஸியாயிருக்கீங்க சத்யா. என்கூட ரெண்டு வார்த்தை பேசக்கூட உங்களுக்கு டைம் இல்ல. இல்லையா?" என்றாள்.

"அப்படியெல்லாம் இல்ல மலர்! கொஞ்சம் வேல ஜாஸ்தி." என்றான். அவனுக்கு அவளுடன் அதிகம் பேச்சு வளர்க்கவும் பிடிக்கவில்லை.

"சும்மா கத! அங்க அப்படியொண்ணும் ஒர்க் லோடு இல்லைன்னு ப்ரகாஷ் சொன்னான். அன்னைக்கு ரேஸ்கோர்ஸிலிருந்தே நீங்க என்னமோ சரியில்லை. நான் அர்விந்த் பத்தி சொன்னதிலிருந்து உங்களுக்கு என்னை புடிக்காம போயிருச்சு?"

மனசில் இருப்பதை அப்படியே சொல்கிறாள். சத்யா சுதாரித்துக்கொண்டு அவசரமாய் "ச்சேச்சே! ஏன் வீணா கண்டதையும் கற்பனை பண்ற மலர்?" என்றான்.

"அப்ப இன்னிக்கு சாயந்திரம் வாங்க. அவரை நான் அறிமுகப்படுத்தறேன்."

அவனுக்கு நிஜமாய் போகப் பிடிக்கவில்லை. போகாவிட்டாலும் மலர் விடமாட்டாள் போலிருக்கிறது. யாரை நினைத்து நினைத்து இத்தனை உருகினேனோ அவள் அவளுடைய ஆளை அறிமுகப்படுத்தக் கூப்பிடுகிறாள். நெஞ்சில் உணர்ச்சிகளை மறைத்துக்கொண்டு நான் அவனுடன் கைகுலுக்க வேண்டுமாம். அது ஒன்றுதான் பாக்கி. சரி.. இருக்கட்டும். மயிரிழையில் அவளை என்னிடமிருந்து அபகரித்துக்கொண்டு போன அவனை ஒரு தடவை பார்த்துவிடலாம். பார்த்து மானசீகமாய் வாழ்த்திவிட்டு நடையைக் கட்டலாம். எனக்குத்தான் கொடுத்துவைக்கவில்லை. ரெண்டு பேரும் எங்கிருந்தாலும் நன்றாயிருக்கட்டும்.

"வருவீங்களா, மாட்டீங்களா?"

"வர்ரேன்" என்றான்.

அன்று மாலையே சாயிபாபா காலனி அன்னபூர்ணா போய் ஒரு பெரிய வட்ட மேஜையில் மலருடன் உட்கார்ந்திருந்த அர்விந்தைச் சந்தித்தான்.

அர்விந்த் "நைஸ் டு மீட் யூ. மலர் உங்களைப் பத்தி நிறைய சொல்லியிருக்கா." என்று மென்மையாய் கைகுலுக்கிவிட்டு "ஓ! நீங்களும் தாடி, கண்ணாடி.. க்ரியேட்டிவ்... க்ரேட்" என்று தோழமையாய் சிரித்தான்.

அவனுடைய சிரிப்பில் சத்யாவுக்கு இறுக்க உணர்வுகள் தளர்ந்து மனசு லேசாகிவிட்டது. கிருஷ்ணாகூட இப்படித்தான் சிரிப்பான். தோள் மேல் கைபோட்டுக்கொண்டு ஸ்நேகம் தேடுகிற சிரிப்பு. சத்யா அவனை உற்றுக் கவனித்தான். கொஞ்சம் ஹேண்ட்ஸம் ஆகத்தான் இருக்கிறான். மலருக்கு சரியாக இருப்பான் என்று தோன்றியது. பிறகு ஏஜென்ஸி, அட்வர்டைஸிங், டி.வி கமர்ஸியல் என்று சம்பந்தமில்லாமல் பொதுவாய் கொஞ்ச நேரம் பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள். அவர்களிருவரும் பேசிக்கொண்டிருப்பதை லேசான காதல் பெருமிதமும், வெட்கமும் கலந்த பார்வையுடன் மலர் கவனித்துக்கொண்டிருந்ததை சத்யா கவனித்தான். அவனை இவனுக்கு அறிமுகப்படுத்தினதோடு அவள் வேலை முடிந்துவிட்ட மாதிரி ஏனோ அதிகம் பேசாமல் உட்கார்ந்திருந்தாள். அப்புறம் அவர்களுடன் ஒரு மசால் தோசை சாப்பிட்டுவிட்டு "ஆல் தி பெஸ்ட்! சீக்கிரம் கல்யாண சாப்பாடு போடுங்க" என்று சொல்லிவிட்டுப் புறப்பட்டுவிட்டான். அங்கிருந்து கிளம்பும் முன் மலரை ஒரு முறை முழுசாகப் பார்த்தான். அவனுக்கு என்னமோ அவளை கடைசி தடவையாகப் பார்ப்பது மாதிரி இருந்தது. அவ்வளவுதான். இனி இத்தோடு அவனுக்கும் அவளுக்கும் இடையே மெல்லிய கயிறு அறுந்துவிட்டதாய் உணர்ந்தான். இனி திரும்பிப் பார்க்கவேண்டாம். அவளுடைய பாதையில் இனி குறுக்கே போவது அபத்தம். அங்கே அவளுடன் சேர்ந்து கைகோர்த்துப் போக அரவிந்த் இருக்கிறான். அன்று திரும்பி வரும்போது மனதின் பாரம் குறைந்த நிம்மதியில் வழக்கத்துக்கு மாறாக வண்டியை ரொம்ப மெதுவாய் ஓட்டினான். லேசாய் விசிலடித்தான். அடுத்த நாளிலிருந்து மறுபடி லஞ்ச் பாக்ஸ் எடுத்துவந்து மதியம் சாப்பாட்டு மேஜை கும்பலில் சகஜமாய் கலந்து கொண்டான். மலருடன் எப்போதும் போல் பேசினான்.

கொஞ்ச நாளிலேயே எல்லாமே பழகிப்போய் எல்லாவற்றையும் கொஞ்சம் மறந்திருந்தான். ஒரு நாள் மதியப் பொழுதில் தேவ் அவசரமாய் வந்து அட்வர்டைசிங் க்ளப்பில் ஏட் ரேட்டிங் (Ad Rating) காம்பெடிஷன் இருக்கிறதென்றும், நம் ஏஜென்ஸி சார்பில் யாராவது கலந்து கொள்கிறீர்களா என்று கேட்டார். இரண்டு பேருக்கு மட்டுமே அனுமதி என்றார். எல்லாரும் முகத்தை முகத்தைப் பார்த்துக்கொண்டு உதட்டைப் பிதுக்கினபோது சத்யா சட்டென்று நான் போகிறேன் என்றான். இந்த மாதிரி எதிலாவது மனத்தை திருப்ப முயற்சித்தாலொழிய தினசரி இயல்பு வாழ்க்கை கடைத்தேறாது என்று தோன்றியது. ஜே.ஸியின் முகத்திலும் ஆர்வம் இருந்தது. இரண்டு பேரும் கை உயர்த்தினார்கள்.

"கூல்.. தட்ஸ் த ஸ்பிரிட். ஐ வில் ரிஜிஸ்டர் யுர் நேம்ஸ்.. என் ரூமுக்கு வந்தா இன்விடேஷன் தர்ரேன். ஆல் த பெஸ்ட் கைஸ்." என்று தேவும் கட்டை விரலை உயர்த்திக் காட்டிவிட்டு அவர் அறைக்குப் போனார்.

சத்யா பின் தொடர்ந்து போய் இன்விடேஷனை வாங்கிப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தபோது தேவ் "அப்றம்.. உன் ஆளு இன்னைக்கு இங்க வர்ரா! ரெடியா இரு" என்றார்.

"என்னோட ஆளா.. யாரு?"

"அதான் அன்னிக்கு MCF கார்ப்பரேட் ·பிலிம் ஷ¥ட்டிங்ல கொஞ்சிட்டிருந்தியே.. அந்த அம்மணி"

சத்யாவுக்குப் புரிந்துவிட்டது. "மதுளாவ சொல்றீங்களா?" என்றான்.

"ஓ அவ பேரு மதுளாவா? அது எனக்குத் தெரியாது."

"சும்மா புளுகாதீங்க தேவ். உங்களுக்குத் தெரியாமயா? இங்க எதுக்கு வர்ரா??"

"ப்ராடக்ட் ப்ரெளச்சர் கரெக்ஷன் பாக்க வர்ரா.. அத நீதான பண்ணின?"

"ஆமா! ஆனா அவ எதுக்கு அதை கரெக்ஷன் பாக்க.... ஓ! அவ கார்ப்பரேட் கம்யூனிகேஷன் டிபார்ட்மெண்ட் இல்ல? மறந்துட்டேன்."

தேவ் புன்னகைத்தான். சத்யா அவனிருக்கைக்குப் போய் கோரல்ட்ராவில் அந்த ப்ரெளச்சர் டிசைனை திறந்து வைத்துக்கொண்டான். மதுளா வரக் காத்திருந்தான். அவள் முகம் முழுசாய் ஞாபகம் வரவில்லை. ஒரே ஒரு முறை பார்த்தது. அவள் அண்ணன்காரன் காலரிக்கு வேறு அத்தனை கூப்பிட்டும் அவன் போகாததும் நினைவுக்கு வந்தது. அவள் இங்கு வரும்போது அதைப்பற்றி கேட்கக்கூட செய்யலாம்.

ஜந்தரை மணிக்கு சுபாஷிணி இண்டர்காமில் கூப்பிட்டு "சத்யா உனக்கு இங்க ரிஷப்ஷன்ல ஒரு கெஸ்ட் வெயிட்டிங். யாருன்னு கேட்டேன். சொல்ல மாட்டேங்கிறாங்க" என்றாள் எரிச்சலான குரலில். மதுளாவாகத்தான் இருக்கும் என்று யோசித்துக்கொண்டே அவன் ரிசப்ஷனுக்குப் போனபோது அங்கே யாரும் இருக்கவில்லை. கேள்விக்குறியுடன் சுபாஷிணியைப் பார்த்தபோது அவள் முகத்தை ஸீரியஸாய் வைத்துக்கொண்டு அசுவாரஸ்யமாய் கான்பரன்ஸ் ரூமை நோக்கிக் கைகாட்டினாள்.

கான்பரன்ஸ் ஹாலின் கண்ணாடிக் கதவைத் தள்ளிக்கொண்டு சத்யா உள்ளே எட்டிப் பார்த்தபோது ப்ராண்ட் ஈக்யூடி சப்ளிமெண்டை டேபிளில் மடித்து வைத்து அவள் நிமிர்ந்தாள். மதுளாதான். ஹாய் என்றாள்.

"சர்ப்ரைஸா இருக்கா?" என்று உதட்டுச்சாய உபயத்தில் இன்னும் பளீரென சிரித்தாள். ஸாரி உடுத்தி ஸ்லீவ்லெஸ் ஜாக்கெட் போட்டிருந்தாள். கான்·பரன்ஸ் அறை அவள் பெர்·ப்யூமால் நிரம்பியிருந்தது. அன்றைக்குப் பார்த்ததைவிட கொஞ்சம் உயரமாய்த் தெரிந்தாள். மறந்துபோயிருந்த அவள் முகத்தின் மிச்சத்தை அவன் உள்வாங்கி ஞாபகத்தில் நிரப்பிக்கொண்டான். அவள் முகத்தில் ஏதோ கொஞ்சம் வித்தியாசம் தெரிந்தது. அதாவது அவள் அன்றைக்குப் பார்த்ததைவிட கொஞ்சம் அழகு கூடினாற்போல் இருந்தாள்.

சத்யா "வெல்கம் டு ட்ரு ·ப்யூஷன். நீங்க இங்க வர்ரது முதல் தடவைன்னு நினைக்கிறேன்." என்றான்.

"ஆமா சத்யா! இன்னொரு சர்ப்ரைஸ் நியூஸ் கேளுங்க! நான் உங்க கம்பெனியில க்ளையண்ட் சர்வீஸ் எக்ஸிக்யூட்டிவ்வா சேர்ந்துட்டேன். தேவ் எனக்கு வேலை போட்டுக் குடுத்துட்டார்"

"அப்படியா? நல்லது! புளுகு மூட்டையை அவுத்துவிட்டது போதும். உங்களுக்கு நடிப்பு சரியா வர்ல. ப்ரெளச்சர் கரெக்ஷன் பாக்கறதுக்கு நீங்க இன்னிக்கு வருவீங்கன்னு தேவ் ஏற்கெனவே சொல்லிட்டார்."

அவள் உடனே முகம் வாடி சிரிப்பை நிறுத்தி.. "ச்சே.. ஒரு சுவாரசியமே இல்லாம போச்சுப்பா வாழ்க்கைல. சரி போகட்டும். என் அண்ணாவோட ஆர்ட் எக்ஸிபிஷனுக்கு நீங்க ஏன் வரவே இல்ல. அக்கறையா போன்கூட பண்ணிக் கூப்பிட்டனே! வேஸ்ட்டுப்பா" என்றாள்.

"நோ ப்ராப்ளம். இன்னிக்கேகூட வரட்டுமா. கூட்டிட்டுப் போறீங்களா?" என்றான் யோசிக்காமல்.

"தாராளமா" என்றாள்.

(தொடரும்)

 
PROVIDER=MICROSOFT.JET.OLEDB.4.0;DATA SOURCE=D:\Hosting\7909944\html\unicode\db\TOcomments.mdb;Persist Security Info=False;
உங்கள் கருத்து  
(You may need to disable your pop-up blocking software in order to post a comment.)
Copyright © 2001 - 2008 Tamiloviam.com (subsidary of Oviam LLC)- Authors
Best viewed with IE 4.x and above, Netscape 7.2, Firefox 0.8 and above with resolutions 800 X 600 and above.
| Disclaimer |   | Privacy |