Tamiloviam
தொடர்கள்
இந்த வார இதழில்
தராசு
வ..வ..வம்பு
திரைவிமர்சனம்
நூல் அறிமுகம்
சிறுகதை
கவிதை
சமைத்து அசத்தலாம்
கவிதை
சிறுகதை
திரையோவியம்
அறிவிப்பு
 
  முதல் பக்கம்
சென்ற இதழ்கள்
கோடிட்ட இடங்கள் - பாகம் : 16
- சித்ரன்
பாகம் : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 (முற்றும்)
{இப்பகுதியை அச்செடுக்க}     {இத்தொடரை அச்செடுக்க}

கிருஷ்ணாவின் டைரி குறிப்பிலிருந்து...

அதிகாலையில் பரந்த வாசலில் புள்ளிகள் வைத்து நுணுக்கி நுணுக்கி அழகாய் கோலம் போடுவாள் அம்மா. வீதியில் கடந்து போகிற பெண்கள் வாசலில் நின்று அந்தக் கோலத்தை கவனித்துவிட்டுத்தான் போவார்கள். காய்கறிக்காரன் வாசலுக்கே வண்டியோடு வருகிறான் என்றாலும் அம்மா வீட்டின் பின்புற இடத்தில் சின்னதாய் தோட்டம் போட்டிருந்தாள். அதன் இரண்டு பாத்திகளில் கத்திரிக்காயும், வெண்டைக்காயும் காய்த்திருக்க இன்னும் இரண்டு பாத்திகளில் மஞ்சளும், கீரையும் முளைத்திருக்கும். அந்தத் தோட்டம் பார்க்கவும் ஒரு கூட்டம் வந்து போகும். புதியதாய்ப் படிக்கிற சமையல் குறிப்புக்களை படிப்பதோடு நிறுத்தாமல் அம்மா அதை செய்தும் பார்ப்பாள். அதில் வந்த மணத்தைக் கொண்டு வனஜாக்கா இன்றைக்கு என்ன ஸ்பெஷல் என்று தவறாமல் வீட்டிற்குள் வந்து கேட்கும். முன்புறம் வாசலில் விழும் தென்னை மட்டையையும் அம்மா விட்டுவைப்பதில்லை. அதன் ஓலையை உருவிப் போட்டு ஓரமாய் அமர்ந்து வெகு வேகமாய் அதை ஒரு துடைப்பம் ஆக்குவாள். பார்வதி மாமி வந்து அதை ஆர்வமாய்ப் பார்க்கும். சின்னச் சின்ன விஷயங்களிலும் அம்மா எடுத்துக் கொள்கிற சிரத்தையை நானும் ஆச்சரியமாய்ப் பார்ப்பேன். யாரும் கவனிப்பதற்காக அம்மா எதையும் செய்வதில்லை. அம்மா எதை செய்தாலும் கவனிக்கப்படுகிறது. அவ்வளவுதான்!



MCF ப்ரெளச்சர் கரெக்ஷன்கள் பார்த்துவிட்டு மதுளா கிளம்பும்போது சத்யாவும் அவளுடனேயே கிளம்பினான். அவள் நம்பாமல் நிஜமாவே வர்ரீங்களா சத்யா என்று நான்கு தடவை கேட்டுவிட்டாள். அவள் அண்ணனின் ஆர்ட் காலரிக்கு அவன் வருகிறான் என்பதில் ஏன் அவள் அத்தனை ஆச்சரியமாகவும், ஆர்வமாகவும் இருக்கிறாள் என்று சத்யாவுக்குப் புரியவில்லை.

ஆ·பிஸை விட்டு அவளுடன் வெளியே வந்தபோது ஜே.ஸி கையில் சிகரெட்டுடன் வானத்தில் ஆராய்ச்சி செய்துகொண்டிருந்தான். மதுளாவையும் சத்யாவையும் ஏற இறங்கப் பார்த்துவிட்டு "எங்க?" என்றான் பார்வையிலேயே. ஆயிரம் அனர்த்தங்களோடு கூடிய அந்த பார்வைக்கு சத்யா பதில் தேடிக்கொண்டிருந்தபோது "நடத்து நடத்து" என்று சத்யாவுக்கு மட்டும் கேட்கிற குரலில் சொல்லிவிட்டு மிச்ச சிகரெட்டைக் கடாசி காலில் நசுக்கிவிட்டு உள்ளே போனான்.

"நான் கம்பெனி கார்லதான் வந்தேன். அதோ நிக்கிற அம்பாசடர். அதை அனுப்பிச்சிட்டு உங்க கூட பைக்ல வந்துர்ரேன்?" என்றாள் மதுளா.

சத்யா ஒரு விநாடிகூட யோசிக்காமல் "இல்ல மதுளா.. நீ கார்லயே வா! என் பைக்ல டயர் ரொம்ப வாபிள் ஆகுது. டபுள்ஸ் போறது சிரமம்." என்றான்.

அவள் சிறிது ஏமாற்றத்துடன் "ஓ. இட்ஸ் ஓ.கே.." என்று சிரித்துவிட்டு அரைவட்டம் அடித்துத் திரும்பி நின்ற காரில் ஏறிக் கொண்டாள். எதற்கு அப்படி பொய் சொன்னோம் என்று பிறகு வருத்தமாயிருந்தது அவனுக்கு. ஏதோ ஒரு ஜாக்கிரதை உணர்வு அப்படி சொல்ல வைத்துவிட்டது. ஏற்கெனவே அடிபட்டவன் கையாள்கிற அனிச்சையான தடுப்பு நடவடிக்கை மாதிரி அது அமைந்துவிட்டது. அவள் என் வண்டியில் வருவதால் ஏதாவது நடந்துவிடும் என்று பயந்தேனா என்று தன்னைத் தானே கேட்டுக் கொண்டு அம்பாசடரைப் பின் தொடர்ந்தான்.

சிட்டி டவர்ஸ் சமீபமாய் ஒரு காம்ப்ளக்ஸ் அருகில் நிறுத்தி இறங்கி மதுளா காரை அவள் கம்பெனிக்கு திருப்பி அனுப்பிவிட்டாள். அவன் வண்டியை பார்க்கிங்கில் நிறுத்திவிட்டு வரக் காத்திருந்தாள். சத்யா அவளை தூரத்திலிருந்து ஒரு முறை பார்த்தான். இவள் எப்படி சட்டென்று தன்னுடன் ரொம்ப உரிமையாய் பழக ஆரம்பித்துவிட்டாள் என்பது அவனுக்கு ஆச்சரியமாயிருந்தது. நானும்கூடகூட அப்படித்தானே என்று நினைத்துக்கொண்டான். இரண்டாம் சந்திப்பிலேயே அவள் கூப்பிட்டாள் என்று இத்தனை தூரம் வந்திருக்கிறான். இவள் மலர் மாதிரியான டைப் இல்லை. கலகலவென்று அவள் பேசுவது என்னவோ ரொம்ப வெகுளி மாதிரி தோற்றம் தந்தாலும் அவள் அப்படி இல்லை என்று தோன்றியது. மூக்குக் கண்ணாடியிலிருந்து அவள் பார்க்கிற பார்வை அவள் கொஞ்சம் விவரமானவள்தான் என்பதை சொல்கிறது.

இருவரும் காலரிக்கு இட்டுச் செல்லும் மாடிப் படிகளில் மெதுவாக ஏறும்போது சத்யா கேட்டான். "உன் மூஞ்சி அன்னைக்குப் பாத்ததைவிட வித்தியாசமா இருக்கு."

"அப்படியா!... நல்லாருக்குங்கிறியா? நல்லால்லைங்கறியா?" திடீரென்று இயல்பாய் இருவரும் ஒருமையில் விளித்துப் பேச ஆரம்பித்தது அவனுக்கு இன்னொரு ஆச்சரியம்.

"அதில்லை. ஏதோ கொஞ்சம் சேஞ்ஜ் தெரியுது."

அவள் அவனை திரும்பிப் பார்த்து "இதை நிறைய பேரு கேட்டுட்டாங்க. ஒண்ணுமில்ல! கண்ணாடி மாத்தியிருக்கேன். முதல்ல ப்ரேம் கொஞ்சம் பெருசா இருக்கும். இப்ப சின்னதாயிருச்சு. நல்லால்லையா?"

"நல்லாருக்கு"

"உன்கிட்டயும் சேன்ஜ் தெரியுது." என்றாள். எப்படி என்பதுபோல் அவன் புருவம் உயர்த்த அவள் சொன்னாள். "அன்னைக்கு ஷ¥ட்டிங்ல பாத்தப்ப முகம் ப்ரைட்டா இருந்தது. இப்ப வாட்டமா இருக்கு. என்ன லவ் பெய்லியரா?"

அவன் திடுக்கிட்டு அவளைப் பார்த்தான். அவன் பதில் சொல்ல யோசிப்பதற்குள். "சும்மா கேட்டேன். ஸீரியஸ் ஆய்டாத" என்றாள்.

காலரி முகப்பில் ஒரு பெரிய போஸ்டரில் தாடியும், பாகவதர் மாதிரி நிறைய முடியுமாக காதில் கடுக்கனுடன் சிரித்துக்கொண்டிருந்ததுதான் அவள் அண்ணனாக இருக்க வேண்டும் என்று யூகித்துக்கொண்டான். உள்ளே போனதும் அதே மாதிரி ஒரு உருவத்தை எதிர்பார்க்க, எதிர்ப்பட்டவன் வேறு மாதிரியிருந்தான். அதாவது இன்னும் அதிக தாடி. தலையில் அத்தனை முடியையும் அழுந்த வாரி முடிந்திருந்த குடுமியுடன் ஜீன்ஸ், கார்ட்ராய் உடையில் இருந்தான். "பரத்.. நான் சொன்னேன்ல... இது சத்யா" என்று மதுளா அறிமுகப்படுத்தி கைகுலுக்கும்போது அவன் விரல்கள் ஒரு பெண்ணினுடையது போல் மென்மையாயிருந்ததை உணர்ந்தான் சத்யா.

"உங்க காலரி கே.ஜி பக்கத்துல இருக்கறதா சொன்னாங்களே"

"மொதல்ல அங்க இருந்தது.. என் ·ப்ரெண்ட்கூட கம்பைன் பண்ணி வெச்சிருந்தேன். அவர் ஒரு பெரிய ஆர்டிஸ்ட். இப்ப இங்க தனியா.. இன்னும் ஒரு வாரம் இருக்கும். மது.. சாரை கூட்டிட்டுப் போய் காமி. ஐ வில் ஜாயின் யு."

அவர்களுடன் இன்னும் ஓரிருவரைத் தவிர வேறு யாரும் அங்கு இருக்கவில்லை. அந்தக் கூடத்தில் பளீர் வெண்மையில் விளக்குகள் ஒளிர அழகான ·ப்ரேம்களில் சிறிதும் பெரிதுமாக நிறைய ஓவியங்கள். சத்யா மெல்ல அவைகளை நோக்கி நகர்ந்தான். பரத் பெரிய ஓவியன்தான் போலும் என்று நினைத்துக்கொண்டான். அவன் அந்த ஓவியங்களைப் பிரமிப்புடன் பார்ப்பது மதுளாவுக்கு சந்தோஷமாயிருந்திருக்க வேண்டும். அவள் முகத்தில் புன்னகை ஒன்று அரும்பி நிலைத்து நின்றிருந்தது. மதுளா விளக்க ஆரம்பித்தாள். "இது ஆயில் பெயிண்டிங். இது வாட்டர் கலர். இது முழுக்க பேலட் னை·ப்ல. இது ம்யூரல்ஸ். அப்றம் இது பாருங்க.. சார்க்கோல்.. பரத் எல்லா மீடியாவிலேயும் புகுந்து விளையாடுவான். பொதுவா அண்ணாவோட ·பேவரைட் மீடியா பேலட் னை·ப்தான். சின்ன வயசிலயே அடுப்புக்கரி எடுத்து சமையல் ரூம் பூரா கிறுக்கிட்டுத் திரிவான். அந்த டேலண்ட்தான் இப்ப காலரியா மாறிருக்கு."

அவள் ஒவ்வொன்றாய் காட்டி சொல்லிக்கொண்டே வர சத்யா அருகில் போய் உற்று உற்றுப் பார்த்தான். சிலது பார்த்ததும் புரிந்தது. சிலது ஒன்றுமே புரியவில்லை. கேட்டால் அதுபற்றி பரத் ஒரு அரைமணி நேரம் அர்த்தம் சொல்லக்கூடும். புரியாவிட்டாலும் சிலது நன்றாகத்தானிருந்தது. ஒரு சில கணங்கள் அவன் ஓவியங்களிலிருந்து பார்வையை விலக்கி அவளைப் பார்த்தபோது அவள் அவனையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தது தெரிந்தது. கார்ப்பரேட் ·பிலிம் ஷ¥ட்டிங்கில் கூட இப்படித்தான் பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள் என்பது ஞாபகத்திற்கு வந்தது. அந்த ஹாலின் வெண்மையான வெளிச்சத்தில் மதுளாவின் முகம் இன்னும் ஒளிர்ந்து நேர்த்தியாய் அழகாய்த் தெரிந்தாள்.

"ஆர்ட் பத்தி நிறைய தெரிஞ்சு வெச்சிருக்க மதுளா.." என்றான்.

"அதெல்லாம் இல்ல.. சின்ன வயசிலிருந்தே அண்ணாகூட இருந்ததால அவன் புண்ணியத்துல ஏதோ கொஞ்சம் கொஞ்சம் தெரியும். இந்த ஆர்ட் பாருங்க.. இது நான் பண்ணினது. போனாப் போகட்டும்னு பரத் இதையும் இங்க மாட்டி வெச்சிருக்கான்." அவள் ஹாலின் கடைசியில் இருந்த ஒரு ஓவியத்தைக் காட்டினாள்.

அவன் ஆச்சரியமாய் அதைப் பார்த்தான். கொஞ்சம் பெரிய சைஸ் ஓவியம்தான். அதில் நிறங்களின் கலவையில் ஒரு அசாதாரண கோணத்தில் ஒரு கிணறு. தூண்களுடன் கூடிய ஒரு மாடம். சில்அவுட்டில் தென்னை மரங்கள். வெள்ளைத் தீற்றலில் ஒரு நிலவு. ஒரு ஆண் பெண் உருவம்.

"பாரதியோட காணி நிலம் வேண்டும் பாட்டுதான் இதோட தீம்" என்றாள்.

"ரொம்ப நல்லாருக்கு மதுளா. நீ இவ்ளோ பெரிய ஆர்டிஸ்ட்னு சொல்லவே இல்லை."

அவள் சிரித்தாள். "அண்ணா காலரில எல்லாம் அப்பப்ப கூட இருந்து உதவி பண்ணுவேன். அதுல கத்துக்கிட்டது. நான் அன்னைக்கே சொன்னேனே எனக்கு இதிலெல்லாம் ரொம்ப இண்ட்ரஸ்ட்டுன்னு." என்றாள். என்னைக்கே என்று சத்யா யோசித்துக்கொண்டிருந்தபோது பரத் அருகில் வந்தான். "என் ஒர்க்ஸ் எப்படியிருக்கு?" என்றான்.

"அருமையா இருக்கு. அதிலும் அந்த "கோரல் ரீ·ப்"-ன்னு டைட்டில் போட்டது ·பண்டாஸ்டிக்."

"தேங்க்யூ. அது பேலட் னை·ப் ஒர்க். கலர் மிக்ஸிங் கொஞ்சம் டார்க்கா இருக்கணும்னு ப்ளான் பண்ணி செஞ்சேன். நல்லா வந்திருக்கு." பரத் லேசாய் கருந்தாடியை நீவி விட்டுக் கொண்டான். அவன் கண்கள் பளபளப்புடன் கூர்மையாய் இருந்தன.

சத்யாவுக்கு அன்றைக்கு அங்கே வந்தது ஏனோ நிறைவாயிருந்தது. மறுபடி ஒருதரம் காலரியை வலம் வந்துவிட்டு அவன் கிளம்ப எத்தனிக்கும்போது.. "பரத்.. வெய்ட் பண்ணு. நான் இவரோட ஒரு கா·பி சாப்டுட்டு வந்துர்ரேன். ஓ.கே?" என்று கதவை நோக்கி நடந்தாள்.

அவன் அதை எதிர்பார்த்திருக்கவில்லை. பரத்திடம் சொல்லிவிட்டு செலுத்தப்பட்டவன் போல் அவள் பின்னால் படியிறங்கினான். "இவ்ளோ தூரம் எனக்காக வந்ததுக்கு நான் ஒரு கா·பிகூட வாங்கித்தரலைன்னா எப்படி? ஒரு பத்து நிமிஷம். சின்ன வாக் போயி கீர்த்தில சாப்பிட்டுட்டு வந்துரலாம்." என்று நடந்தாள்.

அவனுக்கு மறுப்பதற்கு ஒன்றும் இல்லாமலிருந்தது. சொல்லப் போனால் அவளுடன் அப்படி தனியாய் கூட நடப்பதே நன்றாயிருந்தது. அவனுக்கு சட்டென்று மலரும் அவளுடன் ரேஸ் கோர்ஸில் நடந்ததும் ஞாபகம் வந்து போனது. வேறெந்த பெண் பிள்ளை சகவாசமும் வேண்டாம் என்று மனதில் எடுத்திருந்த சபதம் இளகுவதாய் உணர்ந்தான். மிகக் குறுகிய காலத்திலேயே இன்னொரு பெண். இது இயல்பாய் நடக்கிறதா என்று ஒன்றும் புரியவில்லை அவனுக்கு. சரி நட்பாய் இருந்துவிட்டுப் போவதில் என்ன கெட்டுப் போய்விடும்? அதைத் தாண்டிப் போகிறபோதுதானே குழப்பங்களும், பாதிப்புகளும் என்று நினைத்தான். வெளியே நன்றாக இருட்டியிருந்தது. ரோட்டின் இடதுபுறமாய் ஆட்டோக்களையும் மனிதர்களையும் தாண்டி நடந்தார்கள். நிறைய ஆண்களின் பார்வை அவள் ஸ்லீவ்லெஸ்ஸில் படர்ந்து கடப்பது அவனுக்கு ஒரு மாதிரி இருந்தது. அவள் எந்த உறுத்தலுமில்லாமல் நடந்து வந்துகொண்டிருந்தாள். காந்திபுரம் பஸ் ஸ்டாண்டு நெரிசலில் புகுந்து கீர்த்திக்குள் நுழைந்தார்கள்.

"லேசா ஏதாவது டின்னர் முடிச்சிட்டே போலாமே." என்றாள் திடீரென்று. சத்யா தலையசைத்தான். அவனுக்கும் பசிக்கிறமாதிரிதான் இருந்தது. ஆர்டர் பண்ணிவிட்டுக் காத்திருக்கும்போது "உன்னை ரெண்டு தடவையும் ஸாரிலதான் பாத்திருக்கேன். எப்பவும் இதுதானா?" என்றான்.

"அப்படியெல்லாம் இல்ல.. சுரிதார், டி சர்ட், ஜீன்ஸ் எல்லாம் போடுவேன். ட்ரெஸ் விஷயத்துல அப்பா அத்தனை கண்டிப்பெல்லாம் பண்ணமாட்டார். அம்மாவும், அக்காவும் அப்பப்ப திட்டுவாங்க. நான் கண்டுக்கமாட்டேன்." என்று சிரித்தாள். "அப்றம் நீ இப்பவும் கவிதையெல்லாம் எழுதறியா?" என்றாள்.

சத்யா வியப்பு மேலிட அவளைப் பார்த்தான். அவன் கவிதையெழுதுவது அவனுக்கும் கிருஷ்ணாவுக்கும் இன்னும் ஓரிரு பேர்கள் தவிர அதிகம் யாருக்கும் தெரியாது. இரண்டு தடவை மட்டுமே பார்த்துப் பழக நேரிட்ட இவளுக்கு எப்படித் தெரிந்தது என்று ஆச்சரியமாயிருந்தது.

"நான் கவிதையெழுதுவேன்னு யாரு சொன்னா..?"

"தெரியும். நான் படிச்சிருக்கேனே! உன்னைப் பத்தி வேற என்னல்லாம் தெரியும்னு சொல்லட்டுமா? நீ ஒரு பி.எஸ்.ஜி ப்ராடக்ட். அப்றம் ஜி.ஸி.டி காலேஜில பார்ட்டைம் பி.ஈ முடிச்சிட்டு, சிட்கோல ஒரு என்ஜினீயரிங் கம்பெனில வேலை பாத்துட்டு, அது புடிக்காம அட்வர்டைஸிங் பக்கம் தாவிட்ட. என்ஜியரிங் பேக்ரவுண்ட் இருக்கறதாலதான் எங்க ப்ராடக்ட் கேட்டலாக் வேலையை தேவ் உன் கிட்ட விட்டிருக்கார். நீ வீட்டுல ஒரே பையன். நியூஸ் பேப்பர் மேகஸின்ல வர்ர அலிகேட்டர் இண்டர்நேஷனல் டிசைன்ஸ் வழக்கமா நீதான் பண்ணுவ. பைக் வாங்கறதுக்கு முன்னாடி டி.வி.எஸ் சேம்ப் வெச்சிருந்த. அப்றம்.. உன் வீடு கவுண்டம்பாளையம் ஈஸ்வர் நகர் பிள்ளையார் கோவில் பக்கத்துல முதல்ல இருந்துச்சு. அதுக்கப்புறம் சோழன் நகர்ல சொந்தமா வீடு கட்டி குடிபோனீங்க. ரெண்டு பெட்ரூம். ஒரு ஹால். கிச்சன். காம்பெளண்டுக்குள்ள ரெண்டு தென்னை மரம்... 27A, C ப்ளாக். சோழன் நகர், கோவை-34. முக்கியமா.. வீட்டுக்குப் பக்கத்துல பானு-ன்னு ஒரு பொண்ணை உருகி வழிஞ்சு லவ் பண்ணீங்க. சரியா?" என்று கண் சிமிட்டினாள்.

(தொடரும்)

 
PROVIDER=MICROSOFT.JET.OLEDB.4.0;DATA SOURCE=D:\Hosting\7909944\html\unicode\db\TOcomments.mdb;Persist Security Info=False;
உங்கள் கருத்து  
(You may need to disable your pop-up blocking software in order to post a comment.)
Copyright © 2001 - 2008 Tamiloviam.com (subsidary of Oviam LLC)- Authors
Best viewed with IE 4.x and above, Netscape 7.2, Firefox 0.8 and above with resolutions 800 X 600 and above.
| Disclaimer |   | Privacy |