Tamiloviam
தொடர்கள்
இந்த வார இதழில்
தராசு
வ..வ..வம்பு
திரைவிமர்சனம்
நூல் அறிமுகம்
சிறுகதை
கவிதை
சமைத்து அசத்தலாம்
கவிதை
சிறுகதை
திரையோவியம்
அறிவிப்பு
 
  முதல் பக்கம்
சென்ற இதழ்கள்
கோடிட்ட இடங்கள் - பாகம் : 17
- சித்ரன்
பாகம் : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 (முற்றும்)
{இப்பகுதியை அச்செடுக்க}     {இத்தொடரை அச்செடுக்க}

கிருஷ்ணாவின் டைரி குறிப்பிலிருந்து...

அம்மா ஒருநாள் டீச்சர் ஆனாள். ஆனால் அது பள்ளிக்கூடக் குழந்தைகளுக்கு அல்ல. அது பக்கத்துவீட்டு சாரதாக்காவுக்கு. முப்பத்தைந்து வயது சாரதாக்கா! எழுத்து வாசனை எதுவும் நுகர்ந்ததில்லை அவள். ஊரில் மாடு மேய்க்கப் போனபோது மட்டும் இருந்த பள்ளியைக் கடந்து போனதாய் சொல்வாள். சாரதாக்கா ஒரு நாள் ஊருக்குப் போய்விட்டு ரயிலில் வீடு திரும்ப - இறங்க வேண்டிய ஸ்டேஷனின் பெயரைப் படிக்கத் தெரியாமல் வேறொரு ஸ்டேஷனில் இறங்கி அங்கேயிங்கே விசாரித்து வீடு திரும்ப அதற்குள் அவளது கணவன் பெண்டாட்டியைக் காணவில்லையென போலீஸ் வரை போய்விட்டார். அப்றம் அம்மாதான் சொன்னாள். சாரதா எப்படியாவது எழுதப்படிக்கக் கற்றுக்கொள்! இனியெப்படி பள்ளிக்கூடம் போறது என்றாள் சாரதாக்கா. பள்ளிக்கூடம் எதுக்கு? நான் சொல்லித் தர்றேன். அம்மா டீச்சர் ஆனாள். அம்மாவே நோட்டும் வாங்கினாள். பேனாவும் பென்சிலும் வந்தது. அடுத்த நாள் மாலையே அம்மாவின் கல்வி ஒலிபரப்பு ஆரம்பமானது. அம்மா சொல்லிக் கொடுத்த முறையும் - சாரதாக்காவுக்கு இருந்த வெறியிலும் குறைந்த நாளிலேயே படிக்கக் கற்றுக் கொண்டாள். அடுத்த முறை ஊருக்குப் போய் குழப்பமின்றி வீடு திரும்பி சந்தோசமாய் அம்மாவுக்கு நன்றி சொல்ல சாரதாக்கா ஓடிவர, முந்திக்கொண்டு அம்மாதான் சொன்னாள். 'என்னை ஒரு நல்ல டீச்சர் ஆக்கினதுக்கு நன்றி சாரதா'!.



சத்யாவுக்கு அதிர்ச்சியாயிருந்தது. மதுளா அவனைப் பற்றிய விவரங்களை கொட்ட ஆரம்பித்ததில் திகைத்துப்போய் கொஞ்ச நேரம் சிலையாய் உறைந்திருந்தான். எல்லாவற்றையும் விட திகைப்பு அவனைப்பற்றி எதற்கு இத்தனை தெரிந்து வைத்திருக்கிறாள் என்கிற விஷயம். எதுவும் சொல்லாமல் அவளையே பார்த்தான். எப்படி என்னைப் பற்றி இத்தனை விவரங்கள் தெரிஞ்சு வெச்சுருக்கே என்று கேட்க வந்தவன் "உன் பேரு மதுளாங்கறத தவிர எனக்கு வேறெதுவும் தெரியாது" என்றான்.

"அது போதுமே.." என்று மந்தகாசமாய் சிரித்துவிட்டு "ஸாரி சத்யா.. பானு விஷயம் எல்லாம் ரொம்ப பர்சனலாச்சே.. இவளுக்கு எப்படி தெரியும்னு யோசிக்காதீங்க. தெரிஞ்சுக்கணும்னு ஆர்வம். தெரிஞ்சுக்கிட்டேன்."

"சரி எப்படி தெரியும்னு நான் கேக்கலை. எதுக்கு தெரிஞ்சுகிட்டேன்னு தெரிஞ்சுக்கலாமா?"

"அதான் சொன்னனே.. சும்மா தெரிஞ்சுக்கணும்னு ஆர்வம்"

"அந்த ஆர்வம் ஏன் வந்துச்சுன்னு கேக்கறேன்"

உடனே பதில் சொல்லாமல் அவள் ஓரிரு நொடிகள் மெளனமாய் இருந்தது அவனுக்கு அசெளகரியமாய் இருந்தது. அவள் முகம் சட்டென்று மாறிவிட்டதை சத்யா கவனித்தான்.

"சும்மாதான்." என்று சிரித்தாள்.

மேற்கொண்டு எதுவும் குடைந்து கேட்பதற்கு அவனுக்குத் தயக்கமாயிருந்தது. ஏன் இந்த மாதிரி சட்டென்று அவளிடம் ஏதாவது கேட்டுக்கொண்டும் சொல்லிக்கொண்டும் இருக்கிறேன் என்று யோசனை வந்தது. மனதில் சில விஷயங்கள் ரீவைண்ட் பண்ணி ஓட்டிப் பார்த்தான். அன்றொரு நாள் கிருஷ்ணா ரயில்வே ஸ்டேஷனில் சொல்லிவிட்டுப்போன விஷயத்தில் வந்து நின்றது யோசனைகள். உன்னை ஒரு பொண்ணு லவ் பண்றா என்று ஒரு டீ சாப்பிடுவது மாதிரி கிருஷ்ணா அன்றைக்கு சுலபமாய் அறிவித்துவிட்டுப் போய்விட்டான். அது யார் என்பதற்கான விடை இன்றுவரை கிருஷ்ணா மூலமும் கிடைக்கவில்லை. நான்தான் என்று வேறு யாரும் முன்னால் வந்து நிற்கவும் இல்லை. சத்யாவாகவே தேடிக்கண்டுபிடிக்கவும் முடியவில்லை. ஏதோ ஒரு சவாலில் தோற்றுப் போனமாதிரி தொய்ந்துபோய்க் கிடந்தன உணர்வுகள். இதற்கிடையே கிளைப் பாதை பிரிந்து மலரோடு போன பயணம் நடுவழியில் அகாலமாய் மடிந்ததும், அவள் பேசினதையும், பண்ணினதையும் வைத்துக்கொண்டு அவனாகக் கற்பனை செய்துகொண்டதெல்லாம் அபத்தமாய் முடிந்துவிட்டது. அந்தக் கசப்பு அனுபவம் இன்னும் கசடு மாதிரி அவன் மனதில் தேங்கி இருந்தது. அதுதான் மதுளாவிடம் இந்த மாதிரி சட் சட்டென்று கேள்வி கேட்கச் சொல்லுகிறதென்று நினைத்தான். ஏதோ ஒரு ஜாக்கிரதை உணர்வு. மறுபடியும் ஒரு ஏமாற்றத்தை உடனடியாய் தாங்கிக்கொள்ளும் சக்தி தனக்கு இருக்கிறதாய் அவன் நம்பவில்லை. எதுவானாலும் கேட்டுத் தெளிந்துவிடுதல் நல்லது.

இப்போது மதுளா விஷயத்தில் பழைய குறுகுறுப்பு மறுபடி வந்து மனதில் ஒட்டிக்கொண்டுவிட்ட மாதிரி இருக்கிறது. இவளும் என்னை கவனித்திருக்கிறாள். இன்றைக்கு வீட்டுக்குப் போனதும் கண்ணாடி முன் உட்கார்ந்து என் முகத்தில் ஏதாவது விஷேசமான ஈர்ப்பு இருக்கிறதாவெனப் பார்க்கவேண்டும் என்று நினைத்துக்கொண்டான். பெண்களுக்கு என்னைப் பிடிக்கிறது. பெண்கள் என்னைக் கவனிக்கிறார்கள். இதற்குமுன் இந்த விஷயத்தை அவன் இத்தனை அழுத்தமாய் உணர்ந்ததில்லை. என்னையெல்லாம் யார் லவ் பண்ணுவார்கள் என்ற எண்ணம் அவனுக்கு எப்போதும் இருந்தது. பானுவின் மேல் ஆதிகாலத்தில் ஏற்பட்ட காதலை அவளிடம் சொல்லாமலே மறைத்துவிட்டதற்குக் காரணம்கூட அந்த தாழ்வு மனப்பான்மையால்தான். அவனுடைய தோற்றம், லட்சணம், நடத்தை என்பதின் மீதெல்லாம் அவனுக்கே தீர்மானமாய் ஒரு நம்பிக்கையில்லாமலிருந்தது. காதல் என்கிற விஷயத்தில் ஏதோ பயத்திரை அவனைச்சுற்றி எப்போதும் கண்ணுக்குத் தெரியாமல் படர்ந்திருந்தது. அதற்காகவே பெண்களுடன் பேசுவதையெல்லாம் நிறையத் தவிர்த்திருக்கிறான். அப்புறம் அவன் கவனம் மலரின் மேல் மையம் கொண்டபோதுகூட அந்தத் திரை இருந்ததாய் உணர்ந்திருந்தான். அது இருந்ததும் நல்லதாகப் போயிற்று. மலரிடம் அவளை விரும்புகிறேன் என்று அவனாகச் சொல்லியிருந்தால் கதை கந்தலாகியிருக்கும்.

இப்போது மதுளா நெருங்கி வருகிறாள். இல்லை பிரமையா? தெரியவில்லை. எப்படியாகினும் மெல்ல அவனுக்குள் இருந்த அந்த பயத்திரை விலகி லேசான கர்வத்தில் நெஞ்சு நிமிர்ந்திருந்தது. மலரில்லாவிட்டால் இன்னொருவள். இதோ என்னோடு எனக்கு எப்பவும் பிடிக்கிற மசால் தோசை சாப்பிட்டுக்கொண்டு. ரஞ்சனியை தனக்குத் தெரியும் என்று முன்பு அவள் அவனிடம் சொன்னது ஞாபகத்துக்கு வந்தது. அன்று கிருஷ்ணா பற்றிக்கூட விசாரித்தாள். தன்னைப் பற்றிய விவரங்களை அவள் அவர்களிடமிருந்துதான் அறிந்துகொண்டிருக்கக்கூடும் என்று நினைத்தான். இருந்தாலும் அவள் சொன்ன விவரங்கள் கொஞ்சம் அதிகம்தான். எந்த விஷயமானாலும் ஒரு அதீதமான ஈடுபாடோ ஆர்வமோ இல்லாமல் இத்தனை தெரிந்து கொள்ள முடியாது. எதற்கு என்று கேட்டால் சும்மா என்கிறாள்.

"அண்ணா வெயிட் பண்ணிட்டிருப்பான். கிளம்புவோமா?" என்றாள்.

வெளியே வந்தபோது மழை தூறிக்கொண்டிருந்தது. சின்னத் தூற்றலையே புயல் மழை மாதிரி பாவித்து தலைக்குமேல் எதையாவது பிடித்துக்கொண்டு ஜனங்கள் ஒதுங்க இடம் தேடி சிதறி ஓடினார்கள். மதுளா மழை பற்றிய கவலையின்றி ரோட்டில் இறங்கினாள்.

அவனுக்கு ஒரு சிகரெட் புகைக்கவேண்டும்போல் இருந்தது. "இ·ப் யூ டோன்ட் மைண்ட்.. ஒரு அஞ்சு நிமிஷம்" என்று அவளிடம் அனுமதி பெற்றுக்கொண்டு கீர்த்திக்குக் பக்கத்தில் இருந்த பான்கடையில் ஒரு கிங்க்ஸ் வாங்கிக்கொண்டான். மெழுகு பூசின தீக்குச்சியால் பற்ற வைத்து முதல் புகையை சன்னமாய் வெளிவிட்டு அவளருகே வந்தான். மதுளா அவனையே கவனித்துக்கொண்டிருந்தாள். தூறல் பட்டுக் கிளர்ந்த சிலிர்ப்பை உள்ளடக்கும் பொருட்டு கைகளை மார்புக்குக் குறுக்காக இறுக்கமாகக் கட்டிக்கொண்டு நின்றிருந்தாள். அவள் வெண்மையான ஸ்லீவ்லெஸ் கைகளில் மழைத்துளிகள் விழுந்து ஒரு மெல்லிய கோடாய் வழிவதை ஓரக்கண்ணால் பார்த்துவிட்டு பார்வையைத் திருப்பிக்கொண்டான்.

விரல்களிடையே புகைகிற சிகரெட்டுடன் காலரி நோக்கி நடக்கும்போது "ரஞ்சனி உனக்கு ஜிகிரி தோஸ்த்தா?" என்றான்.

"ம். முதல்ல அவ்வளவா கிடையாது. இப்ப அவ எனக்கு நல்ல ·ப்ரெண்ட். எல்லா விஷயமும் பேசுவோம். இன்·பேக்ட் உன்னப்பத்தி கிருஷ்ணாவைவிட அதிகம் சொன்னது ரஞ்சனிதான்னு வெச்சுக்கயேன். ரொம்ப சா·ப்ட்-ஆன ஆள் நீன்னு அடிக்கடி சொல்லுவா. ஆனா பாத்தா அப்படி தெரியலை. தாடியெல்லாம் விட்டுட்டு முரடு மாதிரி இருக்கே. நீ கார்ப்பரேட் பிலிம் ஷ¥ட்டிங்குக்கு வர்ரதுக்கு முன்னாடியே உன்னைப் பத்தி நிறைய தெரிஞ்சு வெச்சிருந்தேன் தெரியுமா?."

"அதான் ஏன்னு கேட்டேன்"

"சொன்னேனே.. சும்மான்னு.." என்று சிரித்தாள். அவன் அதற்குமேல் எதுவும் பேசாமல் நிறுத்திக்கொண்டான். மழை வலுக்கும் என்று நினைத்து இருவரும் கொஞ்சம் வேகமாகவே காலரி வாசலுக்கு நடந்து வந்துவிட்டார்கள். அது இன்னும் தூறலாகவேதான் நீடித்திருந்தது. ஸ்ஸ்ஸ் என்ற காற்றில் அங்குமிங்கும் அலைகிற சுகமான தூறல். அவன் பைக் ஸீட் நனைந்திருந்ததை ஒரு டேங்க் கவரிலிருந்து துணியெடுத்துத் துடைத்தான். மீண்டும் துளிகள் வந்து விழுந்து மீண்டும் ஸீட் நனைய மழையிடம் தோற்றுவிட்டு துணியை எடுத்த இடத்தில் வைத்தான்.

"சரி.. கிளம்பறேன். குட்நைட். அப்றம் ஒரு சின்ன உதவி.. உங்கண்ணங்கிட்ட வாட்டர் கலர் டெக்னிக்ஸ் மட்டும் எனக்குக் கத்துத்தர முடியுமான்னு அப்புறமா கேட்டு சொல்லு.?" அவளை மாதிரியே அவனும் கண்ணாடியை கழற்றி மழைத்துளிகளை துடைத்துப் போட்டுக்கொண்டு பைக்கை ஸ்டார்ட் பண்ணினான். "யா.. ஷ்யூர். குட்நைட்! என்றாள் மதுளா.

என்ஜின் வெறுமனே உறுமிக்கொண்டிருந்ததே தவிர அவன் வண்டியை நகர்த்தவில்லை. அவளும் குட்நைட் சொன்னாளே தவிர அவனை வழியனுப்புவதற்ககான எந்த முஸ்தீபுகளுமின்றிதான் நின்றிருந்தாள். இதற்குமுன் எப்போதும் உணர்ந்தறியாத நிலையாய் இருந்தது அவனுக்கு. கிளம்புகிறேன் என்று கிளம்பாமலிருப்பதும், ஸீ.யூ சொன்னபிறகும் அவள் திரும்பி காலரிக்குள் போகாமல் இருப்பதும். விட்டகுறை தொட்டகுறையாய் இன்னும் ஏதோ பாக்கி இருப்பதுபோல் இருவரும் ஒருவரையொருவர் பார்த்து புன்னகைத்தபடி நின்றிருந்தார்கள். சத்யா பெருமூச்சு விட்டுவிடக்கூடாதென்று எத்தனை கட்டுப்படுத்தியும் வந்துவிட்டது.

"ரெண்டு பேரும் எங்காவது ·பிலிம் போகலாமா?" என்றாள் திடீரென்று.

"·பிலிமா?" ஜிலீரென்ற இன்ப அதிர்ச்சியில் அவன் கொஞ்சம் தயங்கி யோசித்துவிட்டு.. "போகலாம்.. ஆனா.." என்றான்.

"என்ன ஆனா.!"

"ஒண்ணுமில்லை. சரி எப்ப?"

"நாளான்னிக்கு மேட்டினி.. கே.ஜில ஏதாச்சும் புதுப்படம்!"

"நோ ப்ராப்ளம்"

அப்புறம் சட்டென்று அவளிடம் விடைபெற்றுவிட்டு அவளுடன் கீர்த்தியில் சாப்பிட்டதை நினைத்துக்கொண்டே மறுபடி ஆ·பிஸ¥க்கு வந்தான். கேட்டருகே வண்டியை நிறுத்தும்போது மின்சாரம் நின்று போய்விட்டது. கும்மென்ற இருட்டில் படியில் தடுமாறி ஏறி முதல் தளத்துக்கு வந்தபோது எல்லோரும் கிளம்பிப் போயிருந்தார்கள். ஜே.ஸி மட்டும் இருட்டுக்குள் இரண்டு காலையும் டேபிளில் தூக்கிப் போட்டுக்கொண்டு அமானுஷ்யமாய் உட்கார்ந்திருந்தான். வலது கையில் சிகரெட் லைட்டரை உயிர்ப்பித்து அணைத்து விளையாடிக்கொண்டிருந்தான்.

இவனைப் பார்த்ததும் "வா.. தலைவா! உன் ஆளு என்ன சொல்லுது?" என்றான். சும்மா இர்ரா என்று சொல்லிவிட்டு சத்யா பால்கனிக்கு வந்து நின்று கொண்டான்.

பக்கத்தில் இருக்கிற ஒரு சில பில்டிங் ஜன்னல்களில் எமர்ஜென்ஸி விளக்கின் வெளிச்சங்கள் தெரிந்தன. சூழ்நிலையின் அமைதியில் நிறைய பேச்சுக்குரல்கள் கேட்டன. முக்கியமாய் குழந்தைகளினுடைய குரல்கள். அப்படியே பார்வையை உயர்த்தி மேலே பார்த்தான். மின்சாரம் போகும்போது காணக்கிடைக்கும் ஆகாயம் மிக அழகானது. வெளிச்சத்தின் எதிர்ப்புகளற்ற இருளில், ஒளிர்கிற நட்சத்திரங்கள் மிகப் பிரகாசமாகத் தெரியும் அப்போது.

லேசாய் மழை பெய்திருந்ததில் காற்று குளிர்ந்திருந்தது. குளிர்காற்றும் மழைத்தூறலும் மறுபடி மதுளாவை நினைவுபடுத்தின. அவனுக்குக் கொஞ்சம் குழப்பமாயிருந்தது. வீட்டுக்குக் கிளம்பலாம் என்று நினைத்தான். மணி எட்டரைக்கும் மேல் ஆகியிருந்தது. இருட்டிலிருந்து ஜே.ஸியின் குரல் வந்தது. "நாளான்னிக்கு மத்தியானம் ஏட் ரேட்டிங் காம்பெடிஷன். ஞாபகம் இருக்கா? நாம ரெண்டு பேரும் போறோம்"

"நாளன்னிக்கா?" சத்யா லேசாய் திகைத்தான். அன்றைக்குத்தான் மதுளாவுடன் சினிமாவுக்குப் போகலாமென்று ப்ளான். என்ன பண்ணலாம் என்று ஒருசில விநாடிகள் குழப்பமாய் யோசித்துவிட்டு இருட்டில் ஜே.ஸி உட்கார்ந்திருந்த திசைக்குக் குரல் அனுப்பினான்.

"நான் அந்த காம்பெடிஷனுக்கு வரல ஜே.ஸி. அன்னைக்கு எனக்கு வெளில கொஞ்சம் வேலை இருக்கு. தேவ் கிட்ட நான் சொல்லிக்கறேன்"

சத்யா உள்ளே வந்தான். ஜே.ஸி அவனை ஏற இறங்கப் பார்த்தான். அந்தப் பார்வை இவனைத் துளைத்து என்னவோ விளக்கம் கேட்பதுபோலிருந்தது.

ஜே.ஸி கொஞ்ச நேரம் மெளனமாயிருந்துவிட்டு "சரி.. நடத்து நடத்து" என்றான்.

(தொடரும்)

 
PROVIDER=MICROSOFT.JET.OLEDB.4.0;DATA SOURCE=D:\Hosting\7909944\html\unicode\db\TOcomments.mdb;Persist Security Info=False;
உங்கள் கருத்து  
(You may need to disable your pop-up blocking software in order to post a comment.)
Copyright © 2001 - 2008 Tamiloviam.com (subsidary of Oviam LLC)- Authors
Best viewed with IE 4.x and above, Netscape 7.2, Firefox 0.8 and above with resolutions 800 X 600 and above.
| Disclaimer |   | Privacy |