Tamiloviam
தொடர்கள்
இந்த வார இதழில்
தராசு
வ..வ..வம்பு
திரைவிமர்சனம்
நூல் அறிமுகம்
சிறுகதை
கவிதை
சமைத்து அசத்தலாம்
கவிதை
சிறுகதை
திரையோவியம்
அறிவிப்பு
 
  முதல் பக்கம்
சென்ற இதழ்கள்
கோடிட்ட இடங்கள் - பாகம் : 5
- சித்ரன்
பாகம் : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 (முற்றும்)
{இப்பகுதியை அச்செடுக்க}     {இத்தொடரை அச்செடுக்க}

கிருஷ்ணாவின் டைரி குறிப்பிலிருந்து...

அம்மாவுக்குப் பிடித்ததெல்லாம் பி.சுசீலா பாட்டுக்கள்தான். அதிலும் பிடித்தது அந்த காதல் சிறகை காற்றினில் விரித்தும், நெஞ்சம் மறப்பதில்லையும்தான். அம்மா குளிக்கிறபோதோ, துவைக்கிறபோதோ, சமைக்கிறபோதோ துணையாய் சன்னக் குரலில் அந்தப் பாட்டுக்கள்தான் கேட்டுக்கொண்டேயிருக்கும். நான் வந்தால் அம்மா பாடுவதை சட்டென்று நிறுத்திவிடுவாள். விரும்பிக் கேட்டால் அம்மாவிடமிருந்து பாட்டு வராது. வெட்கம்தான் வரும். என் பிறந்த நாள் வந்தது. வசமாய் அம்மா மாட்டிக்கொண்டாள். என்ன வேணுமென்றாள். ட்ரீட்டாய் உன் பாட்டு வேணும் என்றேன். அம்மாவால் மறுக்க முடியவில்லை. மெல்லிய வெட்கம் வந்து அதை மெதுவாய் உள்ளடக்கி எங்கோ பார்த்தபடி ஒரு பாட்டைப் பாடிக் காட்டினாள். நெஞ்சம் மறப்பதில்லை. நான் ரசித்துப் பாராட்டிக் கைதட்ட அம்மாவுக்கு மீண்டும் வெட்கம் வந்து உள்ளறைக்குள் ஓடிப்போனாள். பி.சுசீலா பாடின அந்தப் பாட்டுகூட எனக்கு மறந்துவிட்டது. ஆனால் அம்மா பாடினதைத்தான் இன்னும் என் நெஞ்சம் மறக்கவேயில்லை.


அலிகேட்டர் இண்டர்நேஷனல் டிசைன் கான்சப்டுகள் முடித்து அனுப்பிவிட்டு சத்யா வீட்டுக்கு கிளம்ப மணி பத்து ஆகிவிட்டது. திரும்பி பைக்கில் வரும்போது மலர் அவன் பின்னாலேயே உட்கார்ந்துகொண்டிருப்பது போலவும், அவள் கை அவன் தோளைப் பிடித்திருப்பது போலவும் பிரமை தொடர்ந்து இருந்தது அவனுக்கு. மத்தியானம் ரெஸ்டாரெண்டிலிருந்து ஆஃபிஸ் வந்து சேரும்வரை அவள் கையை அவன் தோளிலிருந்து எடுக்கவேயில்லை என்பதும் நினைவில் ஓடியது. மேலும் அதிக போக்குவரத்து குறுக்கிடும் இடங்களிலும், ஸ்பீட் பிரேக்கர்கள் வருகிற இடத்தலும் டீசண்டாய் வேகத்தைக் குறைத்த போதும் அவள் விரல்கள் சற்றே அதிகமாய் அவன் தோளை அழுத்தின உணர்வும் மறைந்துவிடாமல் அப்படியே தங்கியிருந்தது அவன் மனதில். அதே உணர்வில் இன்னும் கொஞ்ச நேரம் அப்படியே வண்டியில் போய்க்கொண்டேயிருக்கக்கூடாதா என்று அவனுக்குத் தோன்றியபோது வீடு வந்துவிட்டது.

அம்மா வாசற்படியிலேயே உட்கார்ந்திருந்தாள். சத்யாவைப் பா஡த்ததும் எழுந்து உள்ளே போனாள். அவனுக்காக தனியே தினசரி வாசற்படியில் காத்திருப்பது பழகிவிட்டிருந்தது அம்மாவுக்கு. எப்படியும் வீட்டுக்கு வர குறைந்தபட்சம் பத்து மணி ஆகிவிடுகிறது. ஒரு நாளாவது சீக்கிரமாக வீட்டுக்கு வந்துவிடவேண்டும் என்று அவனும் முயற்சித்துக்கொண்டுதான் இருக்கிறான். முடிந்தால்தானே?

அவன் பைக்கை நிறுத்தி ரெயின் கவரில் மூடிவிட்டு வந்தான். பிறகு உடை மாற்றுவதற்காக நேராய் அவன் அறைக்குப் போய்விட்டான்.

அவனுக்கு சட்டையைக் கழற்றி ஹேங்கரில் மாட்டுவதற்கே மனசு வரவில்லை. மலர் கைவைத்த சட்டையின் தோள் பட்டையை மெல்ல விரலால் வருடிப் பார்த்தான். முதன் முதலாய் ஒரு பெண்ணிடம் நெருங்கி அமர்ந்த சந்தர்ப்பம் அது. அவள் அவனுடன் சாப்பிட வந்தது எல்லாம் திட்டமிட்டுப் பண்ணின காரியமா? ஒருத்திக்கு ஒருத்தனைப் பிடித்துவிட்டால், அல்லது அவன் மேல் காதல் கீதல் எல்லாம் வந்துவிட்டால் பிறகு அவள் நடவடிக்கைகள் என்னென்ன? அவள் என்னெல்லாம் செய்வாள் என்பதெல்லாம் திட்டவட்டமாய்த் தெரியவில்லை.

முன்பு பானுவின் மேல் தனக்கு அப்படியொரு ஈர்ப்பு வந்தபோது தான் என்னெல்லாம் பண்ணினோம் என்று யோசித்துப் பார்த்தான். ஒரு தடவை காலேஜ் வைஸ் பிரின்ஸிபால் அறை முன்பு சுவற்றில் அவள் பேர் சுரண்டி எழுதினது, அவளைப் பார்க்க பஸ் ஸ்டாண்டில் தவம் கிடந்தது. ஒரு நோட்டு நிறைய அவளைக் கருவாகக் கொண்டு அபத்தக் கவிதைகள் எழுதினது. அவளது எலிமெண்டரி ஸ்கூல் குரூப் போட்டாவை லவட்டிக்கொண்டு வந்து அவளை மட்டும் கத்தரித்து வைத்துக்கொண்டது. ஒருமுறை அவள் வீட்டுக்கு எதற்கோ போயிருந்தபோது அவள் போட்டுக் கொடுத்த பூஸ்ட்டை குடித்துவிட்டு 'காபி ரொம்ப நல்லாருக்கு' என்று சொல்லிவிட்டுப் பின் அசடு வழிந்தது. இதெல்லாம் தவிர வேறெதுவும் குறிப்பிடும்படியாய் ஞாபகத்துக்கு வரவில்லை. பானு வேறு ஊருக்குப் போய்விட்ட கையோடு இதெல்லாம் வெறும் ஞாபகங்களாக மாறிவிட்டது. அவைகளை எப்போதாவது தோண்டி மூடுவதோடு சரி.

அம்மா அவனுக்கு சாப்பிட ரெடி பண்ண ஆரம்பித்திருந்தாள். ஆஃபிஸில் ரொம்ப லேட் ஆனதால் ஆபிஸ் பையன் வாங்கிவந்திருந்த ஸ்நாக்ஸ் மற்றும் இன்னபிற கொறிப்பு ஐட்டங்களையெல்லாம் உள்ளே தள்ளியிருந்ததால் இப்போது பசியில்லாமலிருந்தது. ஆனால் அம்மா அவன் வந்து சாப்பிட இவ்வளவு நேரம் காத்துக்கொண்டிருந்திருக்கிறாள். டைனிங் டேபிளில் சாப்பாட்டை எடுத்தும் வைத்தாயிற்று.

சரி கொஞ்சமாய் சாப்பிட்டுவிட்டுப் படுத்துக்கொள்ளலாம் என்று நினைத்தான். கைகழுவிவிட்டு வந்து உட்கார்ந்தான்.

"உனக்கு தூக்கம் வந்தா நீ போய் படுத்துக்க. நான் சாப்பிட்டுட்டு எல்லாத்தையும் எடுத்து வெச்சுக்கறேன்" என்றான்.

"தூக்கமெல்லாம் ஒண்ணும் வரலை. நீ சாப்பிடு" என்றாள். சத்யா அம்மாவின் முகத்தைப் பார்த்தான். அம்மா பொய் சொல்லுகிறாள். முகம் பூராவும் களைப்பு தாண்டவமாடுகிறது. கண் மூடினால் இன்னும் ஐந்தே நிமிடத்தில் தூங்கிவிடுவாள் போலிருந்தது.

"காலைல சாப்பிடாமயே போயிட்ட. மத்தியானம் ஒழுங்கா சாப்பிட்டியோ என்னமோ?" என்றாள் கவலையுடன்.

"சாப்பிட்டேன். ஹோட்டல்ல. ஏம்மா நான் என்ன சின்ன கொழந்தையா? எனக்குப் பசிச்சா நான் சாப்பிட மாட்டேனா? எதுக்கு கவலப்படற?"

"காலைல ஒரு பத்து நிமிஷம் வெயிட் பண்ணியிருந்தா நானே லஞ்ச் பாக்ஸ்ல போட்டுக் குடுத்திருப்பன்ல. அவசரமா ஓடிட்ட! ஏன் ஹோட்டல்லயெல்லாம் சாப்பிட்டு உடம்பக் கெடுத்துக்கணும்?"

"என்னிக்காவது ஒரு நாள்தானே. ஏம்மா புலம்பறே?" என்றான் லேசான எரிச்சலுடன். இந்த அம்மா எப்பவும் இப்படித்தான். சும்மா சின்ன விஷயத்தையெல்லாம் பெரிசு பண்ணிக்கொண்டு, எதையாவது கேட்டுக்கொண்டு.

"சரி அதைவிடு. கொஞ்சம் முன்னாடி கிருஷ்ணா போன் பண்ணியிருந்தான். ரொம்ப நேரம் பேசிட்டு இருந்தான்" என்றாள்.

"நான் வீட்ல இருக்கும்போது போன் பண்றதுக்கென்ன அவனுக்கு? இடியட்"

"பத்து மணிக்கு மேல மறுபடி கூப்பிடறேன்னு சொல்லியிருக்கான்."

அவனுக்கு அந்தச் செய்தி கிளர்வாய் இருந்தது. கிருஷ்ணா கூப்பிட்டால் அந்த சஸ்பென்ஸ் என்ன என்று கேட்டுவிட வேண்டும். ஆனால் கேட்டால் அந்தக் கடன்காரன் சொல்வானா என்று தெரியவில்லை. அவனை நறுக் நறுக்கென்று கேள்வி கேட்க வேண்டும். நீ பாட்டுக்கு ரயில் கூவுகிற நேரத்தில் திடுக் ரிப்போர்ட் வாசித்துவிட்டுப் போய்விடுவாய். இங்கே ஒருத்தன் தினசரி அல்லல்பட்டு நிர்கதியாய் நிற்கிறானே தெரியவில்லையா? ஒருத்தன் வாழ்க்கையோடு விளையாடுவதில் அவனுக்கு அப்படி என்னதான் கொண்டாட்டமோ என்று கேட்கவேண்டும்.

சத்யா மணி பார்த்தான். இப்போது இங்கே பத்தரை ஆகிவிட்டது. சிங்கப்பூரில் மணி எத்தனை? நடுராத்திரிக்கும் மேல் ஆகியிருக்குமே. இப்போது நன்றாக குறட்டைவிட்டுத் தூங்கிக்கொண்டிருக்கலாம் அவன். ஆக இந்நேரத்துக்கும் மேல் கூப்பிடுவானா என்று தெரியவில்லை.

அவன் போன் பண்ணினால் நீ சொன்ன ஆள் மலர்தானா என்று நேரடியாய் கேட்டு வைத்தால் என்ன என்றும்கூட தோன்றியது அவனுக்கு. ஒரு வேளை அதுவே சரியாக இருப்பின் ஆச்சரியப்படுவான். எப்படிடா கண்டுபுடிச்ச? சொல்லிட்டாளா என்பான். அவன் என்னிடம் சஸ்பென்ஸ் வைத்து விளையாடுகிற மாதிரி நானும்கூட ஒரு கேம் விளையாடிப் பார்க்கலாம் அவனுடன். அவனை லேசாய் குழப்பிவிட்டால் அப்புறம் எல்லா உண்மைகளையும் கக்குவதைத் தவிர அவனுக்கு வேறு வழியிருக்காது. ஆஹா! இப்படியெல்லாம் யோசிக்கிறதுக்கு நன்றாகத்தான் இருக்கிறது.

திடீரென அவனுக்கு மலரின் ஞாபகம் அதிகமானதுபோல் இருந்தது. அவன் மன ராட்டினத்தில் உட்கார்ந்து கொண்டு கிர் கிர் என்று சுற்றுகிறாள். அவனுக்கு அவள் மேல் ஈர்ப்பு அதிகமாகிவிட்டது. லேசான ஏற்பட்டிருக்கிற காதல் அழுத்தத்தில் அவனுக்குத்தான் தலை சுற்றுவது போலிருந்தது. என்னை எங்கோ ஒளிந்து கொண்டு உற்றுப் பார்த்துக்கொண்டிருப்பது அவளுடைய கண்கள்தான் என்று தெரிந்துவிட்டது. அவளேதான். அவளேதான்.

அவன் தட்டிலேயே கைகழுவி விட்டு எழுந்தான். டயர்டா இருக்கு. தூங்கப் போறேன் என்றான். அவன் அறைக்கு நடந்தான். அம்மா மெளனமாய் பாத்திரம் கழுவ சமையலறைக்குப் போனாள். அவனுக்கு மலர் மத்தியானம் சொன்னது ஞாபகத்துக்கு வந்தது. 'உங்கம்மாவை எனக்கு ரொம்பப் பிடிச்சிருக்கு.'

அவளை ஒரு தடவை வீட்டுக்குக் கூட்டிவர வேண்டும். அவளே ஆசைப்படும்போது பிறகு என்ன? கிருஷ்ணா, ரஞ்சனி தவிர அவன் வீட்டுக்கு இதுவரை யாரும் வந்ததும்கூட இல்லைதான். ஏதாவது ஒரு ஞாயிற்றுக் கிழமை கூட்டிக்கொண்டு வரலாம்.

அம்மாவிடம் இந்த விஷயத்தைச் சொல்லவேண்டும். குளிர்ந்து போய் அவளை இன்னும் நன்றாக கவனித்து அனுப்புவாள். ரஞ்சனியையே அம்மா அப்படிக் கவனிக்கிறாள். அம்மாவுக்கு யாரையாவது பிடித்துவிட்டால் போதும். பிறகு கேட்கவே வேண்டாம். அம்மாவுக்கு கிருஷ்ணாவைப் பிடிக்கும். அவனைப் பிடிக்கும் என்பதாலேயே ரஞ்சனியையும் பிடிக்கிறது. அவளும்கூட அம்மாவுடன் நன்றாக ஒட்டிக்கொண்டுவிட்டாள். அவள் கொஞ்சம் கலகல டைப்தான். ஆனால் எதன்பொருட்டாவது சோகமாகிவிட்டால் பின் கேட்கவே வேண்டாம். ஒரு வாரத்துக்கு உம்மென்று இருப்பாள். அவளைப் பார்த்தே ரொம்ப நாள் ஆனமாதிரி இருக்கிறது. இங்கே வந்தாளா இல்லையா?

அம்மாவிடம் கேட்டான்.

"ம். வந்தாளே.. காலைல டான்ஸ் க்ளாஸ் போற வழியில எட்டிப் பார்த்துட்டு போவா. அப்ப நீ தூங்கிட்டு இருப்ப. நாளைக்கு மறுபடி வருவா இங்க. கிருஷ்ணா அவளுக்கு இந்த நம்பர்ல ஏழு மணிக்கு கூப்பிடறதா சொல்லியிருக்கான்."

எப்பவும் வேலை வேலையென்று இருந்துகொண்டேயிருப்பதால் நாட்டில் என்ன நடக்கிறதென்று தெரியவில்லை. ஹூம். சத்யா தூக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்திக் கொண்டு சோபாவில் வந்து உட்கார்ந்து கொஞ்ச நேரம் டி.வி. பார்த்தான். ரொம்ப நேரம் காத்திருந்தும் கிருஷ்ணா போன் பண்ணினபாடில்லை. அதற்குமேல் முடியாமல் கண்கள் செருக ஆரம்பித்தது. இந்தக் கிருஷ்ணாவோடு பெரிய தொல்லையாய் போய்விட்டது. சத்யாவுக்கு கோபம் கோபமாக வந்தது. என்னை மட்டும் எல்லாவற்றிற்கும் காக்க வைத்துக்கொண்டிருக்கிறான். அலைக்கழிக்கிறான். போன் பண்ணுகிறேன் என்றால் பண்ண வேண்டியதுதானே.

படுக்கையில் வந்து விழுந்து கண்ணை மூடினான். சரசரவென்று ஏதேதோ நினைவுகள் மங்கலாய் ஓடின. அலிகேட்டர் இண்டர்நேஷனல்காரன் பெரிய மீசையுடன் அவன் முன்னால் நின்று ஏதோ சத்தம் போடுகிறான். பிரகாஷ் யுமேட்டிக் எடிட்டரில் கட்டக் கட்டக் என்று சப்தத்துடன் மாஸ்டர் காப்பி எடிட் பண்ணிக்கொண்டிருக்கிறான். கான்பரன்ஸில் உட்கார்ந்து எல்லாரும் கயமுய என்று பேசிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ப்ளாக் புக் வீடியோ ஓடுகிறது. டன்லப் டயர் விளம்பரங்கள் கிரீச் என்று பிரேக் அடித்துத் தேய்கின்றன. பெப்பராமி அசைவ உணவு விளம்பரக் கார்ட்டூன் அடிவாங்கிச் சாகிறது. மலர் ப்ரேக் கட்டான ஸ்கூட்டியை வைத்துக்கொண்டு பரிதாபமாய் நடுரோட்டில் நின்று கொண்டிருக்கிறாள். சிங்கப்பூரிலிருந்து டெலிபோன் மணி அடிக்கிறது. சத்யா ரிசீவரை எடுக்கக் கைநீட்டிக்கொண்டேயிருக்கிறான் டெலிபோன் கைக்கு எட்டாமல் விலகி விலகிப் போகிறது. ஃபேன் ஓடுகிற சப்தமும் கொசுவின் ரீங்காரமும் காதருகில் கேட்கிறது. தூக்கம் அவனை இழுத்துக்கொண்டுவிட்டது.

காலையில் கண்ணைத் திறப்பதற்கு அவன் ரொம்பப் பாடுபட வேண்டியதாகிவிட்டது. உடல் சோர்வும் களைப்பும் அழுந்த அப்படியே ஒரு பத்துநாளைக்குத் தூங்கிக் கொண்டேயிருந்தாலென்ன என்று நினைத்தான். மெதுவாய் ஒரு வழியாய் கண்ணைத் திறந்து படுத்தபடியே சோம்பல் முறித்துக் கொண்டிருந்தபோது அம்மா உள்ளே வந்தாள்.

"காலைல ரஞ்சனி வந்திருந்தா. கரெக்டா ஏழு மணிக்கு கிருஷ்ணா அவளுக்குப் போன் பண்ணினான். உன்னைக் கேட்டான். நான் உன்னை எழுப்பிப் பார்த்தேன். நீ எழுந்திரிக்கிற வழியைக் காணோம். சரி மறுபடி அப்பறமா பேசறேன்னுட்டு வெச்சுட்டான். ரஞ்சனி இப்பதான் போறா!"

சத்யா சுரத்தில்லாமல் 'ம்' என்றான்.

அம்மா மறுபடி சொன்னாள். "அப்றம் உங்க ஆஃபிஸ்ல ஒர்க் பண்றாளே மலர்ன்னு ஒரு பொண்ணு.

"ஆமா அவளுக்கென்ன?"

"ரஞ்சனிகூட அவளும் வந்திருந்தா"

அவனுக்கு தூக்கம் முழுமையாகக் கலைந்து எழுந்து உட்கார்ந்தான்.

(தொடரும்)

 
PROVIDER=MICROSOFT.JET.OLEDB.4.0;DATA SOURCE=D:\Hosting\7909944\html\unicode\db\TOcomments.mdb;Persist Security Info=False;
உங்கள் கருத்து  
(You may need to disable your pop-up blocking software in order to post a comment.)
Copyright © 2001 - 2008 Tamiloviam.com (subsidary of Oviam LLC)- Authors
Best viewed with IE 4.x and above, Netscape 7.2, Firefox 0.8 and above with resolutions 800 X 600 and above.
| Disclaimer |   | Privacy |