Tamiloviam
தொடர்கள்
இந்த வார இதழில்
தராசு
வ..வ..வம்பு
திரைவிமர்சனம்
நூல் அறிமுகம்
சிறுகதை
கவிதை
சமைத்து அசத்தலாம்
கவிதை
சிறுகதை
திரையோவியம்
அறிவிப்பு
 
  முதல் பக்கம்
சென்ற இதழ்கள்
கோடிட்ட இடங்கள் - பாகம் : 9
- சித்ரன்
பாகம் : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 (முற்றும்)
{இப்பகுதியை அச்செடுக்க}     {இத்தொடரை அச்செடுக்க}


கிருஷ்ணாவின் டைரி குறிப்பிலிருந்து...

அம்மா எல்லோருடனும் எளிதில் பழகுகிற ஆள்தான். இருந்தாலும் பக்கத்து வீட்டுப் பெண்கள் வேலைகள் முடித்து அடிக்கிற அரட்டையில் அம்மா கலந்துகொள்வதில்லை. அந்த சமயத்தில் அம்மா அவர்களைக் கடந்து பங்கஜா மாமியிடம் ஹிந்தியில் சந்தேகம் கேட்கப் போவாள். பிறகு டிவியில் தொடர்களைத் தவிர்த்து தையல் மிஷினைத் துடைத்து பழைய துணிகளையும் புதிய ஜாக்கெட்டுகளையும் தைக்கத் தொடங்குவாள். மதிய தூக்கத்தையும் விடுத்து அந்த நேரத்தில் முடிக்க வேண்டிய புத்தகத்தைப் படிக்க அமர்வாள். எப்பொழுதாவது கோயில் - போடுகிற நகைகளில் எளிமை - ஜவுளிக்கடையில் பிடித்த புடவையை உடனடியாய் எடுத்து திரும்புகிற வேகம் என எல்லா விஷயங்களிலும் அவர்களிலிருந்து அம்மா விலகித்தான் இருப்பாள். அதனால்தான் என்னவோ அம்மாவைப் பற்றி - 'அலட்டிக்கொள்வாள்' என வீதியில் ஒரு விமர்சனம் உண்டு. அதையும் ஒரு நாள் அம்மாவிடம் கேட்டுப் பார்த்தேன். அம்மா அதற்கு பதில் சொல்லவில்லை. சிரித்துவிட்டுப் போனாள் அதைப் பற்றியெல்லாம் அலட்டிக் கொள்ளாமல்!



கிருஷ்ணா வருகிறான் என்று செய்தி கேள்விப்பட்டது சத்யாவுக்கு உற்சாகமாயிருந்தது. அவன் வருகிறான் என்பதும் அவன் பெரியம்மா ஆஸ்பத்திரியில் இருப்பதும் ஆன தகவல்கள் தவிர வேறு எதுவும் கிடைக்கவில்லை.

இரவு வீட்டுக்குத் திரும்பி அம்மாவிடம் இதைச் சொன்ன போது தனக்கு முன்பே அந்த விஷயம் தெரியுமென்றாள். கிருஷ்ணா வந்தால் எத்தனை நாள் இருப்பானென்று தெரியவில்லை. அவன் வீட்டுக்குப் போன் பண்ணிப் பார்த்தான். ஒரு வேளை இன்றைக்கு இரவு வந்தாலும் வருவான் என்றார்கள். நல்லது. எல்லாமே ஏதோ ஒரு நேர்கோட்டில்தான் போய்க்கொண்டிருக்கிறது. அவன் வரட்டும். இப்போது எல்லாமே கொஞ்சம் தெளிவாய்த் தெரிகிறதுபோலத்தான் இருக்கிறது. அவன் வந்தால், அவனுடன் கொஞ்சம் பேசினால் இன்னும் கொஞ்சம் தெளிவாகக்கூடும். சத்யாவுக்கு யாருடனாவது உட்கார்ந்து பேசியே ரொம்ப நாளாகிவிட்டதுபோல் தோன்றியது. இப்போதெல்லாம் மனதிற்குள் அடிக்கடி என்னவோ பிசைகிறது. யாருடனும் சகஜமாய் இருக்கமுடியவில்லை. சகஜமாய்ப் பேசமுடியவில்லை. முன்பு மாதிரி வேலையில் கவனம் ஒட்ட மறுக்கிறது. தினமும் தூக்கம் பிடிக்க நடுநிசி தாண்டிவிடுகிறது. காலையில் எழுந்த கணம் முதல் ஏதாவது ஒன்றைச் சுற்றி எண்ணங்கள் வலைபின்ன ஆரம்பித்துவிடுகின்றன. தானாகவே பேசிக்கொள்கிறோமோ என்றுகூட ஒரு சில நேரம் அவனுக்கு சந்தேகம் வந்து போனது. சாப்பிட உட்கார்ந்திருக்கும்போது அம்மாகூட ஒரு தடவை கேட்டாள். 'ஏன் சாதத்தை வெறுமனே பிசைஞ்சிட்டிருக்க?' என்று. இது நல்லதுக்கல்ல என்று தோன்றிவிட்டது. ஒழுங்காய்ப் போய்க்கொண்டிருந்த வாழ்க்கையை முதலில் கிருஷ்ணாவும் பிறகு மலரும் வந்து கெடுத்துவிட்டார்கள்.

அம்மாவிடம் கிருஷ்ணாவின் பெரியம்மா பற்றி விசாரித்தான். அவன் பெரியம்மாவுக்கு மூளையில் ஒரு சின்ன கட்டியிருப்பதாகவும் கொஞ்சம் சிக்கலான ஒரு ஆபரேஷன் பண்ணி அதை அகற்ற வேண்டியிருப்பதாகவும் சொன்னாள்.

"ஸ்கேன் மத்த டெஸ்ட் எல்லாம் எடுத்து கன்·பர்ம் பண்ணிட்டாங்க. அப்பப்ப நினைவு தப்பி என்னென்னமோ சம்பந்தமில்லாம பேசிட்டும், கேட்டுட்டும் இருக்காங்களாம். அவங்களுக்கு குழந்தைகள் வேற இல்ல. கிருஷ்ணாதான் எல்லாமே. ஆபரேஷன் முடியறவரை கூட இருந்து பார்த்துக்கலாமேன்னு அவன் சிங்கப்பூர்ல இருந்து கிளம்பி வர்ரான். இப்பதான் போனான். அதுக்குள்ள திரும்பி வர்றான். கொஞ்சம் கஷ்டம்தான். சரி! வந்தா அவன் பெரியப்பாவுக்கு கொஞ்சம் ஆறுதலாச்சு! இல்லையா? ஆனா போறதுக்கும் வர்ரதுக்கும்தான் எத்தனை செலவு!" என்றாள்.

"ஓ.. ஆமா" என்றான். "வயசான காலத்தில எதாச்சும் வந்துட்டாலே பிரச்சினைதான். உடம்பை ஜாக்கிரதையா கவனிச்சுக்கணும். இல்லைன்னா கஷ்டம்தான்."

இதைச் சொல்லும்போது அவனுக்கு திடீரென்று அம்மா கேட்ட B-காம்ப்ளக்ஸ் மாத்திரைகளை இன்னும் அவன் வாங்கிவந்து கொடுக்கவில்லை என்பது நினைவுக்கு வந்தது. காலையிலிருந்து நினைவுகள் ஓரிடத்தில் நிற்காமல் அலைபாய்ந்ததில் இந்த விஷயம் சுத்தமாய் மறந்தேவிட்டது. அம்மா அவனிடம் இந்த மாதிரி வேலைகள் சொல்வது ரொம்பக் குறைவுதான். அப்படியே சொல்வதானாலும் ரொம்ப யோசித்தே சொல்வாள். காலையில்கூட அதை தயக்கமாய்த்தான் கேட்டாள்.

"டேப்லட்ஸ் வாங்கிட்டு வர மறந்துட்டேன்" என்றான் லேசான குற்ற உணர்ச்சியுடன்.

"அது பரவாயில்லை." என்றாள். "நீயே டெய்லி டயர்டா ஆ·பிஸிலிருந்து திரும்பி வர்ரே. இதுல இது எப்படி ஞாபகமிருக்கும்?" என்றாள். அம்மா சொன்னது குற்றம் சாட்டுகிற குரலாக இல்லாமல் இயல்பாகவே இருந்ததை சத்யா கவனித்தான். நாளைக்கு கண்டிப்பாக மறக்காமல் வாங்கி வந்துவிடவேண்டும் என்று நினைத்தான். வர வர வீட்டில் இருக்கிற நேரம் குறைந்துவிட்டதோ என்றுகூட தோன்றியது அவனுக்கு. காலையில் போனால் திரும்பிவர இப்போதெல்லாம் எப்படியும் குறைந்தது ஒன்பது மணியாவது ஆகிவிடுகிறது. 'பல்வலியா இருக்கு. டென்டிஸ்ட்-டிடம் கூட்டிப்போ' என்றுகூட ரொம்ப நாளாய் அம்மா கேட்டுக்கொண்டுதான் இருக்கிறாள். நாளைக்கு நாளைக்கு என்று சொல்லி ரொம்ப நாள் கடந்தும்விட்டது. இப்போது அம்மாவிடமிருந்து பல்வலி பற்றிய புகாரைக்கூட காணோம். ஒரு வேளை சரியாகிவிட்டதுபோலும் என்று நினைத்தான்.

மறுநாள் தேவிடம் போனில் பேசினபோது அன்றைக்கு ஸ்ரீ வந்து ஷ¥ட்டிங்கை கவனித்துக்கொள்வான் என்றும் நீ வரவேண்டியதில்லை என்றும் சொன்னார். நல்லது என்று நினைத்துக்கொண்டான். சத்யா அவரிடம் காலை ஒரு இரண்டு மணி நேரம் பர்மிஷன் கேட்டுவிட்டு விஸிட்டர் நேரத்துக்கு பி.எஸ்.ஜி ஹாஸ்பிடலுக்கு அம்மாவைக் கூட்டிக்கொண்டு போனான். இன்றைக்கு மலரை கொஞ்சம் லேட்டாகத்தான் பார்க்க முடியும் என்கிற விஷயம் உறுத்தியது. பரவாயில்லை. அதற்குமுன் கிருஷ்ணாவை பார்த்துவிடுதல் நலம். சொன்னபடி நேற்று அவன் இந்தியாவுக்கு வந்திறங்கியிருந்தால் இன்றைக்கு அவனைப் பார்த்துவிட முடியும். தனியாக ஒரு சந்தர்ப்பம் கிடைத்தால் அவனை ஓரங்கட்டி அவன் கழுத்தில் துண்டு போட்டு கேட்டுவிடலாம். "மவனே என்னை லவ் பண்றது யாரு? சொல்லித் தொலை".

தனி அறையில் கண்கள் மூடி கிருஷ்ணாவின் பெரியம்மா படுத்திருக்க, ட்ரிப்ஸ் இறங்கிக்கொண்டிருந்தது. மிக அமைதியாய் மூச்சு ஏறி இறங்கிக் கொண்டிருந்தது. அவன் பெரியப்பா மிதமான சோகம் கலந்த புன்னகையில் அவர்களை வரவேற்றுவிட்டு உட்காரச் சொன்னார்.

"தூங்கறா!" என்றார்.

அந்த அம்மாள் ஒரு குழந்தைபோல் தூங்குவதை இருவரும் மெளனமாய்ப் பார்த்தார்கள். ஒரு சில விநாடிகள் பேன் ஓடுகிற ஓசை மட்டும் துல்லியமாய்க் கேட்டுக் கொண்டிருந்தது. சத்யாவுக்கு கிருஷ்ணா உடனே வர மாட்டானா என்றிருந்தது. அமைதியை கலைத்துவிட்டு சத்யா மெல்லிய குரலில் பேசினான். சத்யா முதலிலேயே ஒரு தடவை அவரை சந்தித்திருக்கிறான் என்றாலும் மறுபடி ஒரு தடவை தன்னை அறிமுகப்படுத்திக் கொண்டான்.

"கிருஷ்ணாவோட அம்மா அப்பா ரெண்டு பேரும் இவ்வளவு நேரம் இங்கதான் இருந்தாங்க. போயிட்டு மத்யானம் மறுபடியும் வர்ரேன்னு போயிருக்காங்க. கிருஷ்ணா இப்ப வந்தாலும் வருவான்."

அதன்பிறகு ஆபரேஷன் விவரங்களைப் பற்றி யாரும் கேட்காமலேயே தெளிவாய் சொல்லத் தொடங்கினார்.

"எல்லா டெஸ்டும் எடுத்தாச்சு. இன்னைக்கு மத்யானம் ரெண்டு மணிக்கு ஆபரேஷன் பிக்ஸ் பண்ணியிருக்காங்க. முதல்ல கொஞ்சம் கிரிட்டிகல்னு சொன்னாங்க. அப்பல்லோ ஹாஸ்பிட்டல்லதான் பண்ணனும்னாங்க. அப்றம் அப்ஷர்வேஷன்ஸ் பாத்துட்டு பேனல் ஆ·ப் டாக்டர்ஸ் டிஸ்கஸ் பண்ணிட்டு இங்கயே மேனேஜ் பண்ணலாம்னு சொல்லிட்டாங்க. ஆபரேஷன் முடிஞ்சு ஒரு மூணு நாள் ஐ.சி.யு-ல வெச்சிருக்கணுமாம். என்னவோ எல்லாம் நல்லபடியா முடிஞ்சா சரி. திருப்பதிக்கு வேண்டியிருக்கேன். ஏம்மா.. நீங்க என் வீட்டு கிரகப்பிரவேசத்துக்கு வந்திருந்தீங்கல்ல?"

"ஆமாங்க!" என்றாள் அம்மா. "நீங்க கவலைப்படாம இருங்க. எல்லாம் நல்லபடியா நடக்கும்."

பிறகு அம்மா மெதுவாய் தன் பர்ஸைத் திறந்து சின்ன பொட்டலத்தை எடுத்து அவரிடம் கொடுத்தாள். "நான் எப்பவும் ஹாஸ்பிடல்ல யாரையாச்சும் பார்க்கப் போகும்போது கோவிலுக்கு போயிட்டு அவங்க நல்லபடியா குணமடைய வேண்டிக்கிட்டு பிரசாதத்தோடதான் போவேன். இது பிரசன்னவிநாயகர் கோவில்ல வேண்டிக்கிட்டது."

அவர் லேசாய் நெகிழ்ந்துவிட்டார் என்று அவரின் பார்வை சொல்லிவிட்டது. "நல்ல மனசுக்காரங்க நீங்கல்லாம் இருக்கீங்க. திறமையான டாக்டர்ஸ் இருக்காங்க. அதிலேயும் அருள்பிரகாசம்னு ஒருத்தர். இதுல ஸ்பெஷலிஸ்ட்னு பேசிக்கிறாங்க. அப்றம் எனக்கென்ன கவலை?" என்றார்.

அப்புறம் கொஞ்ச நேரம் என்னென்னவோ பொதுவாய்ப் பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள். திடீரென்று டாக்டர்கள் ரவுண்ட்ஸ் வரவே வெளியே வந்து ஒதுங்கி நின்றார்கள். சத்யா மணி பார்த்தான். வந்து ரொம்ப நேரமாகிவிட்டது. கிருஷ்ணா வருகிறானா என்று அமைதியாய்க் கிடந்த நீண்ட காரிடாரில் பார்வையை ஓட்டினான். எப்போது வருவான் என்று எந்த நிச்சயமும் இல்லாதபோது அவனுக்காக காத்துக்கொண்டிருப்பதும்கூட உசிதமாய்த் தோன்றவில்லை. மேலும் அம்மாவை வீட்டில் விட்டுவிட்டு ஆபிஸ் கிளம்பினால் சரியாக இருக்கும் என்று நினைத்தான்.

அம்மா ஜன்னலோரம் நின்று வெளியில் தெரிகிற சிறு சிறு கட்டிடங்களின் மேல் பார்வையைப் பதித்து என்னவோ தீவிரமாய் யோசித்துக்கொண்டிருந்தாள். சத்யா பார்ப்பதை உணர்ந்து திரும்பினாள். அம்மாவும்கூட லேசாய் சோகமாயிருப்பதுபோல் தோன்றியது அவனுக்கு. ஒரு வேளை கிருஷ்ணாவின் பெரியம்மாவை இப்படியொரு கோலத்தில் பார்த்ததனால்கூட இருக்கலாம். இந்த மாதிரி பார்க்கும்போது யாருக்குமே ஒரு பயம் வரத்தான் செய்யும். ஆஸ்பத்திரி என்பது யாரும் வரக்கூடாத இடம். தைரியசாலிகளின் மனத்தைக்கூட பலவீனப்படுத்துகிற இடம். அவர்களுக்கெல்லாம் முதல் தாக்கம் டெட்டாலும் மருந்தும் கலந்த இந்த வாசனை. ஆங்கிலத்தில் மருந்துப்பெயர்கள். ஆங்கிலத்தில் நோய்கள். யாருக்கும் புரியாத வேதியியல் கலவைகளில் மருந்துகள். எக்ஸ்ரே கதிர்கள் பதித்து எடுத்த மெல்லிய கருநீலப் புகைப்படத்தில் நமக்கெல்லாம் புகை மட்டுமே தெரிய டாக்டர்களுக்கு கட்டிகளும், சதை வளர்ச்சியும், எலும்பு முறிவும் தெரிகின்றன.

"என்ன யோசிக்கிற" என்றான் அம்மாவிடம்.

"ஒண்ணுமில்லடா... கிருஷ்ணாவோட பெரியப்பா பேசினதை நினைச்சுப் பாத்துட்டு இருந்தேன். அவர் நம்மகிட்ட நார்மலா சிரிச்சுப் பேசிட்டிருந்தாலும் அவருக்கு மனசு கலங்கியிருக்கறது நல்லா புரியுது. ஆபரேஷன் நல்லபடியா முடிஞ்சாதான் எல்லாருக்கும் பழைய சந்தோஷம் திரும்பி வரும். இல்ல?" என்றாள்.

சத்யா ஒன்றும் பேசாமல் மெளனமாய் இருந்தான். அம்மா சொன்னதை அவன்கூட உணர்ந்திருந்தான். அவனுக்கு என்ன சொல்வதென்று தெரியவில்லை.

"கிருஷ்ணா பெரியப்பா அந்தக் காலத்திலயே லவ் மேரேஜ் பண்ணிக்கிட்டவர் தெரியுமாடா?" என்றாள்.

சத்யா வியப்பு மேலிட "அப்படியா" என்றான். அம்மா என்னென்னவோ தெரிந்து வைத்திருக்கிறாள் என்கிற வியப்பின் சதவிகிதம்தான் அதிகம் வெளிப்பட்டது அவனிடமிருந்து. அப்படியென்றால் இத்தனை வருட காலம் வாழ்ந்த காதல் துணையை இப்படி ஆஸ்பத்திரி படுக்கையில் கிடப்பதைப் பார்க்க அவருக்கு எப்படியிருக்கும் என்று யோசனை ஓடியது. அவனுக்கு ஏனோ மலரின் ஞாபகம் மின்னலிட்டு மறைந்தது.

டாக்டர் படை வெளியில் வந்தபிறகு அம்மாவுடன் அறைக்குள் போய் விடைபெற்றுக் கொண்டான். இன்னும் கிருஷ்ணா வரவில்லை. சரி அவன் சிங்கப்பூர் திரும்பிப் போவதற்குள் ஒரு முறையாவது அவனைப் பார்க்காமலா போய்விடுவோம் என்று நினைத்துக்கொண்டான். முடிந்தால் இரவு வீட்டுக்கே போய் பார்த்துவிடலாம். அல்லது அவன் ·ப்ரீயாக இருந்தால் நிச்சயம் தன்னைப் பார்க்க வராமலா போய்விடுவான் என்றும் தோன்றியது.

அம்மாவை வீட்டில் விட்டுவிட்டு ஆ·பிஸ் போனான். ரிசப்ஷனில் சுபாஷிணி வழக்கம்போல் போனில் மூழ்கியிருந்தவள் அவனைப் பார்த்ததும் மறுமுனைக்கு "ஜஸ்ட் எ மொமெண்ட். ஹோல்ட் ஆன் ப்ளீஸ்!" என்று ரிஸீவரைப் பொத்திவிட்டு சத்யாவிடம் திரும்பினாள்.

"கிருஷ்ணா இவ்ளோ நேரம் இங்கதான் இருந்தான். நீ எங்கேன்னு கேட்டான். இப்பதான் ஆஸ்பிடலுக்குக் கிளம்பிப் போறான். நீ இப்ப அங்க போனா அவனைப் பாக்கலாம்." என்றாள்.

(தொடரும்)

 
PROVIDER=MICROSOFT.JET.OLEDB.4.0;DATA SOURCE=D:\Hosting\7909944\html\unicode\db\TOcomments.mdb;Persist Security Info=False;
உங்கள் கருத்து  
(You may need to disable your pop-up blocking software in order to post a comment.)
Copyright © 2001 - 2008 Tamiloviam.com (subsidary of Oviam LLC)- Authors
Best viewed with IE 4.x and above, Netscape 7.2, Firefox 0.8 and above with resolutions 800 X 600 and above.
| Disclaimer |   | Privacy |