Tamiloviam
தொடர்கள்
இந்த வார இதழில்
தராசு
வ..வ..வம்பு
திரைவிமர்சனம்
நூல் அறிமுகம்
சிறுகதை
கவிதை
சமைத்து அசத்தலாம்
கவிதை
சிறுகதை
திரையோவியம்
அறிவிப்பு
 
  முதல் பக்கம்
சென்ற இதழ்கள்
வேண்டியது வேறில்லை - பாகம் : 2
- ஜெயந்தி சங்கர்
பாகம் : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 (முற்றும்)
{இப்பகுதியை அச்செடுக்க}     {இத்தொடரை அச்செடுக்க}

கலைந்திருந்த தலைமுடியை இருகைகளாலும் ஒதுக்கிவிட்டுக்கொண்டாள். படுக்கையை உதறிப்போட்டு விட்டு, பல்தேய்த்து முகம் கழுவிக்கொண்டு கா·பி டிகாக்ஷனுக்கு அடுப்பில் வென்னீர் வைத்தாள். ரகுவிற்கு இன்ஸ்டண்ட் காபியெல்லாம் பிடிக்காது. காபி குடித்துவிட்டு குளியல். பிறகு வெண்ணையில்லாமல் வாட்டிய இரண்டே இரண்டு துண்டு ரொட்டி மற்றும் ஆரங்சுச்சாறு என்று மிகவும் கட்டுப்பாடாக இருப்பார். வாரி வளைத்துத் தின்பதோ, பட்டினி கிடப்பதோ ரகுவிற்கு என்றுமே உடன்பாடில்லாத சமாசாரங்கள் என்பதை செல்வி சீக்கிரமே புரிந்துகொண்டாள். ப்ரியாவையும் விட செல்விக்கே குடும்பத்தின் ஒவ்வொருவருடைய தேவையும் விருப்பு வெறுப்பும் அத்துப்படியாகியிருந்தன.

சிங்கப்பூரின் பல்லினச் சமூகத்தின் நான்காம் தலைமுறை இந்தியர்களான இருவருமே நல்லவர்கள். இருந்தாலும், அவரவர் பிடிவாதத்தை அவரவர் விடத் தயாராகயில்லை. ப்ரியா தன் வேலையை விடமாட்டேன் என்று ஒரே பிடிவாதம். ரகுவோ தேவைப்படும் போதெல்லாம் ப்ரியாவை வருத்த அதையே தன் ஆயுதமாகப் பயன்படுத்தினார். இல்லையென்றால் கடந்த ஒருவருடமாக முளைத்திருந்த புதுப் பிரச்சனையான 'தீபக்' கும் இருந்ததே.

அதோ, குளித்து,உண்டு, உடுத்தி ரகு கிளம்பிவிட்டார். மணியைப் பார்க்கத் தேவையேயில்லை. ஐந்தேமுக்காலாகியிருக்கும்.  இருவருக்கும் முதல் நாள் மாலையில் நடந்த சண்டை செல்விக்கு நினைவு வந்ததுமே லேசான வருத்த இருள் மனதில் படர்ந்தது. மாலையில் ரஞ்சனது கணக்குப் பாட ஆசிரியரின் தொலைபேசி அழைப்பு வந்தது. " ரஞ்சன் வீட்டுப் பாடத்தையெல்லாம் ஒழுங்காகவே செய்யறதில்ல, கொஞ்சம் கவனிங்க. சீக்கிரமே இயர் எண்ட் எக்ஸாம்ஸ் வருது", என்று ஐந்து நிமிடம் ரகுவிடம் பேசிவிட்டு வைத்தார்.

ரகு உடனே ரஞ்சனிடம் கணிதப் புத்தகத்தைக் கொண்டு வரச்சொன்னார். சில கணக்குகளைச் சொல்லிக்கொடுத்தார்.

ப்ரியா ஆபீஸிலிருந்து வந்தவுடன் வாக்குவாதம் தொடங்கியது. ரகு வேலையை விடு என்று சொன்னதுமே, "வேணும்னா ட்யூஷன் ஏற்பாடு செஞ்சிடுவோம். ஆனா, என்னால வேலைய எல்லாம் விடமுடியாது. இப்போ சரின்னு வேலைய நா விட்டாலும், கொஞ்ச நாள் கழிச்சு 'மெயிட்' வேணாம்னு செல்வியையும் நிப்பாட்டுன்னுவீங்க. நல்லவேல கிடைக்கறதே கஷ்டமாயிருக்கற நேரத்துல யாராவது வேலைய விடுவாங்களா? எனக்கு வீட்டுவேலை செய்யப்பிடிக்காதுனு உங்களுக்குத் தெரியுமில்ல. அதுவுமில்லாம, வீட்டுல எனக்குப் பொழுதுவேற போகாது", என்று எப்போதும் பாடும் பல்லவிதான். வழக்கத்தைவிட உரத்த குரலில் அபஸ்வரமாக முடித்தார் ப்ரியா.

அத்தோடாவது விட்டிருக்கலாம். தொடர்ந்து, " ஆமா, தெரியாமத் தான் கேக்கறேன். ஒரே ஒரு நாள் டீச்சர்கிட்ட பேசினதுக்கே இவ்வளவு ரியாக்ட் பண்றீங்களே. நானே தானே அவங்க பேரண்ட் டீச்சர் மீட்டிங்கெல்லாம் போய் வரேன், ஒரு தடவையாவது நீங்க வந்திருக்கீங்களா? ", என்று தொடர்ந்து வளர்த்ததில், ரகு கடும் கோபம் கொண்டு, விடுவிடுவென்று கீழே இறங்கிப் போய் விட்டார்.

சண்டை வரக்கூடிய சாத்தியமிருப்பதை உணர்ந்தால் ரகு சதாரணமாக அவ்வாறு தான் செய்வார். அதையும் மீறி சண்டை ஏற்பட்ட நாட்களுமுண்டு. அப்போதெல்லாம் இவர்கள் என்றைக்கும் எக்காரணத்தாலும் பிரிந்துவிடக்கூடாதே ஆண்டவனே என்று செல்வியின் மனம் குழந்தையாகக் கடவுளிடம் கெஞ்சும். உரக்கக் கத்தி சண்டைபோடும் போது ராதிகாவும் ரஞ்சனும் நடுங்கிக் கொண்டே செல்வியிடம் ஒட்டிக்கொள்வார்கள்.

தன் இருப்பு ரகுவின் கோபத்திற்குக் கடிவாளமாக அமைந்ததோ இல்லை, கோபத்தை வெளிப்படுத்தமுடியாது இடைஞ்சலாகத்தான் அமைந்ததோ என்று செல்வி பலமுறை எண்ணிப் பார்த்ததுண்டு. யோசித்துப்பார்க்கும் போதெல்லாம், இதெல்லாம் காரணமில்லை, ரகுவின் இயல்பே அதுதான் என்று தோன்றிவிடும். அவர்களிடையே நடக்கும் உரையாடல்களுக்கு எதிர்வினையாற்றும் பழக்கம் மட்டும் கூடாது என்றும் வெளியாட்களிடம் குடும்ப விஷயங்களைப் பேசக்கூடாது என்றும், ப்ரியா வேலைக்குச் சேர்ந்த முதல் நாளே சொல்லியிருந்தார். அன்றிலிருந்து மிகவும் கட்டுப்பாடாய் நடந்து பழகியிருந்தாள் செல்வி. கண்களையும் காதுகளையும் கட்டுப்படுத்தத்தான் முடிந்ததில்லை.

தன் வேலையை விட்டுவிட்டு ப்ரியா ரஞ்சனையும் ராதிகாவையும் தன் பொறுப்பில் கவனித்துக் கொள்ளவேண்டும் என்பதே ரகுவின் அக்கறையான ஆசை.  குஷியான ஒரு சமயம்,"ப்ரியா, ஆபீஸ்ல உன்னப்பத்தி யோசிக்கும்போது நீ பல்தேய்க்கற மாதிரியே வாயில பிரஷோட தான் என் ஞாபகத்துக்கு வர", என்று கிண்டலடித்தார் ரகு. அதில் தொனித்த ஆதங்கத்தை செல்வி சமையலறையில் இருந்தபடியே உணர்ந்தாள். ஆனால், உணரவேண்டிய ப்ரியாவோ புரிந்துகொளாமல் அதற்குக் கலகலவென்று சிரித்துக்கொண்டே நகர்ந்துவிட்டார்.

இருவருக்கும் வாரத்தில் ஐந்து நாட்கள் வேலை. ரகுவுக்கு ஆ·ப் ஷோர் வேலை. ஜூரோங்கிலிருந்து படகில் ஏறிச் சென்று அருகிலிருக்கும் தீவுக்குப் போகவேண்டும். அங்கிருக்கும் எண்ணை சுத்திகரிப்பு நிறுவனத்தில் பொறியாளர் உத்தியோகம். கொடுக்கும் சம்பளத்துக்கு வேலையை உறிஞ்சாமல் விடமாட்டார்கள்.  ப்ரியாவிற்கு ஒரு தனியார் கம்பெனியில் கணக்கர் வேலை.

பெரும்பாலும் ரகு, காலையில் கிளம்பும் போது, ப்ரியா எழுந்திருந்து பல் தேய்த்துக் கொண்டிருப்பார் அவசர அவசரமாக. 'பை' என்று சொல்லிக் கிளம்பும் போது வாயில் பிரஷ¤டன் கையசைத்து விடைகொடுப்பது தான் அனேகமாக நடக்கும். மாலையில் ப்ரியா தாமதமாய் தான் வருவார். உடம்பைக் குறைக்கிறேன் என்று பச்சைக் காய்கறியோ, பழங்களோ வெட்டிக் கொடுக்கக் கேட்டுத் தின்று விட்டு, பிள்ளைகளின் வீட்டுப்பாடத்தில் உதவுவார். உண்மையில் அவர் தனக்குக் குற்றவுணர்வு மேலிட்டுவிடாமல் தடுக்க செய்யும் முனைப்பாகவே இருக்கும் அது. அசதியில் பொறுமையே இல்லாமல் தான் நடக்கும் 'டீச்சர்' வேலை. எல்லாம் கொஞ்ச நேரம்தான். படுக்கப் போகுமுன் ஒரு முறை பல் தேய்ப்பார். அந்த நேரம் தான் ரகு தன் மெதுவோட்டத்தை முடித்துவிட்டு வீட்டிற்குள் நுழைவார். ரகு குளித்துவிட்டு செல்வி தயாரித்திருக்கும் உணவைச் சாப்பிடும்போது ப்ரியா உறங்கிச் சில நிமிடங்களாகியிருக்கும்.

அன்றும் வழக்கம்போல ஆறரைக்குப் ப்ரியா செருப்பைப்போட்டுக்கொண்டு கிளம்புமுன் பிள்ளைகளை எழுப்பி விட்டார். இருவரும் அம்மாவிற்கு 'பை' சொல்லிவிட்டு பல்தேய்த்தார்கள். பிள்ளைகள் எழக்காத்திருந்த செல்வி தன்னுடன் பகலைக்கழிக்கும் 'ஒலி'யையும் எழுப்பினாள். 'இந்த நாள் இனியநாள்' ஓடிக்கொண்டிருந்தது.அன்று வழிநடத்தப்போவது கீதாவா இல்லை ர·பியா என்று தெரியவில்லை. செல்வியின் கைகள் வேலையிலும் காதுகள் ஒலியிலும்.

பாலைக்குடிக்க அடம் பிடித்தாள் ராதிகா. "ஆண்டி, போதுமே ப்ளீஸ்", என்று மூஞ்சியைக் கோணிக்கோணி செல்வியிடம் கெஞ்சினாள். ராதிகாவுக்கு அவள் அம்மாவைப் போன்ற அழகிய பெரிய கண்கள். சுருள் சுருளாய் ரகுவைப்போன்ற தலை முடி. ரஞ்சனுக்கு அப்பாவைப்போன்ற சிறிய கண்களும் சீப்புக்கு அடங்காமல் குச்சிக் குச்சியாய் நின்ற கேசமும். இருவருமே அம்மாவின் கோதுமை நிறத்தையும், முகத்தின் துறுதுறுப்பையும் மரபணுவழி பெற்றிருந்தனர். "இப்போ பால முழுக்க குடிச்சீன்னா, உனக்குப் பிடிச்ச இடியாப்பம் செஞ்சி தருவேனாம் சாயந்தரம், கொஞ்சம் தானே இருக்கு, குடிம்மா, சமத்தில்ல நீ", என்று அவளைக் குடிக்கவைத்துக் குளிப்பாட்டினாள். ரஞ்சன் தானே குளித்துவந்தான்.

தொடக்கநிலை ஒன்றில் படிக்கும் ராதிகாவையும், நான்கில் படிக்கும் ரஞ்சனையும் பள்ளிக்குத் தயார் செய்து கிளப்பிக் கொண்டு கீழே இறங்கினாள் செல்வி. மின்தூக்கியில் இறங்கும் போது ரஞ்சன்," ஆண்டி, என்னோட 'பென்ஸில் கேஸ்' இருக்கான்னு பாருங்க", என்றதுமே, செல்வி தன் வலதுதோளில் இருந்த அவனது பள்ளிப்பையை இறக்கி பையைத் திறந்து பார்த்தாள். ரஞ்சனும் தன் பங்கிற்குத் தலையைக் கவிழ்த்துப் பையினுள் தேடினான். ஹ¥ஹ¤ம், மேசைமீதிருந்து எடுத்து வைத்துக்கொள்ள மறந்திருந்தான். செல்விக்குள் எரிச்சல் இதோ வந்துவிடுவேனென்று கிளம்பியது.

ரஞ்சனுக்கு தமிழ் பாடம் சிரமமாக இருந்தது. செல்வி அவனுக்கு உதவ ஆரம்பித்த பிறகு தேர்வுகளில் ரஞ்சனின் தமிழ் மதிப்பெண் உயர்ந்தபடியிருந்தது. இரண்டாம் வகுப்பில் பட்ட சிரமம் இப்போது அவனுக்கு இல்லை. அவனது ஆங்கிலப் பாடங்களைப் பார்த்துப் பார்த்து செல்வியும் நிறைய கற்றுக்கொண்டாள். பத்தாவது முடித்து நான்கு வருடங்களாகியிருந்ததால் ரஞ்சனுடன் முதல் வகுப்புப் பாடங்களை  கவனிக்க ஆரம்பித்தபோது அவளுக்கு ஏற்கனவே தெரிந்தவையும் தனக்கு மறந்துபோயிருந்தது செல்விக்குப் புலப்பட்டது.  ரஞ்சனைப்போலவே செல்வியும் அவனோடு நான்காம் வகுப்புதான் படித்துக்கொண்டிருந்தாள்.

கண்களை அகல விரித்துக்கொண்டு தோள்களையும் உயர்த்திக்கொண்டு முகத்தைப் பரிதாபமாக வைத்துக்கொண்டு ரஞ்சன் மெதுவாக," சாரி ஆண்டி", என்றதுமே செல்வி புன்னகைத்துக் கொண்டே ரஞ்சனின் தலையைத் தடவி,"சரி, ரெண்டு பேரும் இங்கயே இருங்க, நா மட்டும் மேல போயி எடுத்துட்டு வந்துடறேன். ஹோம் வொர்க் செஞ்சி முடிச்சதுமே மறக்காம எடுத்து 'பேக்'ல வச்சிக்கணும் நீ இனிமே", என்று சொல்லிக்கொண்டே லி·ப்டினுள் பாய்ந்து நுழைந்து ஆறாம் எண்ணை அழுத்தினாள்.

ஆறாம் மாடியில் வெளியேறி, அடுத்திருந்த படியில் இரண்டிரண்டு படிகளாக ஏறி ஓடிச் சென்று, ஏழாம் மாடியிலிருந்த வீட்டைத் திறந்து ரஞ்சனின் டேபிளில் இருந்த அவனது பென்ஸில் பாக்ஸை எடுத்துக்கொண்டு, மீண்டும் வீட்டைப் பூட்டி, வெளிகேட்டையும் பூட்டிக் கொண்டு ஆறாம் மாடிக்கு இறங்கினாள். லி·ப்ட் வரவில்லை. பள்ளிக்கூடம் ஆபீஸ் போகிறவர்கள் அதிகமிருக்கும் காலைவேளைகளில், வரக் கொஞ்சம் தாமதமாகும், இல்லையானால் ஒருவர் நிற்கும் இடம் கூட இல்லாமல் கூட்டமாக வரும்.

செல்வி நிற்காமல் மளமளவென்று மாடிப்படிகளில் இரண்டிரண்டு படிகளாகத் தாவியிறங்கிச் சென்றாள். கீழ்த்தளத்தில் லி·ப்டையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்கள் ராதிகாவும் ரஞ்சனும். பின்னாலிருந்து வந்து ரஞ்சனின் பென்ஸில் கேஸை அவனது பையினுள் வைத்து மூடிக்கொண்டே," ம்,.. லேட்டாச்சு, வாங்க சீக்கிரம். இல்லேன்னா பின்னாடி 'கேட்'டை மூடிடுவாங்க," என்ற செல்வியிடம் தங்கள் பைகளைக் கொடுத்து விட்டு உடன் நடந்தனர். விடுவிடுவென்று வேகமாக நடந்த செல்விக்கு ஈடுகொடுக்க முடியாது ஓடி ஓடி உடன் நடந்தனர் இருவரும்.

வீட்டிலிருந்து ஐந்தே நிமிடங்களில் பேயிங்க் தொடக்கப்பள்ளிக்குப் போய் விடலாம். பள்ளியில் பின்புற 'கேட்' வீட்டிலிருந்து பக்கம். ஏழு இருபதுக்குப் பள்ளியில் இருந்தால் போதும். ஆனால் ஏழேகாலுக்குப் பள்ளியின் பின்புறகேட்டை மூடிவிடுவார்கள். பிறகு, மறுபடியும் ஐந்து நிமிடம் பள்ளியின் திடல் மற்றும் காம்பௌண்டை ஒட்டி நடந்து, சுற்றிக்கொண்டு முன்புறகேட்டின் வழி உள்ளே போகவேண்டியிருக்கும். காலை அஸெம்ப்ளிக்கும் தாமதமாகிவிடலாம்.

நல்லவேளை, பின்புறகேட் மூடியிருக்கவில்லை. இருவரையும் கையசைத்துப் பள்ளிக்குள் விட்டுவிட்டு திரும்ப மெதுவாக நடந்தாள் செல்வி. தீபாவளிக்கு வேண்டிய சாமான்களைப் பட்டியலிட்டு வைக்கச் சொல்லியிருந்தார் ப்ரியா. ஜன்னல் திரைச்சீலைகளை மாற்றவேண்டிய வேலையும் இருந்தது. தீபாவளி முடிந்து இரண்டு நாட்களில் வீட்டில் விருந்துக்கு வேறு ஏற்பாடு செய்திருந்தார்கள். யோசித்தபடியே நடந்தாள்.

முன்பு அழகிய திறந்த வெளி மைதானமாக இருந்தது. ஐந்துகோண வடிவம் கொண்டு கிட்டத்தட்ட இரண்டு காற்பந்தாட்டத்திடலின் அளவிருக்கும். சுற்றியிருந்த அடுக்ககங்களுக்கு வெளிச்சமும் காற்றும் தாராளமாகக் கிடைத்து வந்தது. அந்த இடத்தில் உயர் நிலைப் பள்ளிக்கூடம் கட்ட ஆரம்பித்ததுமே சுற்றியிருந்த அடுக்கு மாடிக்கட்டடங்களின் கீழ்த் தளங்களுக்கு சூரிய ஒளியும் காற்றும் குறைய ஆரம்பித்து விட்டது. அதற்கு பதிலாக கட்டடத் தளத்திலிருந்து தூசு வந்து வீட்டினுள் படிந்தது. ஹால் பக்க ஜன்னல்களைக் காற்றுக்காக பகலில் திறந்து வைத்தால் தூசு படிவது தெரியும். வாரயிறுதியில் கொஞ்சம் தைரியமாகத் திறந்து வைக்கலாம், வேலை நடக்கவில்லை என்று உறுதிசெய்து கொண்டு. ஏழாம் மாடிக்கெல்லாம் அதிக பாதிப்பு இல்லை. கட்டிமுடிந்ததும்கூட இருக்காது என்றே ப்ரியா சொல்லி வந்தார். வீடமைப்புப் பேட்டையின் மத்தியில் இருப்பதால் பள்ளிக்கூடத்தை நான்கு மாடிக்குமேல் கட்டமாட்டார்களாம்.

கட்டடத் தொழிலாளிகள் வர ஆரம்பித்து விட்டனர். கட்டடத்தளத்திலேயே இருக்கும் சிலர் அங்கிருக்கும் கிட்டத்தட்ட பத்துக்கு இருபது அளவில் இருக்கும் 'கண்டெய்னர்'களில் வேலை முடியும் வரை வசிப்பர். மற்ற சப் காண்டிராக்டர்கள் தங்கள் வேலைக்குக் கூட்டி வரும் தொழிலாளிகள் திறந்த 'பிக்கப்' லாரியில் தான் திறந்தபடியிருக்கும் பின்புறம் உட்காந்து வருவார்கள். நிரந்தரமான வசிப்பிடங்கள் இவர்களுக்குப் பெரும்பாலும் வாய்ப்பதில்லை. வாய்த்தாலும் ஆங்காங்கே செல்லவேண்டிய வேலைக்கு வசதியில்லை. ஆக, தீவுக்குள்ளேயே ஒரு நாடோடி வாழ்க்கை வாழ்பவர்கள் இவர்கள்.

அவ்வழியே தினமும் நடப்பவர்களும் ஓடுபவர்களும், உறக்கத்தைப்பெறவும், உண்ட உணவு செரிக்கவும், சேர்ந்த கொழுப்பு கரையவும் உடற்பயிற்சி வழி ப்ரயத்தனங்கள் எடுத்தனர்.

மதிய உணவு இடைவேளையில் கையோடு கொண்டு வந்ததை ஐந்தே நிமிடத்தில் மளமளவென்று தின்றுவிட்டு உழைப்பு கொடுத்த அலுப்பில் கீழ்த் தளத்தில் ஒதுக்குப்புறமாக நீட்டி நிமிர்ந்து படுத்து உறங்கிவிடுவார்கள். ஆங்காங்கே காலணிகளைக் கழற்றிவைத்துவிட்டு வெயில் முகத்தில் படாதிருக்க ஹெல்மெட்டை முகத்தில் கவிழ்த்துக்கொண்டு உறங்குபவர்களைப் பார்ப்பதுண்டு செல்வி அவ்வழியைக் கடந்துசெல்லும் போதெல்லாம். களைத்த அந்த உயிர்கள் ஒவ்வொன்றிற்கும் பின் ஒரு கதையிருப்பதும் அவளுக்குப் புரியும். 

 
PROVIDER=MICROSOFT.JET.OLEDB.4.0;DATA SOURCE=D:\Hosting\7909944\html\unicode\db\TOcomments.mdb;Persist Security Info=False;
உங்கள் கருத்து  
(You may need to disable your pop-up blocking software in order to post a comment.)
Copyright © 2001 - 2008 Tamiloviam.com (subsidary of Oviam LLC)- Authors
Best viewed with IE 4.x and above, Netscape 7.2, Firefox 0.8 and above with resolutions 800 X 600 and above.
| Disclaimer |   | Privacy |