Tamiloviam
தொடர்கள்
இந்த வார இதழில்
தராசு
வ..வ..வம்பு
திரைவிமர்சனம்
நூல் அறிமுகம்
சிறுகதை
கவிதை
சமைத்து அசத்தலாம்
கவிதை
சிறுகதை
திரையோவியம்
அறிவிப்பு
 
  முதல் பக்கம்
சென்ற இதழ்கள்
வேண்டியது வேறில்லை - பாகம் : 5
- ஜெயந்தி சங்கர்
பாகம் : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 (முற்றும்)
{இப்பகுதியை அச்செடுக்க}     {இத்தொடரை அச்செடுக்க}

போன் அடித்ததும், கையிலிருந்த போர்வையைக் கூடையில் அப்படியே போட்டுவிட்டு ஓடிச் சென்று போனை எடுத்தாள். சரவணனின் குரலைக் கேட்டதும் உற்சாகமாக," எப்டியிருக்கீங்க? உங்க போனைத் தான் எதிர்பார்த்துகிட்டிருந்தேன். பேசினீங்களா, உங்கம்மா சம்மதிச்சாங்களா ?", என்ற கேட்டாள். சரவணனின் குரலில் சுரத்தேயில்லை. அவன் சொன்னவை எல்லாம் அவளின் நம்பிக்கையைக் குலைப்பதாகவேயிருந்தன. சரவணன் போகும் போதே தயாராய் அவன் வீட்டில் பெண்பார்த்து வைத்து விட்டார்கள். அதையும் மீறி இரண்டு நாட்களுக்கு முன்தான் பேராவூரணிக்குப் போயிருக்கிறான். அங்கு மாமா கோபத்தில் கன்னாப்பின்னாவென்று கத்தியிருக்கிறார். செல்வியின் அம்மாவோ 'நடக்காது', என்று மட்டும் தீர்மானமாகச் சொல்லிவிட்டாளாம்.

"நீ தைரியமா இரு செல்வி. என்னைய மீறி என்னோட கல்யாணம் நடந்துடுமா சொல்லு? எனக்குக் கல்யாணம்னு ஒண்ணு நடந்தா அது உன்னோடதான்", என்று தைரியம் சொல்லிவிட்டுத்தான் போனை வைத்தான். ஆனாலும், செல்வியின் வயிறு ஏனோ பிசைய ஆரம்பித்தது. அப்படியே உட்கார்ந்து யோசித்தாள். ஒன்றுமே புரியவில்லை. நினைத்த மாத்திரத்தில் பறந்து செல்லக்கூடிய பறவையாகப் பிறக்கவில்லையே என்றெல்லாம் நேரம் காலம் தெரியாமல் எண்ணங்கள் பளீர் பளீரென்று தோன்றி மறைந்தன.

மீண்டும் போன் அடிக்கவே, எடுத்தால் சற்றும் எதிர்பார்க்கவேயில்லை. அம்மா. ஆசையாகப் பேச ஆரம்பித்தால் உற்சாகமேயில்லாமல் கடுகடுவென்று ஒரேயடியாக அட்வைஸ். "ஒழுங்கு மரியாதையா இருக்கறதானா அங்க இரு. இல்லன்னா பேசாமக் கெளம்பி வந்துசேரு. போதும் நீ சம்பாதிச்சு நாங்க சாப்டது. மானம் போறாப்புல ஏதாச்சும் செஞ்ச, ஒரே வெட்டா வெட்டிப்போட்டுட்டு நானும் செத்துப்போயிடுவேன்,ஆமா", என்று மிரட்டலாய் முடித்தாள். எப்போதும் கேட்கும் பரிவான கேள்விகள் காணாமல் போய்விட்டிருந்தன. யாரோ ஒரு அந்நியப் பெண்ணிடம் பேசியதைப் போலுணர்ந்தாள் செல்வி.

மனம் எதிலுமே லயிக்க மறுத்தது. செய்து பழகிய கைகள் தன் வேலையைச் செய்தன. ஆனால், மனம் குழம்பிக் குழம்பித் தவித்தது. சரவணனில்லாத ஒரு வாழ்க்கையை அவளால் நினைத்தும் பார்க்கமுடியவில்லை. நம்பிக்கை விதைத்ததே அவன் தான். அவனில்லாமல் ஒரு எதிர்காலமா? ஹ¥ஹ¤ம், வாய்ப்பேயில்லை என்றுதான் அவளுக்குத் தோன்றியது. அந்த அளவிற்கு அவளின் கனவுகள் வளர்ந்து கிளைப்பரப்பிய விருட்சங்களாகியிருந்தன. அப்போதைக்கு அவனின் சாமர்த்தியத்தில் மட்டுமே அவளால் நம்பிக்கைகொள்ள முடிந்தது. அவனைப் பார்க்காமலேயே இருந்திருக்கலாமோ, நிம்மதியாக இருந்திருப்போமோ என்றெல்லாம் விரக்தியில் நினைத்துக்கொண்டாள். இறந்தகாலத்தை மட்டும் அழிக்க முடிந்தால் !

வீட்டுக் கதவு தட்டப்பட்டதும், போய் திறந்தாள். அங்கு நின்றவனை ஏற்கனவே எங்கோ பார்த்தமாதிரி இருந்தது. சட்டென்று நினைவுக்கு வரவில்லை. "சரவணனோட ·ப்ரெண்டு தாங்க நான். எம்பேரு வேலு", என்றவனிடம்,"ம்,என்ன விஷயம்?", கேட்டதும், சற்றும் எதிர்பார்க்காத விஷயத்தைச் சொன்னான்.

முதல் நாளிரவு கொண்டுபோய்க் கொடுத்த உணவைச் சாப்பிட்டவர்களில் மூன்று பேருக்கு, வாந்தியும் ஒருத்தனுக்கு மயக்கமும் வந்துவிட்டது. பங்க்ளாதேஷி 'பட்டர் நான்', 'தந்தூரிசிக்கன்' சாப்பிட்டதையும், எந்த வீடு என்ற விவரத்தையும் சொல்லிவிட்டான். '·புட் பாய்சனிங்க்' என்று சந்தேகிக்கிறார்கள். சீக்கிரமே அதிகாரிகள் வீட்டைத் தட்டினாலும் தட்டலாம் என்று சொல்லிவிட்டு நிற்காமல் விடுவிடுவென்று போய் விட்டான்.

நூறு பேருக்குமேல் சாப்பிட்டிருந்தும், ஒருவருக்கும் ஒன்றும் ஆகவில்லையே, எப்படி அவர்களுக்கு மட்டும் என்று செல்வி குழம்பினாள். ·பிரிட்ஜில் வைத்து இதோ மறுநாள் சுடவைத்தும் சாப்பிட்டிருக்கிறாள். சாப்பிட்டு இரண்டு மணிநேரமாகியும் ஒன்றும் ஆகவில்லை. எதற்கும் இருக்கட்டுமென்று ப்ரியாவின் கையடக்கத் தொலைபேசியை அழைத்து விவரத்தைச் சொன்னாள்.

பத்தே நிமிடங்களில் ப்ரியா வீட்டைத் திறந்துகொண்டு தடதடவென்று உள்ளே நுழைய ரகு புறுபுறுவென்று பின்னாடியே வந்தார். "செல்வி, மறுபடியும் யாரும் வந்தாங்களா? ப்ச்,..எல்லாரும் 'யீஷ¤ன் டென்' ல 'காதல்' போறதாயிருந்தோம். உன்னோட போன் வந்ததும் கிளம்பச் சொல்லிட்டாரு, நானும் கிளம்பிட்டேன். ராதிகாவும் ரஞ்சனும் அக்கா வீட்டுலதான் இருக்காங்க ",என்றபடியே உடை மாற்ற அறைக்குள் போனார். "உனக்குன்னு தோணுது பாரு. பேசாம கொண்டுபோய் கொட்டேன். எதுக்கு இந்த மாதிரி அனாவசிய தலை வலி. இப்ப பிரச்சனை எந்த அளவுல இருக்குன்னே தெரியல்லையே ", என்று ரகு கத்த, ப்ரியா," இங்க பாருங்க, மறுபடியும் மறுபடியும் அதையே சொல்லாதீங்க, இத்தன பேரு சாப்பிட்டிருக்கோம். ஒண்ணுமே ஆகல்லயே. நாம கொடுத்த சாப்பாடுனால இருக்காது. பேசாம படத்துக்கே போயிருக்கலாம். ஆனாலும் ரொம்பத்தான் பயப்படறீங்க", என்று ப்ரியா சமாதானப்படுத்த முயன்றார்.

செல்விக்குத் தான் கொடுத்த யோசனையால் வந்த பிரச்சனை என்ற குற்றவுணர்வு ஏற்பட்டது. தான் யோசனை சொல்லாமலிருந்திருந்தால் ப்ரியா நிச்சயம் சாப்பாட்டைக் கொட்டியிருப்பார். ஆனால், கிட்டத்தட்ட ஏழெட்டு பேர் வயிறு நிறைய சாப்பிடும் அளவு உணவை அப்படியே கொண்டு குப்பைத்தொட்டியில் கொட்ட அவளுக்கு மனமே வரவில்லை.

ரகுவும் ப்ரியாவும் ஞாயிறை வீணாக்கிவிடாமல் உறங்கி எழுந்தனர். தகவல் இருந்தால் தன்னை எழுப்பச் சொல்லியிருந்தார் ப்ரியா. மாலை வரை செய்தி இல்லை. சிலுசிலுவென்ற காற்றும் மழையும் அவளுக்கும் ஒரு குட்டித் தூக்கம் போடலாமா என்று நப்பாசையைக் கொடுத்தது. வேலையும் கவலையும் தூங்க விடாது என்றே தோன்றியது. தவிர, பகலில் தூங்கிப் பழகியிருக்கவில்லை. பிள்ளைகளின் புத்தகப்பையைக் குடைந்தாள். தேர்வுகள் முடிந்தாயிற்று. புத்தங்ககளையெல்லாம் ஒரு பையிலும் எழுதாத பக்கங்களை நோட்டுகளிலிருந்து அகற்றித் தனியாகவும் வைக்க ஆரம்பித்தாள்.

செல்விக்கு ஒரே நேரத்தில் இரண்டு கவலைகள் மனதில் ஓடிக்கொண்டிருந்தன. ஆனாலும்,சொந்தக் கவலையைவிட இப்போது பொதுக்கவலைதான் பெரிதாகத் தோன்றியது. யாருக்கும் ஒன்றுமில்லாமலிருக்க வேண்டுமே, தெய்வமே என்று தனக்குத் தெரிந்த தெய்வங்களிடமெல்லாம் வேண்டிக்கொண்டிருந்தாள்.

மாலையில் ரகு போய் பிள்ளைகளைக் கூட்டிக்கொண்டு வந்தார். இருவரும்," ப்ளே க்ரௌண்டுக்குப் போலாம் ஆண்டி", என்று வந்ததிலிருந்து விடாமல் பலமுறை நச்சரிக்கவே, செல்வி ப்ரியாவிடம் சொல்லிவிட்டு இருவரையும் கூட்டிக்கொண்டு பக்கத்தில் இருந்த விளையாட்டு மைதானத்துக்குப் போனாள்.

அங்கேயிருந்த பெஞ்சில் உட்கார்ந்து குருட்டு யோசனையில் ஆழ்ந்தாள்.  அந்த வெளிநாட்டு ஊழியர்களுக்கு எதுவும் ஆகக்கூடாதே என்று மனம் இரைந்தபடியிருந்தது. அதே சமயம், சரவணன் மறுபடியும் எப்போது தொலைபேசுவான் என்று அவளுக்குள் இருந்த எதிர்பார்ப்பும் ஏக்கமும் அதிகரித்தபடியிருந்தது. இரட்டை மாட்டு வண்டியாகத் தான் அவளின் எண்ணப்பாய்ச்சல் பாய்ந்தோடியது.

இருவரும் ஆடி ஓய்ந்து திரும்பிவந்தனர். இருள் கவியத்தொடங்கியிருந்தது. இருவரையும் அழைத்துக்கொண்டு வீட்டைப்பார்க்க நடந்தாள். சமையலறையில் இரவு உணவிற்கான ஆயத்தங்களைத் தொடங்கி விறுவிறுவென்று முடித்து, சாப்பாட்டு வேலைகள் முடிந்ததும் சமயலறையைச் சுத்தமும் செய்துவிட்டிருந்தாள். எல்லோரும் டீவி பார்த்துக்கொண்டிருந்தனர்.

அப்போதுதான் வாயிற்கதவு தட்டப்பட்டது. ப்ரியாதான் கதவைத்திறந்தார். பின்னாடியே செல்வியும் போய்ப்பார்த்தால் வேலு ! "எல்லாருக்கும் ட்ரீட்மெண்ட் கொடுத்திருக்காங்க. வாந்திக்குக் காரணம் அவங்கள்ளாம் இன்னிக்கிக் காலையில கடையில சாப்புட்ட 'மீகோரெங்க்' தான்னு சொல்லிட்டாங்க. 'ஹாக்கர் செண்டரு'க்கு ஆள் போய் 'சாம்பிள்' எடுத்து ஒப்பிட்டுப் பாத்தாச்சு. அங்க சாப்ட வேற ரெண்டு மூணு பேருக்குக்கூட உடம்பு முடியாம போயிருக்காம். கவலையா இருப்பீங்களே, ஒண்ணும் பிரச்சனையில்லன்னு சொல்லிட்டுப்போகதான் வந்தேன். வரேன் செல்வி,வரேன் மேடம்," என்று வாசலிலேயே நின்று சொல்லிவிட்டுச் சென்றதும்தான் எல்லோருக்கும் பெரிய நிம்மதியானது.

அடுத்து வந்த இரண்டு நாட்களுக்கு சரவணன் போன் செய்வானென்று எதிர்பார்த்து எதிர்பார்த்து ஏமார்ந்து போனாள் செல்வி. அவனது தொலைபேசி எண் அவளிடம் இருந்தது. ஆனால், அது அவனுடைய வீட்டிலிருந்து வெகு தூரம். தன்னிடம் இருந்த 'ஹலோ' கார்ட் எல்லாமே முடிந்திருந்ததால், ப்ரியாவைக் கேட்டு ஞாயிற்றுக்கிழமை நேரடியாக பேராவூரணிக்கே தொலைபேசினாள். இரண்டு தெரு தள்ளியிருந்த மாமி வீட்டிற்குத்தான் செல்வி வழக்கமாக அழைப்பாள். கூப்பிடச் சொல்லிவிட்டு அரை மணிநேரத்தில் அழைத்தபோது அம்மாவின் குரலைக் கேட்கப்போகும் ஆசையில் இருந்தவளுக்குக் கொஞ்சம் ஏமாற்றமே.

மீனா தான் வந்திருந்தாள். "யக்கா,..நல்ல ஆளப்பார்த்தக்கா. வந்து பேசினாரில்ல,.ம்,.என்ன செஞ்சிருக்கணும்? மாமாவோட கோபம் வடிஞ்சதும், மறுபடியும் வந்து பேசியிருக்கணுமா இல்லையா? வருவாரு வருவாருன்னு தான் நானும் இருந்தேன். ஆனா, வரல்லயே. இதுக்குள்ளாற அவங்கம்மாக்கு வேற சீரியஸா இருக்காம். நெஞ்சுவலி. தஞ்சாவூர் ஆஸ்பத்திரில சேர்த்திருக்காங்களாம், அவரோட ·ப்ரெண்ட் தான் இந்தப்பக்கம் வந்தவரு சொன்னாரு", என்று சொல்லிக் கொண்டிருக்கும்போதே தானாகவே இணைப்பு துண்டிக்கப்பட்டது. மீண்டும் முயன்றபோது கிடைக்கவில்லை. தங்கைக்காவது தன் மனம் புரிந்ததே என்று செல்விக்கு அல்பமாய் சின்னஞ்சிறு மகிழ்ச்சி ஏற்பட்டது. அவளுக்குப் புரிந்து ஆகப்போவது தானென்ன?

செல்வியின் அத்தை மகளுக்குத் தான்  சரவணனை நிச்சயம் செய்திருந்தார்களாம்.மார்கழி பிறப்பதற்குள் திருமண நாளும் குறித்திருந்த செய்தியை அடுத்தவாரமே மீனா சொன்னாள். விதியின் விளையாட்டை நினைத்து வியந்தாள் செல்வி. பேசிச் சம்மதம் வாங்க முயலும்போது ஏற்பட்ட சண்டையில் தான் சரவணனது அம்மாவுக்கு உடம்பு முடியாமல் போனதாம். தன் அம்மாவின் உடல் நிலை காரணமாய் அவரது பிடிவாதத்துக்கு இணங்கவேண்டியாகிவிட்டது என்று அக்காவிடம் சொல்லச்சொன்னானாம். யாரும் சிவகாமி கல்யாணத்துக்குப் போகக்கூடாதென்று மாமாவின் உத்தரவாம். காரணம் அவளில்லை, சரவணன். உணர்ச்சிப் பெருக்கில் மீனாவுக்கு போனில் விவரங்களைக் கோர்வையாகவோ இயல்பாகவோ சொல்ல முடியவில்லை.

சற்றும் எதிர்பாராத அந்தச் செய்தி செல்விக்கு பெரிய இடியாக இருந்தது. வருத்தமும் அழுகையும் மெதுவாகத் தேய்ந்தபோது, நம்பிக்கையாகப் பேசி மோசம் செய்துவிட்டானே என்று கோபமும் அழுகையுடன் பொங்கிக்கொண்டு வந்தது. சிவகாமியின் சிவப்புத்தோலுக்கு மயங்கிவிட்டானோ என்ற எண்ணங்களும் கூடவே எழுந்தன. 'பாவி, கார்த்திகைல கல்யாணம், கார்த்திகைல கல்யாணம்னு வாக்கு சொல்றாப்புல சொன்னானே, அதே மாதிரி தானே நடக்குது', என்று மனதிற்குள்ளேயே சரவணனை வைதாள். அன்றைய வேலைகள் அனைத்துமே அப்படியே கிடந்தன.

ப்ரியா வேலை முடிந்து வந்ததும் செல்வியின் வீங்கிய முகத்தைப்பார்த்து," ஏன்? என்னாச்சு செல்வி?", என்றதுமே அதற்காகவே காத்திருந்தாற்போல கொடகொடவென்று மீண்டும் கொட்டியது நின்றிருந்த கண்ணீர். அழுதுகொண்டே எல்லாவற்றையும் சொல்லிமுடித்தாள். "எனக்கே ரொம்பக் கஷ்டமாத்தான் இருக்கு செல்வி. அப்ப, உனக்கு எப்பிடியிருக்கும். ஓகே, நீ ஊருக்கு போறியா? டிக்கெட் எடுத்துத் தரேன். நீ போனா கல்யாணம் நடக்கும்னா,..நீ ஒன்னோட உடனே கிளம்பு,..ம்?", என்றாள் ப்ரியா.

அழுதுகொண்டே வேண்டாமென்று தலையையாட்டி மறுத்தாள். "நான் போனாலும் ஒண்ணும் ப்ரயோஜனமில்ல மேடம். சரவணனையும் மீறி ஒண்ணும் இந்த 'நிச்சயம்' நடந்துடல்ல, அவன் அங்க இருக்கும்போது தானே நடந்திருக்கு", என்றாள் கேவியபடியே. "சரி, வேணா நீ போன் செஞ்சி பேசேன் அவனோட", என்று சொன்னார் ப்ரியா.

சரவணனின் துரோகத்தை நினைத்து நினைத்து மருகினாள் செல்வி. ப்ரியா பல முறை வற்புறுத்தியும் இரவு சாப்பிடாமலே படுத்துக்கொண்டாள். அழுது அழுது தலைவலி வந்திருந்தது. அடுத்தநாள் எழுந்துகொள்ள முடியாமல் காய்ச்சல் அனாலாய்க் கொதித்தது. செல்வி எழாததைப் பார்த்து ப்ரியாவை அனுப்பினார் ரகு. வந்து பார்த்துவிட்டு,"ரகு நான் லீவு போட்டுடறேன். இவளுக்கும் இப்படியிருக்கு. பிள்ளைகளையும் பார்த்துக்கணும். ஸ்கூல் இருந்தாலும் ஸ்கூல்ல விட்டுட்டுப் போயிடலாம், லீவா வேற இருக்கு. நீங்க கெளம்புங்க", என்று சொல்லிவிட்டார் ப்ரியா.

ப்ரியா கொடுத்த மாத்திரையில் காய்ச்சல் இறங்கியது. அவளுக்கு உடனே தோன்றிய யோசனை தற்கொலை ! எப்படி? பல வழிகளை யோசித்தவள் பன்னிரெண்டாவது மாடிக்குப் போய் குதித்துவிடலாம் முடிவெடுத்தாள். இரவு மற்றவர்கள் தூங்கப்போனதும் திட்டத்தைச் செயல் படுத்த நினைத்துக்கொண்டிருந்தாள். ப்ரியாவின் அறையை எட்டிப்பார்த்தாள். குழந்தைகள் ஆளுக்கு ஒரு புறம் படுத்திருக்க, நிம்மதியான மதிய உறக்கத்தில் மூவரும்.

தன் சாவிற்கு பிறகு இந்தக்குடும்பத்திற்கு சட்டம் எந்தவித தொந்தரவும் கொடுக்கக்கூடாது என்று தோன்றியதும், நல்லவேளை குழம்பியிருந்த நேரத்திலும் சரியான யோசனை வந்ததே என்று, ஒரு பேப்பரை எடுத்து தேதிபோட்டு முழுப் பக்கத்துக்கு யோசித்து யோசித்து எழுதினாள். குழம்பியிருந்த மூளைக்கு அந்த அளவாவது யோசிக்க முடிந்ததே என்று நிம்மதியடைந்தது மனம்.

 
PROVIDER=MICROSOFT.JET.OLEDB.4.0;DATA SOURCE=D:\Hosting\7909944\html\unicode\db\TOcomments.mdb;Persist Security Info=False;
உங்கள் கருத்து  
(You may need to disable your pop-up blocking software in order to post a comment.)
Copyright © 2001 - 2008 Tamiloviam.com (subsidary of Oviam LLC)- Authors
Best viewed with IE 4.x and above, Netscape 7.2, Firefox 0.8 and above with resolutions 800 X 600 and above.
| Disclaimer |   | Privacy |