Tamiloviam
தொடர்கள்
இந்த வார இதழில்
தராசு
வ..வ..வம்பு
திரைவிமர்சனம்
நூல் அறிமுகம்
சிறுகதை
கவிதை
சமைத்து அசத்தலாம்
கவிதை
சிறுகதை
திரையோவியம்
அறிவிப்பு
 
  முதல் பக்கம்
சென்ற இதழ்கள்
வார்த்தையல்ல, வாக்கியம் - பாகம் : 2
- என். சொக்கன்
பாகம் : 1 | 2 | 3 | 4 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 (முற்றும்)
{இப்பகுதியை அச்செடுக்க}     {இத்தொடரை அச்செடுக்க}

அவளை முதலில் சந்தித்த அறைக்குள் மீண்டும் ஒருமுறை போய்வந்தான். அது இன்னும் காலியாகத்தான் இருந்தது. மூலையில் ஒரு கண்ணாடி பீரோ வெறுமையைப் பிரதிபலித்துக்கொண்டிருந்தது.

 அவன் திரும்பிப்போக எண்ணியபோது சினிமாவில் பார்த்த காட்சியை மீண்டும் பார்ப்பதுபோல் அவள் கதவு நிலைப்படியில் சாய்ந்து கைகளைக் கட்டிக்கொண்டு நின்றிருந்தாள். 'நேரா அம்மாகிட்டே போயாச்சாக்கும்' என்றாள் சுற்றி வளைக்காமல். கண்களில் கோபம்.

'நீ - நீங்கதானே அம்மாவைக் கேட்கச் சொன்னீங்க ?'

'ஒரு பேச்சுக்கு சொன்னா, கேட்டுடறதா ?' என்றாள். ஏன் கோபப்படுகிறாள் என்பதுதான் புரியவில்லை. அவன் ஏதும் பதில் சொல்வதற்குள், 'என்னை எங்கே பார்த்திருக்கீங்கன்னு இப்போ தெரிஞ்சுகிட்டாச்சுதானே ? சந்தோஷம் !' என்று சொல்லிவிட்டு திரும்பிப்போய்விட்டாள். கடைசி வாக்கியத்துக்கு அவள் லேசாய் புன்னகைத்தது நிச்சயம் அவனுடைய பிரம்மையாகத்தான் இருக்க வேண்டும். 'ப்ரியா' என்று ஒருமுறை மெல்லமாய் கூப்பிட்டுப்பார்த்தான். அவள் கண்டுகொள்ளாமல் போய்விட்டாள். அவளின் வேகமான நடையால், பின்னல் ஆக்ரோஷமாய் அவள் முதுகில் திரும்பத் திரும்ப அடித்ததைப் பார்க்கிறபோது, இவன் கன்னத்தில் அறைகிறதுபோல் இருந்தது.

அவள் போனதும் பாலாவுக்கு ரொம்ப கஷ்டமாகிவிட்டது. மனதுக்குள் யாரோ ஊசிகொண்டு பொத்தல் செய்வதுபோல வலியும், கனமும். கொஞ்சம் பொறுமையாய் இருந்திருக்க வேண்டும், மீண்டும் அவளைச் சந்திக்கும்வரை பொறுத்திருந்து அவளிடமே அவள் யார், அவளை எங்கே பார்த்திருக்கிறேன் என்றெல்லாம் கேட்டுத் தெரிந்துகொண்டிருக்க வேண்டும். பசிக்காக காத்திருந்த குழந்தைபோல சட்டென்று அம்மாவிடம் போய்க் கேட்டது தப்பு என்பது புரிந்தது.

இறங்கிப்போய் அவளிடம் மன்னிப்புக் கேட்கலாம் என்றால் எங்கே இருக்கிறாள் என்று தெரியவில்லை. மணப்பெண்ணின் சிநேகிதி இல்லாமல் என்ன அலங்காரம் செய்கிறார்கள் இவர்கள் ?

அம்மா சொன்னதை மீண்டும் நினைத்துப்பார்த்தான், இவளையா வேண்டாம் என்று சொன்னேன், அப்படிச் சொல்லியிருந்தால் எனக்கு நிச்சயம் பைத்தியம்தான் பிடித்திருக்க வேண்டும் !

யோசித்துப்பார்த்தபோது ஒவ்வொன்றாய் கோடிட்ட இடங்கள் நிரம்பியது. ஒரு வருடம் முன்னால் முதல் தடவையாய் அவனுடைய கல்யாணப்பேச்சு எடுத்தபோது, 'ராகினி கல்யாணத்துக்கப்புறம்தான் எனக்கு' என்று பிடிவாதமாய் சொல்லிவிட்டான். வீட்டிலும் எல்லோருக்கும் அதில் ஒப்புதல்தான். ஆனால் ராகினிக்கு எம். பி. பி. எஸ் சீட் கிடைத்ததும் எல்லாம் மாறிப்போனது, 'அஞ்சு வருஷம் படிப்பு, அதுக்கப்புறம் குறைஞ்சது மூணு வருஷம் ப்ராக்டீஸ், எட்டு வருஷம் கழிச்சுதான் என் கல்யாணத்தைப்பத்தி பேசலாம், எனக்காக அண்ணன் காத்திருக்க வேண்டாம் !' என்று அவள் கண்டிப்பாய் சொல்லிவிட்டாள், அப்பாவுக்கும் அவள் செல்லம், தஞ்சாவூர் பொம்மை மாதிரி சரிசரியென்று தலையாட்டிவிட்டார். மீண்டும் இவன் கல்யாணப்பேச்சு வந்தது.

அப்போதுதான் ஒரு ·போட்டோ காட்டினார்கள், கறுப்பு, வெள்ளையில் கண்றாவி கேமெராவில் எவனோ அமெச்சூர் ·போட்டோகிராபர் எடுத்திருந்த ·போட்டோ, பெண்ணும் டிவி சீரியலில்போல அழுது வடிந்துகொண்டிருந்ததாய்ப் பட்டது, 'ஆளை விடுங்க, எனக்குக் கல்யாணமே வேண்டாம்' என்று சொல்லிவிட்டான். அந்த சம்பந்தம் அதோடு முடிந்தது. அதன்பிறகு ஆறு மாதமாய் வேறு வரன் ஏதும் அமையவில்லை, அவள்தானா இவள் ?

பத்து நிமிடத்தில் பெரியப்பாவோடு வேலையும் வந்தது. 'அந்த ரூம்ல தாம்பூலப்பை போடறான் பாரு, நீ கூடவே இருந்து கவனிச்சுக்கோ, இல்லைன்னா ஏமாத்திப்பிடுவானுங்க' என்று சொல்லிவிட்டு சீரியல் லைட்காரரை அதிகாரம் செய்யப்போய்விட்டார். அவன் மெல்லமாய் நடந்து இன்னொரு நுரைபொங்கும் காபியை அரைவாசி குடித்துவிட்டு அந்த அறைக்குள் போனான். மங்கலான வெளிச்சத்தில் பெரிய பெரிய கூடைகளில் இருந்த தேங்காயை வெற்றிலை பாக்கோடு சேர்த்து பிளாஸ்டிக் பைகளுக்குள் போட்டுக்கொண்டிருந்தார்கள். ஒன்றை எடுத்துப்பார்த்தான், மணமகனும், மணமகளும் கரம்பற்றி வெட்கித்து நிற்கும் காந்தர்வ காலத்துப் படத்தின் ஓரத்தில் கல்யாண விபரங்கள் பெரிய எழுத்துக்களில். 'இந்தக் காகிதம் மறுசுழற்சி பிளாஸ்டிக்கால் தயாரிக்கப்பட்டது' என்று பெருமைப்பட்டுக்கொண்டிருந்தார்கள்.

வெளிச்சம் போதாத அந்த அறை தாம்பூலம் போடுவதற்காகவே செய்யப்பட்டதுபோல் இருந்தது, அரை இருட்டில் தடவித்தடவி பொட்டலத்துக்கு மூன்று பொருட்கள் போடுவதைத்தவிர அந்த அறையில் வேறேதும் செய்ய முடியாது. வேலை செய்கிறவர்களை கவனிக்க முடிகிற தூரத்தில் ஓரமாய் அடுக்கி வைத்திருந்த மூட்டைகளில் ஒன்றின்மேல் உட்கார்ந்து கால்நீட்டிக்கொண்டான். இரண்டு வெற்றிலைகளை எடுத்து காம்புகிள்ளி எறிந்துவிட்டு, பாக்கை உள்ளே கொட்டி மடித்து வாயில்போட்டபோது அவள் எதிரில் வந்து நின்றாள், வெற்றிலை காரலாய்க் கசந்தது.

இருவரும் கொஞ்சநேரம் பேசிக்கொள்ளவில்லை, மெளனமாய் தாம்பூலம் போடுகிறவர்களை வேடிக்கை பார்த்தார்கள், பிறகு அவள் தலைதிருப்பாமல், 'ஸாரி, கொஞ்சம் கோபமா பேசிட்டேன்' என்றாள். காரமான வெற்றிலையைக் கடந்ததும் அவனுக்கு பாக்கு இனிப்பதுபோல் இருந்தது. 'நான்தான் ஸாரி கேழ்கணும்' என்றான் வாய் குழறி.

'இல்லை, நான் அப்படி பேசியிருக்கக் கூடாது' அவள் இடவலமாய் தலை அசைத்து மறுத்தபோது காதில் தொங்கிய இதயவடிவ ஜிமிக்கிகள் குலுங்கி ஆடியது ரொம்ப அழகாய் இருந்தது.

'பரவாயில்லை ப்ரியா' என்றான். அவள் மீண்டும் மெளனமாகிவிட்டாள், இன்னும் எங்கோ வெறித்துப்பார்த்துக்கொண்டுதான் இருந்தாள், அழுகிறாளா என்ன ? கடவுளே !

அவன் அப்போதுதான் அவளை சரியாக பார்த்தான். அந்த சிற்றறையின் வெளிச்சம் இப்போது போதும் என்று தோன்றியது. போனமுறையெல்லாம் பட்டுப்பாவாடை, சட்டை, இந்த தடவை சந்தனநிற சுரிதாரில் இருந்தாள், அரைக்கையில் ஒரு குரங்குபொம்மை தொற்றிக்கொண்டிருந்தது. பின்னலைப்பிரித்து அலைபாய விட்டிருந்தாள். நெற்றியில் நீளப்பொட்டும் அதன்கீழ் கொஞ்ச்மாய் சந்தனமும். இவளையா வேண்டாம் என்று சொன்னேன் ? அந்தப் படுபாவி ·போட்டோக்காரன்மேலும், அதைவிட அதிகமாய் ப்ரியாவின் அப்பா மேலும் கோபம் கோபமாய் வந்தது. இத்தனை அழகான பெண்ணை ஒழுங்காய் ·போட்டோகூட எடுக்கத் தெரியாமல் என்னதான் கல்யாணம் பேசுகிறார்களோ ? பாவிப்பயல்கள் ! என்னை மாதிரி எத்தனைபேர் ஏமாந்தார்களோ !

அந்த கடைசி நினைப்பு அவனுக்கு சந்தோஷமாய் இருந்தது. அவளுடைய அப்பா இன்னும் அதே ·போட்டோவை வைத்து இவளுக்கு மாப்பிள்ளை தேடிக்கொண்டிருந்தாரானால், இதுவரை யாரும் சம்மதித்திருக்க மாட்டார்கள் ! 'நல்லவேளை, இவளை நேரில் பார்த்தேன், அதிர்ஷ்டம்தான் !' என்று நினைத்தபோது முகத்தில் தானாய் ஒரு அசட்டுச்சிரிப்பு மலர்ந்தது.

அவள் இப்போது அவனை நேராய்ப் பார்த்து, 'ஏன் சிரிக்கிறீங்க ?' என்றாள். முகத்தில் இன்னும் பரிதாப பாவனை இருந்தது. அவன் சட்டென்று சமாளித்து, அவள் கையில் தொங்கியிருந்த குரங்கைக் காட்டி, 'இந்த குரங்கு பொம்மை ரொம்ப அழகா இருக்கு' என்று சிரித்தான்.

அவளும் சிரித்துவிட்டாள். பின்னர், செல்லக்கோபத்துடன், 'குரங்குன்னு சொல்லாதீங்க, நான் இவனுக்கு மாருதி-ன்னு பேர் வெச்சிருக்கேன்' என்று அதன் குட்டித்தலையை மெல்ல தடவிக்கொடுத்தாள், விட்டால் முத்தமே கொடுப்பாள் போலிருந்தது. அவனுக்குள் துளிர்த்த அர்த்தமில்லாத பொறாமையை மறைத்து, 'பாவம், ஏன் மாருதியை இப்படி தொங்க விட்டிருக்கீங்க ?' என்றான் குறும்பாய்.

'எப்பவும் என்கூடயே இருக்கணும்ன்னு பிடிவாதம் பிடிக்கறான், அதான் கூடவே கூட்டிகிட்டு வந்துட்டேன், சில சமயம் சமத்தா இங்கே இருப்பான், சில சமயம் என்னடான்னா தலையில ஏறி உட்கார்ந்துப்பான்' என்றபடி குரங்கின் இரண்டு கைகளையும் பிடித்துப்பிரித்தாள், அது தாயைப்பிரிய மறுக்கிற குழந்தையாய் அவளுடைய நடுவிரலைப் பற்றிக்கொண்டது. அவள் கூந்தலை முன்னால் திருப்பிப்போட்டு, அதிலிருந்த பூ வடிவ க்ளிப்பில் குரங்கை மாட்டிவிட்டாள். இருவரும் சேர்ந்து சிரித்தார்கள்.

அவள் ஒருமுறை சுற்றிப்பார்த்துவிட்டு சப்தம் குறைந்த ரகசியக்குரலில், 'அம்மா என்னைப்பத்தி என்ன சொன்னாங்க ?' என்றாள்.

'ஒண்ணும் சொல்லலையே' என்றான் அவன் புரியாமல்.

'நிஜமா ?' அவள் நம்பாததை பார்வை சொன்னது.

'நான் எதுக்கு பொய்சொல்லப்போறேன் ? நிஜமாத்தாங்க'

'நான் யார்ன்னு சொல்லும்போது என்னைத் திட்டறமாதிரி எதுனா சொன்னாங்களா ?'

அவன் திகைத்துப்போய், 'ஏன் அப்படிக் கேட்கறீங்க ? உங்களை ஏன் அவங்க திட்டணும் ?' என்றான்.

'நத்திங், சும்மாதான் கேட்டேன், லீவ் இட்' என்று சட்டென்று எல்லாம் மறந்தவள்போல் சிரித்தாள். அவன் புரியாமல் விழித்தான். கையிலிருந்த மீத வெற்றிலைகளைக் கிள்ள முற்பட்டபோது, 'ரொம்ப வெத்திலை போடாதீங்க' என்றாள் அவள்.

'எப்பவாவதுதானே !' என்று அவன் சொன்ன சமாதானத்தை அவள் ஏற்கவில்லை, 'எப்பவாவதுன்னாலும், ரொம்ப வேண்டாம், பல்லுக்குக் கெடுதி' என்றதும் கையிலிருந்ததை கீழே வைத்துவிட்டான். 'தேங்க்ஸ்' என்றாள்.

பின்னாலிருந்து ஏதோ கீழே விழும் சப்தம் கேட்டது. ஓரக்கண்ணால் ஒருமுறை திரும்பிப்பார்த்துவிட்டு, 'அம்மா தேடிட்டு இருப்பாங்க, நான் வரேன்' என்றாள். அவன் ஏதோ கேட்பதற்குள் போயேவிட்டாள், ரொம்ப வேகம்தான் ! அவள் பார்வையிலிருந்து மறையும்வரை குரங்கு பொம்மை அவனைப்பார்த்து சிரிப்பதுபோல் இருந்தது.

'குரங்குக்கு ஜிம்மி, விக்கி என்று கண்றாவியாய் மேல்நாட்டுப் பெயர்வைக்காமல், அனுமனின் பொருத்தமான பெயரை வைத்திருக்கிறாள், என்ன வித்தியாசமான ரசனை இந்தப் பெண்ணுக்கு !' என்று நினைத்து சிலிர்த்துக்கொண்டான். மீண்டும் அவளைப் பார்க்க முடியுமா ?

(தொடரும்)

 
PROVIDER=MICROSOFT.JET.OLEDB.4.0;DATA SOURCE=D:\Hosting\7909944\html\unicode\db\TOcomments.mdb;Persist Security Info=False;
உங்கள் கருத்து  
(You may need to disable your pop-up blocking software in order to post a comment.)
Copyright © 2001 - 2008 Tamiloviam.com (subsidary of Oviam LLC)- Authors
Best viewed with IE 4.x and above, Netscape 7.2, Firefox 0.8 and above with resolutions 800 X 600 and above.
| Disclaimer |   | Privacy |