Tamiloviam
தொடர்கள்
இந்த வார இதழில்
தராசு
வ..வ..வம்பு
திரைவிமர்சனம்
நூல் அறிமுகம்
சிறுகதை
கவிதை
சமைத்து அசத்தலாம்
கவிதை
சிறுகதை
திரையோவியம்
அறிவிப்பு
 
  முதல் பக்கம்
சென்ற இதழ்கள்
வார்த்தையல்ல, வாக்கியம் - பாகம் : 3
- என். சொக்கன்
பாகம் : 1 | 2 | 3 | 4 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 (முற்றும்)
{இப்பகுதியை அச்செடுக்க}     {இத்தொடரை அச்செடுக்க}

மதியம் ஒரு மணிக்குள் எல்லா வேலைகளும் ஓரளவு முடிந்துவிட்டது. வாசலில் வாழைஇலை கட்டி, அதை மறைக்கும்படி அழகிய பூவேலைப்பாடுகளும், வண்ண விளக்குகளும். கூடத்தில் பாதியளவு நாற்காலிகள், மீதி பட்டுப்புடவை மாமிகளுக்கான ஜமுக்காளங்கள். கச்சேரி மேடையும், கல்யண மேடையும் தயார். ஒரு பெண் வணக்கம் சொல்வதுபோல பனிக்கட்டியில் அழகான ஒரு சிலை செய்து வாசலில் கொண்டு வந்து வைத்து மேலே நிறைய மரத்தூள் தூவியிருக்கிறார்கள். அது மாலைவரை தாங்குமா என்று தெரியவில்லை. சாப்பாட்டுக்கூடத்தில் நாற்காலிகள், மேசைகள் அமைத்து மேலே பிளாஸ்டிக் விரித்தாயிற்று, அங்கேயும் மையத்தில் பூசணிக்காய், பாகற்காய், திராட்சை, மிளகாய் போன்றவை கொண்டு செய்த பொம்மை டைனசர் ஆக்ரோஷமாய் கால்தூக்கி முறைக்கிறது. ஒவ்வொருவராய் மண்டபத்தில் வேலையிலிருந்த எல்லோரும் சாப்பிட்டும் முடித்தாயிற்று, கல்யாணப்பையன், பெண் அறைகளுக்கு கேரியரில் சாப்பாடு அனுப்பப்பட்டு கழுவாத காலி பாத்திரங்கள் திரும்பிவிட்டது. இனிமேல் மாலை மாப்பிள்ளை அழைப்புக்குக் கூட்டம் வரத்துவங்கும்போது உபச்சாரங்களை ஆரம்பித்தால் போதும்.

பாலா இன்னொரு காபி குடிக்கலாமா என்கிற யோசனையை நிராகரித்தான். தூக்கம் போய்விடும். மேலே காலியாய் இருந்த அறையை ப்ரியாவும், தோழிகளும் ஆக்கிரமித்துவிட்டார்கள் போல, கதவு அழுத்தி சாத்தியிருந்தது. வராண்டாவில் ஜமுக்காளம்விரித்துப் படுக்கலாமா என்று யோசித்தான், ரொம்ப நேரம் அசந்து தூங்கிவிட்டால் பிரச்சனையாகிவிடும். பேசாமல் வீட்டுக்குப்போய் தூங்கிவிட்டுத் திரும்பிவரலாமா ? அப்படியொன்றும் அதிக தூரமில்லை. ஆனால் தூங்குவதற்காக வேறோர் இடம் போய்வருவதற்கு சங்கடமாய் இருந்தது.

மெல்லமாய் ஒவ்வொரு ரூமாய் பார்த்துக்கொண்டே வந்தபோது ஸ்டோர் ரூம்தான் தூசிக்கு மத்தியில் காலியாய் இருந்தது. உள்ளேபோய் எச்சரிக்கையாய் கதவைத் திறந்துவைத்தபடி படுத்துக்கொண்டான். இரண்டு நிமிடத்திற்குள் பத்துப்பதினைந்து தும்மல்கள் வந்தது, பாக்கெட்டிலிருந்து கைக்குட்டையை எடுத்து முகத்தின்மேல் அழுத்தமாய் போர்த்திவிட்டு கண்களை மூடிக்கொண்டான். தூரத்தில் ஸ்பீக்கரில் ஒலித்த ஐயப்பன் பக்திப்பாட்டைக் கேட்டுக்கொண்டே எப்போது தூங்கினான் என்பது தெரியவில்லை.

தூக்கத்தில் ஏதோ விநோதக்கனவு, கெட்டதா, நல்லதா தெரியவில்லை, அவன் ஒரு பாலைவனத்தில் நரியாக திரிகிறான். அங்கே கைக்கெட்டும் உயரத்தில் ஒரு திராட்சைமரம், திராட்சைக்கு மரம் ஏது ? திராட்சைக்கொடி என்றல்லவா இருக்கவேண்டும் ? ஆனால் கனவில் திராட்சை மரம்தான் வந்தது. வேப்பமரம் கொஞ்சம் குட்டையாய் வளர்ந்தால் எப்படி இருக்கும், அப்படி சின்னஞ்சிறியதாய் இலைகளோடு பச்சைமரம், கிளையெங்கும் திராட்சைகள் கொத்துக்கொத்தாய் சிரிக்கின்றன. நரியாய் இருக்கிற அவன் எட்டிப்பார்க்கிறான், பழங்களெல்லாம் அழுகிப்போனதுபோல் தெரிகிறது. 'சீச்சீ' என்று அலட்சியப்படுத்திவிட்டு கொஞ்சதூரம் நடக்கிறான். வெறும் மணல்தான், வேறெதையும் காண்பதற்கில்லை. மீண்டும் சுற்றிவந்து அதே திராட்சை மரத்தை மறுபுறத்திலிருந்து பார்க்கிறபோது பழங்கள் அப்படியொன்றும் மோசமில்லை என்று படுகிறது, ஆனால் இப்போது திராட்சைமரம் இன்னும் உயரமாய் வளர்ந்துவிட்டது, பழங்கள் கண்ணுக்கு எட்டுகிறது, கைக்கு எட்டவில்லை. எம்பி, எம்பிப் பார்க்கிறான். ஒவ்வொரு எம்பலுக்கும் அந்த மரம் இன்னும் உயரமாகிறது. உயரத்தில் அந்த பழங்களைப் பார்க்கப்பார்க்க அவனுடைய ஆசை இன்னும் அதிகமாகிறது. ஒரு கட்டத்தில் தளர்ந்துபோய் தரையில் உட்கார்ந்து மெளனமாய் அந்தப் பழங்களையே பரிதாபத்தோடு கூர்ந்து பார்க்கிறான். சட்டென்று ஒரு திராட்சைக்கொத்து அறுந்து நரியின் தலையில் விழுகிறது, உடனே அவன் மனிதவடிவம் பெறுகிறான். அப்போது யாரோ அவனைத் தட்டி எழுப்பியதும் திடுக்கிட்டு விழித்துக்கொண்டான்.

 எழுந்துபார்த்தபோது யாரையும் காணவில்லை, யார் அவனை எழுப்பியது ? ரூமுக்கு வெளியே வந்தபோது ப்ரியா அவள் தோழியிடம் பேசிக்கொண்டிருந்தாள். இவனைப்பார்த்ததும், 'எழுந்தாச்சா !' என்று புன்னகைத்துவிட்டு, 'கொஞ்சம் உள்ளே வாங்க' என்று அவன் படுத்திருந்த ரூமுக்குள்ளேயே மீண்டும் அழைத்துப்போனாள். வாசலை ஒருமுறை பார்த்துவிட்டு, 'இன்னொரு செட் ட்ரெஸ் வெச்சிருக்கீங்களா ?' என்றாள் சட்டென்று.

'எதுக்கு ?'

'யாராவது ஸ்டோர் ரூமுக்கு தூங்க வருவாங்களா ? அதுவும் நாலு மணி நேர தூக்கம், நீங்களே பாருங்க, உடம்பெல்லாம் தூசியும் அழுக்கும்' என்று அவள் காட்டியதும்தான் கவனித்தான். தேங்காய்த்துருவல்மாதிரி தூசி அவனை முழுக்கமுழுக்க நனைத்திருந்தது. சட்டையைத் தட்டினால் தும்மல் தூள்கிளப்பியது.

'நான் வீட்டுக்குப்போய் குளிச்சுட்டு ட்ரெஸ் மாத்திட்டு வந்துடறேன்' என்றான் அவசரமாய்.

'தட்ஸ் பெட்டர், உடனே கிளம்புங்க, பட் சீக்கிரம் வந்துடுங்க, தலைக்குமேலே வேலை கிடக்கு, கூட்டம் வர ஆரம்பிச்சாச்சு' என்று பின்புற வாசலைக்காட்டினாள்.

அவன் வண்டியைத்தேடிப்பிடித்துக்கொண்டு வீட்டுக்குப்போய் வரும்போது ராகினியையும் அழைத்துவந்தான். ப்ரியா வாசலிலேயே பன்னீர் மெஷின் அருகில் நின்று சந்தனம் விநியோகித்துக்கொண்டிருந்தாள். மீனாட்சிப் பச்சையில் பட்டுப்புடவை அவள் நிறத்துக்குப் பாந்தமாய் இருந்தது, குரங்கு பொம்மையைத்தான் காணோம். அவனைப்பார்த்ததும் எப்போதும்போல் சிரித்தாள், அவன் கொஞ்சம் கல்கண்டு வாயில் போட்டுக்கொண்டு சாஸ்திரத்துக்கு உள்ளேபோய்விட்டுத் திரும்பவந்தான்.

'யாராவது என்னைத் தேடினாங்களா ?' என்றான் அவளிடம்.

'நான்தான் தேடினேன், பாட்டுக்கச்சேரி டீம் வந்தாச்சு, மேலே எட்டாவது ரூம்ல இருக்காங்க, அவங்களை கொஞ்சம் கவனிச்சு காபி, டிபன் கொடுக்கணுமே' என்றாள். 'ம், நான் பார்த்துக்கறேன்' என்று அவன் திரும்புவதற்குள், 'ஒரு நிமிஷம்' என்றாள்.

'என்ன ?'

'உங்களோட பைக்ல வந்தது உங்க தங்கைதானே ?'

'ஆமாம்' என்று அவன் சொன்னதும் அவள்முகத்தில் சின்னதாய் ஒரு நிம்மதி பரவியதுபோல் தோன்றியது. அதை சட்டென்று பொய்க்கோபமாய் மாற்றி, 'எனக்கு அவங்களை அறிமுகப்படுத்திவைக்கலையே நீங்க !' என்றாள்.

'மை குட்னஸ், இதுக்கெல்லாம் கோவிச்சுப்பாங்களா ? இதோ, நீங்க சொன்ன வேலையை முடிச்சதும் அவளைக் கூட்டிகிட்டு வரேன் !' என்று சொல்லி சிரித்துவிட்டு படிகளில் தாவி ஏறினான்.

சங்கீத கோஷ்டியில் ஆளாளுக்கு வெவ்வேறு விதமாய் காபி கேட்டார்கள், ஒருவர், 'வறுத்த முந்திரிப்பருப்பு சூடா இருக்குமா ?' என்றார், வாய்ப்பாடுகிற பெண்ணுக்கு ·ப்ளாஸ்க் நிறைய ஸ்ட்ராங் காபி, டிகாஷன் தனியாய் இன்னொரு குட்டி ·ப்ளாஸ்க்கில் வேண்டும் என்றார்கள், இன்னும் இரண்டு பாட்டில்கள் நிறைய வெதுவெது வெந்நீர், மேடையில் மைக், மின்சார வசதியெல்லாம் சரியாக இருக்கிறதா என்று சோதிப்பது அது இதென்று வேலை கூடிக்கொண்டே போனது. ஒருவழியாய் எல்லாம் முடிந்து 'மஹா கணபதிம்' பாட ஆரம்பித்தபோது அவன் சலிப்போடு வெளியே வந்துவிட்டான். ப்ரியா இன்னும் ரிசப்ஷனில்தான் இருந்தாள்.

'கர்நாடிக் ம்யூசிக்ல இன்ட்ரஸ்ட் இல்லையோ !' என்றாள் அவன் முகத்தைப் பார்த்ததும்.

'நோ நோ, எல்லாவிதமான ம்யூசிக்கும் எனக்கு கேட்கப்பிடிக்கும், பட், இன்னிக்கு தலைவலிக்குது, அதான் வெளியே வந்துட்டேன்' 'தலை வலிக்குதா ? எதாவது மாத்திரை சாப்டீங்களா ?' என்றாள் உடனே.

'அந்த அளவுக்கு சீரியஸ் இல்லைங்க, இந்த கோஷ்டிக்காக மாடிக்கும், மேடைக்குமா அலைஞ்சதில லேசா தலை வலிக்கிறமாதிரி இருக்கு, அவ்ளோதான்' என்றான்.

'ப்ச், அப்படியெல்லாம் அலட்சியமா இருக்கக்கூடாதுங்க, பக்கத்தில எதுனா மெடிக்கல் ஷாப் இருக்கான்னு பார்த்துட்டு வரவா ?' என்று கேட்டுவிட்டு சட்டென்று நினைவுவந்தவள்போல, 'உங்க தங்கை மெடிசின்தானே படிக்கறாங்க, அவங்களைக் கேட்கலாமே' என்றாள். அவன் பெரிதாய் சிரித்தான், 'அவளைக் கேட்கிறதாவது, இப்போதான் சேர்ந்திருக்கா, பாவம், அவளுக்கு என்ன தெரியும் ?' என்று கேட்டுவிட்டு, ரகசியமாய்க் குரலை இறக்கி சொன்னான், 'வெளியே சொல்லிடாதீங்க, இன்னும் அவளுக்கு ரத்தத்தைப் பார்த்தா பயம் !'. அவள் சிரிக்கவில்லை. சீரியஸாகிவிட்ட அவள் முகத்தைப்பார்த்ததும், 'ப்ரியா, இதைப் பெரிசு பண்ணாதீங்க, இந்த தலைவலி தானா போயிடும், டோன்ட் ஒர்ரி' என்றான்.

'அட்லீஸ்ட் ஒரு காபியாவது குடிங்க' என்றாள் கெஞ்சல் தோரணையில்.

'சரி' என்று கிச்சன்பக்கம் திரும்பப்பார்த்தவனை நிறுத்தி, 'இப்படி உட்காருங்க, நான் கொண்டுவரேன்' என்று சரசரவென்று போய்விட்டாள். 'என்ன இது, விட்டால் என்னை நோயாளியாக்கி ஓரமாய்ப் படுக்கவைத்துவிடும் போலிருக்கிறதே இந்தப்பெண்' என்று நினைத்துக்கொண்டான். ரிசப்ஷனில் ஒரு ஆண்பிள்ளை உட்கார்ந்திருப்பதை விநோதமாய்ப் பார்த்துவிட்டு ஒரு வழுக்கைத்தலையர் உள்ளேபோனார்.

ஒரு நிமிடத்திற்குள் ஓடியே வந்துவிட்டாள், கையில் நுரைபொங்காத காபி, 'கிச்சன்ல எல்லாரும் டின்னர் வேலைல பிஸியா இருக்காங்க, ஸோ, நானே அரைகுறையா காபி போட்டேன், சகிக்க முடியாம இருந்தா மன்னிச்சுடுங்க' என்று அவள் சிரித்தபோது எல்லா தலைவலியும் போய்விட்டது. மணக்க மணக்க ஸ்ட்ராங் காபி, கசப்புதான் ஜாஸ்தி.

அவன் குடித்து முடிக்கும்வரை காத்திருந்து, 'எப்படி இருக்கு ?' என்றாள் கண்கள் படபடக்க.

'காபியா, தலைவலியா ?' கண்ணடித்துக்கேட்டான். அவள் சட்டென்று தலைகுனிந்து, 'ரெண்டும்தான்' என்றதும், அவனுக்கு பழைய பயம் வந்துவிட்டது, பேசினதெல்லாம் சரி, கண்ணடித்திருக்கக் கூடாதோ.

ஆனால் அவள் சீக்கிரமே சுதாரித்துக்கொண்டுவிட்டாள், 'என்ன பதிலே காணோம் ?'

'காபி பிரமாதம், தலைவலி காணாமயே போச்சு'

'பொய் சொல்றீங்க' என்றாள் ஆள்காட்டிவிரல் நீட்டி. 'இல்லைங்க, நிஜமாதான் சொல்றேன், தலைவலி போயேபோச்சு, காயப்' என்றான். 'சரி, நம்பறேன்', மீண்டும் சிரிப்பு. ஒரு நாளைக்கு எத்தனைமுறை சிரிப்பாள் ?

உள்ளே 'தீராத விளையாட்டுப்பிள்ளை' ஒலித்துக்கொண்டிருந்தது. பெண்ணை சர்வ அலங்காரங்களுடனும் மேல் மாடத்தில் உட்காரவைத்திருந்தார்கள். மாப்பிள்ளையைக் காணவில்லை.

அவன் திடீரென்று நினைத்துக்கொண்டவன்போல, 'ஆமா, என் தங்கை மெடிசின் படிக்கறது உங்களுக்கு எப்படித் தெரியும் ?' என்றான். அவள் கொஞ்சமும் திணறியதாகத் தெரியவில்லை, 'தெரியும்' என்றாள் வெறுமனே.

'அதாங்க, எப்படித் தெரியும் ?'

'விசாரிச்சுத் தெரிஞ்சுகிட்டேன்'

'எதுக்கு' என்கிற கேள்வி நாக்கின் நுனிவரை வந்துவிட்டது, சிரமப்பட்டு அடக்கிக்கொண்டான். அவனைப்பற்றி, அவன் குடும்பத்தைப்பற்றி நிறைய விசாரித்திருக்கிறாள் !

'ஏன் திடீர்ன்னு சைலன்ட் ஆகிட்டீங்க' என்று அவள் கேட்டுக்கொண்டிருக்கும்போதே உள்ளேயிருந்து யாரோ அவளை அழைத்தார்கள், 'அந்த ரஸ்னா பாக்கெட்டெல்லாம் எந்த ரூம்ல இருக்கும்மா ப்ரியா ?' 'இதோ வந்துட்டேன் ஆன்ட்டி' என்று சொல்லிவிட்டு, இடுப்பில் செருகியிருந்த சாவிக்கொத்தைக் கையில் எடுத்துக்கொண்டு உள்ளே விரைந்தாள், 'நீங்க தூசி மேக்கப்ல தூங்கிட்டிருந்த ஸ்டோர் ரூம்தான், இப்போ ·புல்லா இருக்கு' என்று போகிறபோக்கில் சொல்லிவிட்டுப் போனாள். அவன் பழைய ஞாபகத்தில் சிரித்துக்கொண்டான்.

கல்கண்டு எடுத்து வாயில் போட்டுக்கொண்டே யோசித்தபோது, ப்ரியா விஷயத்தில் பெரிய தப்பு செய்துவிட்டதாய்த் தோன்றியது, 'என்னைப்பற்றி இத்தனை விசாரித்து தெரிந்துகொண்டிருக்கிறது இந்தப்பெண், பதிலுக்கு நான் என்ன செய்தேன் ? ·போட்டோவைப்பார்த்ததும் பிடிக்கவில்லை என்று விசிறியடித்துவிட்டேன். அவளைப்பற்றி இன்னும் தெரிந்துகொள்வதற்குக் கொஞ்சமாவது அக்கறை காட்டியிருக்க வேண்டாமா ? எத்தனை வளர்ந்தாலும், உள்ளே எங்கேயோ மறைந்திருக்கிற ஆணாதிக்கம் அவ்வப்போது வேலையைக் காட்டி விடுகிறது, இவள் இல்லையென்றால் ஆயிரம் பெண்கள் என்று கர்வம் வளர்க்கிறது, அழகான பெண்தான் வேண்டும் என்று பிடிவாதம் பிடிக்கிறது, முகம் சரியில்லையென்று தோன்றிவிட்டால் போதும், அந்த பெண்ணைப்பற்றி வேறு எதுவும் தெரியாமல் ஒரே வார்த்தையில் நிராகரித்து வீசியெறியச் சொல்கிறது, முட்டாள், முட்டாள் !' தன்னையே திட்டிக்கொண்டான், இதற்கெல்லாம் அவளிடம் மன்னிப்புக் கேட்கலாமா ?

மன்னிப்பாளா ?

(தொடரும்)

 
PROVIDER=MICROSOFT.JET.OLEDB.4.0;DATA SOURCE=D:\Hosting\7909944\html\unicode\db\TOcomments.mdb;Persist Security Info=False;
உங்கள் கருத்து  
(You may need to disable your pop-up blocking software in order to post a comment.)
Copyright © 2001 - 2008 Tamiloviam.com (subsidary of Oviam LLC)- Authors
Best viewed with IE 4.x and above, Netscape 7.2, Firefox 0.8 and above with resolutions 800 X 600 and above.
| Disclaimer |   | Privacy |