Tamiloviam
தொடர்கள்
இந்த வார இதழில்
தராசு
வ..வ..வம்பு
திரைவிமர்சனம்
நூல் அறிமுகம்
சிறுகதை
கவிதை
சமைத்து அசத்தலாம்
கவிதை
சிறுகதை
திரையோவியம்
அறிவிப்பு
 
  முதல் பக்கம்
சென்ற இதழ்கள்
வார்த்தையல்ல, வாக்கியம் - பாகம் : 7
- என். சொக்கன்
பாகம் : 1 | 2 | 3 | 4 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 (முற்றும்)
{இப்பகுதியை அச்செடுக்க}     {இத்தொடரை அச்செடுக்க}

எப்போதோ ·போட்டோவில் பார்த்திருந்த மாப்பிள்ளை சட்டையில்லாத வெற்றுமார்பில் வித்தியாசமாய்த் தெரிந்தார், அடிக்கடி மூக்குக்கண்ணாடியைச் சரிசெய்துகொண்டு ஹோமப்புகையில் கண்கலங்கினார். அவருக்கும், விமலாவுக்கும் பின்னால் ஏகப்பட்ட குழந்தைகள், எல்லோரும் வீடியோவில் எப்படியாவது தலைகாட்டிவிட கண்கொட்டாமல் முட்டிமோதிக்கொண்டிருக்க, பெண்கள் அவர்களை அடக்கமுயன்று தோற்றார்கள். மெல்லமாய் கூட்டம் சேர ஆரம்பித்திருந்தது, வந்தவர்களை வரவேற்று டிபனுக்கு அழைத்துக்கொண்டிருந்தார்கள் மாப்பிள்ளையின் சிநேகிதர்கள். இன்னும் வெய்யில் சேர்ந்திராத குளிர் காலைக்குப் பொருத்தமில்லாமல் ட்ரேயில் குளிர்பானமும், ஐஸ்க்ரீமும் உலவிக்கொண்டிருந்தது. பின்வரிசையில் அக்காரவடிசில் வழிகிற கையை சரியாகத் துடைக்காமல் மாமாக்கள் நாதஸ்வரக்காரரிடம் நலந்தானா வாசிக்கக் கேட்டுக்கொண்டிருந்தர்கள்.

காசி யாத்திரைமுடிந்து எல்லோரும் திரும்பிவர தாமதமானபோது யாரோ, 'மாப்பிள்ளை அப்படியே காசி தியேட்டர்ல காலைக்காட்சி பார்க்கப் போயிட்டாராம்பா' என்று சத்தமாய்ச் சொன்னதும் சிரிப்புச்சத்தம் பெரிய அலையாய் எழுந்தது, விமலா நகைகள் வழிகிற கையால் வாயை மறைத்துக்கொண்டு அடக்கமாட்டாமல் சிரித்துவிட்டு, அம்மாவின் முறைப்பை எதிர்பார்த்து அலட்சியப்படுத்தினாள். இன்னும் இந்திய வெய்யிலுக்குப் பழக்கப்படாத மாப்பிள்ளை கால்மணி நேரம்கழித்து மெதுவாய் உடலெங்கும் வியர்வைவழிய வந்துசேர்ந்தார். கையிலேயே விசிறி இருந்தும் விசிறிக்கொள்ளவில்லை, அவர் டென்ஷன் அவருக்கு.

சினிமா பாட்டுகளெல்லாம் வாசித்துமுடித்த மேளதாளங்கள் மெல்லமாய் உச்சத்தை எட்டத்துடித்தது, பந்தியில் கூட்டம் குறைந்துபோய் எல்லோரும் கூடத்தில் நிறைய ஆரம்பித்தார்கள், நாற்காலிகள் அதிசீக்கிரமாய் தீர்ந்துபோய் பாலாவும், இன்னும் மூன்று பேரும் அவசரமாய் மூலையில் அடுக்கியிருந்த இரும்பு சேர்களை தூசிபறக்க பிரித்துப்போட்டார்கள். சாஸ்திரிகளின் வேகத்துக்கு மந்திரத்தை திருப்பிச்சொல்லத் திணறினார் மாப்பிள்ளை. அவருக்கும், பெண்ணுக்கும் ஒரே செம்பில் காபியோ, பாலோ வந்ததை இருவருமே குடிக்கவில்லை. ஹோமப்புகை மெல்லமாய் அடங்கப்பார்த்ததில் யாரோ அரை டம்ளர் நெய்யை அள்ளிஊற்றியதும் அக்னி ஆசையாய் வானமேறியது.

ஏழரைமணிக்கு சுற்றமும் நட்பும் தூவிய அட்சதைத்தூசிக்கிடையே விமலா திருமதியானாள். தாலி கட்டியபோது பாலாவும், ப்ரியாவும் மண்டபத்தின் கடைசி வரிசை நாற்காலிகளில் நின்று விமலாவையே கண்கொட்டாமல் பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்கள். இருவருக்கும் மனதில் வெவ்வேறு உணர்ச்சிகள், மெளனமும், நிறைவும் மட்டுமே பொதுவானதாய் இருந்தது.

நாற்காலியிலிருந்து இறங்கும்போது பாலா, 'ஸோ, இந்த ஒரு நிமிஷத்துக்காகதான் ரெண்டுநாளைக்கு இத்தனை ஆடம்பரமும், சடங்குகளும், சம்பிரதாயமும் !' என்று பெருமூச்சுவிட்டான்.

'ஏன் அப்படி சொல்றீங்க ?' ப்ரியா புரியாமல் கேட்டாள், சுற்றியிருந்த கூட்டம் சினிமா முடிந்ததுபோல மெல்லமாய் கலைய ஆரம்பித்தது, சிலர் மொய் எழுதும் வரிசையைத் தேடிக்கொண்டிருக்க, மற்றவர்கள் அபிமானசீரியல் ஆரம்பிப்பதற்குள் வீட்டுக்குப்போய்விடலாமா என்று கணக்குப்போட ஆரம்பித்தார்கள். பரிசு பார்சல் வைத்திருந்தவர்கள் ஆர்வமாய் மேடையையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்கள். மெல்லமாய் மண்டபமெங்கும் ஒரு அ-ஒழுங்கு பரவ ஆரம்பித்திருந்தது.

'என்ன தப்பா சொல்லிட்டேன் ?'

'தப்புன்னு சொல்லலை, நீங்க சொன்னது புரியலை' மன்னிப்புக்கேட்கும் தோரணையில் சொன்னாள்,

'கல்யாணம்ங்கறது இந்த தாலி கட்டற ஒரு நிமிஷம்தானே ? முதலமைச்சர் ரோட்ல போகும்போது அவருக்கு முன்னாலேயும், பின்னாலேயும் ஏகப்பட்ட கார்கள் போகுமே, அந்த மாதிரி இந்த ஒரு நிமிஷத்தைக் காரணமா வெச்சு ரெண்டுநாளா எத்தனை அநாவசிய சடங்குகள், எத்தனை செலவு !' என்றான் கண்கள்விரித்து.

'கமான் பாலா, வெறும் காசுக்கணக்கு பார்க்காதீங்க, கல்யாணம்ங்கறது திருவிழா மாதிரி, ஒரு நல்ல விஷயம் நடக்குதுங்கற சந்தோஷத்தை வெளிப்படுத்தறோம், மத்தவங்களோட பகிர்ந்துக்கறோம், இந்த ரெண்டு நாள் சந்தோஷம் அந்த பையனுக்கும், பொண்ணுக்கும், அவங்க அப்பா, அம்மாவுக்கும் வாழ்நாள் முழுக்க மனசில நிறைஞ்சிருக்கும், இல்லையா ?'

அவன் இப்போது புரியாமல் பார்த்தான், 'சந்தோஷம்ங்கறது லட்சக்கணக்கில செலவு பண்றதிலதான் இருக்கா ப்ரியா ?'

'நான் அப்படி சொல்லலை, எல்லாரும் ஒரு இடத்தில கூடணும், புதுசா வாழ்க்கையை ஆரம்பிக்கப்போற பையனையும், பொண்ணையும் வாழ்த்தணும், அப்படி வர்றவங்களை சும்மா விட்டுடமுடியுமா, அவங்களுக்கு நல்ல சாப்பாடு போடணும், முன்னபின்ன பார்த்தறியாத பையனுக்கும், பொண்ணுக்கும் திடீர்ன்னு கல்யாணம் பண்ணி வெச்சா அவங்க சட்டுன்னு பழகறதுக்கு சிரமப்படுவாங்க இல்லையா ? அதனால நலங்கு, அது, இதுன்னு அவங்க ரெண்டு பேருக்குள்ளயும் ஒரு இயல்பான பழக்கத்தை உண்டாக்கறதுக்கு சில விஷயங்கள், இப்படி ஒவ்வொரு சடங்குக்கும்பின்னால ஒரு அழுத்தமான சமூகக் காரணம் இருக்கு பாலா' என்றாள், அவன் சிரித்து, 'பரவாயில்லை, நல்லா பேசறீங்க' என்று கிண்டலாய்ச் சொன்னதும், அவளும், 'அதை வக்கீல் நீங்க சொல்றீங்களா' என்று மூக்குடைத்தாள்.

'ஓகே, கல்யாணத்தில இத்தனை சம்பிரதாயம் இருக்குங்கறதை வேணும்ன்னா ஒரு மாதிரியா ஒத்துக்கலாம், ஆனா அதுக்காக இத்தனை செலவு எதுக்கு ? ஒரு கோயில்லயோ, அவங்கவங்க வீட்டிலயோ வெச்சு சிம்பிளா இதையெல்லாம் செஞ்சுடமுடியாதா ?' 'பண்ணலாம்தான், ஆனா இப்படிப் பண்றதை எப்படி நீங்க தப்புன்னு சொல்லலாம் ? பணம் இருக்கறவங்க, க்ராண்டா பண்ணனும்ன்னு ஆசை இருக்கறவங்க பண்றாங்க'

'எக்ஸாக்ட்லி, காசு இருக்கறவங்க எது வேணும்ன்னாலும் பண்ணலாம், அதைப்பாத்து எல்லாரும் அப்படியே செய்யணும்ன்னு எதிர்பார்க்கிறது தப்பு, உதாரணமா எங்க பெரியப்பாவையே எடுத்துக்கோங்க, அவரால இத்தனை ஆடம்பரமா கல்யாணம் பண்ணமுடியும், இதுக்கு மேலயும் முடியும், ஆனா எங்க அப்பாவால அவ்வளவு முடியாது, ஸோ, என் தங்கை கல்யாணம் ஸிம்பிளாத்தான் இருக்கும், எங்களால முடிஞ்ச அளவுதான் செய்வோம், நீங்க இந்த கல்யாணத்தைப் பார்த்துட்டு, அங்க வந்து 'கல்யாணம் சுமார்தான்'னு சொன்னா, அதை என்னால ஏத்துக்கமுடியாது' அவன் சொல்லிமுடிப்பதற்குள் அவள், 'நான் அப்படியெல்லாம் நினைக்கிறவ இல்லை' என்றாள்.

அவன் உடனே, 'ஐயாம் ஸாரி, நான் உங்களை சொல்லலை, பொதுவா சொன்னேன்' என்றான், இருவரும் காலியான சாப்பாட்டு மேசைகளிடையே நடந்துகொண்டிருந்தார்கள், இனி மதிய சாப்பாட்டுக்குதான் கூட்டம் வரும். வந்திருந்த கூட்டம் பாதி காலியாகியிருந்தது, மீதி கூடத்தில் குட்டிக்குட்டியாய் வட்டமேசையில்லா மாநாடுகள் நடத்திக்கொண்டிருந்தது.

'பாலா, முன்னெல்லாம் கல்யாணம் நாலு நாள், அஞ்சுநாள் நடக்குமாம், இப்போ இருக்கிறதைவிட அதிகமா இன்னும் என்னென்னவோ சடங்குகளெல்லாம் இருந்திருக்குன்னு பழைய புத்தகங்களிலே படிச்சிருக்கேன், கொஞ்சம் கொஞ்சமா கால ஓட்டத்தில தேவையில்லாத சடங்குகள் குறைஞ்சுட்டே வந்து இப்போ ரெண்டு நாள், ஒரு நாள் கல்யாணம்-ன்னு வந்து நிக்கறோம்' அவள் எல்லா கோபங்களும் மறந்தவளாய் பேசிக்கொண்டிருந்தாள்.

'நீங்களே ஒத்துக்கிட்டீங்க, அஞ்சு ரெண்டானமாதிரி, ரெண்டு, இன்னும் குறைஞ்சு ஒண்ணுக்கும்கீழே போக எவ்ளோ நாள் ஆகும் ?' அவளை மடக்கிவிட்ட திருப்தியுடன் சொன்னான்.

'என்ன சொல்றீங்க ?'

'நீங்க சொன்ன அதே காலஓட்டத்தில இப்போ மீதமிருக்கிற சடங்கெல்லாமும் தேவையில்லை-ன்னு ஆயிடும், நம்ம பேரன், பேத்தியெல்லாம் கல்யாணத்துக்கு பத்து நிமிஷத்துக்குமேலே செலவு பண்ணமாட்டாங்கன்னு சொல்றேன்'

ப்ரியாவுக்கு மீண்டும் கோபம் வந்துவிட்டது, 'நீங்க வாதத்துக்காக பேசறீங்க !' என்றாள் சட்டென்று, புதிதாய் தாவணி கட்டிய பெண் ஒன்று அவளுக்குப் பின்னால் வந்து ஒளிந்துகொள்ளப்பார்த்தது, 'அங்கே ஒளிஞ்சுக்கோ' என்று ஆளுயர வாட்டர்கூலரைக் காட்டி குழந்தைக்குரலில் சொன்னாள் ப்ரியா.

'அப்படி இல்லை ப்ரியா, நிஜமாவே இந்த கல்யாண சடங்கு, செலவெல்லாம் அநாவசியம்ங்கறது என் கட்சி, யாருக்கு இதால பிரயோஜனம், சொல்லுங்க' என்றான்.

'சினிமா மாதிரிதான் பாலா, அது ஒரு பொழுதுபோக்கு, அவ்ளோதான், மேலோட்டமா பார்த்தா அதனால யாருக்கும் பெரிசா உபயோகமே இல்லாததுபோல தோணும், பட், சினிமாவால பிழைக்கிற குடும்பங்கள் லட்சக்கணக்கில இருக்கு, அதேபோலதான் கல்யாணமும் - இந்த டேபிள் துடைக்கிற பையன்ல ஆரம்பிச்சு, கல்யாண கான்ட்ராக்டர் வரைக்கும் எத்தனையோபேர் இந்தமாதிரி கல்யாணங்களாலயே வாழறாங்க, பணம் இருக்கிறவங்ககிட்டே சும்மாபோய் ஏழைங்களுக்கு தானம் பண்ணுன்னா துரத்தியடிச்சிடுவாங்க, அதேசமயத்தில இப்படி ஒரு கல்யாணம் பண்ணும்போது அவங்களுக்கே தெரியாம அந்தப் பணம் தேவை இருக்கிறவங்களைப் போய்ச்சேருது, அவங்களுக்கு கல்யாண சந்தோஷம், இவங்களுக்கு வாழ்க்கையே கல்யாணத்திலேதான்'

பாலா மெல்லமாய் கைதட்டினான், 'பிரமாதமா பேசறீங்க, என்னையே மடக்கிட்டீங்களே, இனிமே உங்களை வக்கீலம்மா-ன்னுதான் கூப்பிடப்போறேன்' என்று சொன்னதும் அவளுக்கு ஏனோ கன்னம் சிவந்துபோனது. அவன் தொடர்ந்து, 'கல்யாணம்பத்தி இவ்ளோ எக்ஸைட்டடா பேசறீங்களே, உங்க கல்யாணம் எப்போ ?' என்றான் குறும்பாய்.

அவள் சொல்லப்போகும் பதிலில் அவன் என்ன செய்தி எதிர்பார்க்கிறான் என்பது அவளுக்குப் புரிந்தது. கொஞ்சமே யோசித்து, எங்கோ பார்த்துக்கொண்டு, 'வீட்டில பார்த்துட்டிருக்காங்க, இன்னும் சரியா வரன் அமையலை' என்றாள் சாதாரணமாய்.

திணறிநிற்பது இப்போது அவன்முறை. ப்ரியாவின் அப்பா இன்னும் அந்த அடாசு ·போட்டோவை மாற்றவில்லைபோல, என்று சந்தோஷமாய் நினைத்துக்கொண்டான். ஒளிந்துவிளையாடிக்கொண்டிருந்த சிறுமிகளின் கள்ளமில்லாத சந்தோஷத்தை புன்னகையோடு ரசித்துக்கொண்டிருந்த ப்ரியாவின் கூந்தலோர ரோஜாவை ஒருமுறை பார்த்துவிட்டு தன்னிரக்கத்தோடு யோசித்தான் - எனக்கு இன்னொரு வாய்ப்பு உண்டா பெண்ணே ?

அதேநேரத்தில் ப்ரியா ஓரக்கண்ணால் அவனைப்பார்த்தாள், 'சொல்ல நினைத்ததைச் சொல்லிவிடேன்' என்றது அவள் பார்வை.

'அம்பி, இந்த முந்திரிப்பருப்பு டின்னை எங்கே வெச்சே ?' என்ற சமையல்காரரின் அதட்டலில் இருவரும் கலைந்தார்கள், பேசிக்கொள்ளாமலேயே ஆளுக்கு ஒரு திசையில் போனார்கள், 'அடுத்தமுறை நிச்சயமாய்' என்றது இரண்டு மனதும்.

(தொடரும்)

 
PROVIDER=MICROSOFT.JET.OLEDB.4.0;DATA SOURCE=D:\Hosting\7909944\html\unicode\db\TOcomments.mdb;Persist Security Info=False;
உங்கள் கருத்து  
(You may need to disable your pop-up blocking software in order to post a comment.)
Copyright © 2001 - 2008 Tamiloviam.com (subsidary of Oviam LLC)- Authors
Best viewed with IE 4.x and above, Netscape 7.2, Firefox 0.8 and above with resolutions 800 X 600 and above.
| Disclaimer |   | Privacy |