Tamiloviam
தொடர்கள்
இந்த வார இதழில்
தராசு
வ..வ..வம்பு
திரைவிமர்சனம்
நூல் அறிமுகம்
சிறுகதை
கவிதை
சமைத்து அசத்தலாம்
கவிதை
சிறுகதை
திரையோவியம்
அறிவிப்பு
 
  முதல் பக்கம்
சென்ற இதழ்கள்
அடுத்த கட்டம் - பாகம் : 21
- என். சொக்கன்
பாகம் : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 (முற்றும்)
{இப்பகுதியை அச்செடுக்க}     {இத்தொடரை அச்செடுக்க}

'எனக்கு ரொம்பப் பரபரப்பா இருக்கு பாலா', என்றார் ராகவேந்தர், 'ஏதோ முதன்முதலா இன்டர்வ்யூவுக்குப் போறமாதிரி ஒரு டென்ஷன்', என்று சிரித்தார்.

'ஆ·பீஸ்ன்னாலே உங்களுக்கு டென்ஷன் தொத்திக்குது', என்று கண்ணடித்தான் பாலா, 'டாக்டர் ஏன் உங்களை ரெஸ்ட் எடுக்கச் சொன்னார்ன்னு இப்ப புரியுதா?'

'அதில்லைப்பா, இப்படி மாசக்கணக்கா, வருஷக்கணக்கா நான் ·பேக்டரியைவிட்டு இருந்ததே இல்லை, ரொம்ப நாளைக்கப்புறம் அங்கே போறமே, எது எப்படி இருக்குமோ-ங்கற ஒரு குறுகுறுப்புதான்', குஷன் இருக்கையில் நன்றாகச் சாய்ந்து அமர்ந்துகொண்டார் ராகவேந்தர்.

'கவலைப்படாதீங்கப்பா, உங்க செல்லப் பிள்ளையை, நாங்க பட்டினி போட்டுடலை, நல்லாவே கவனிச்சுகிட்டிருக்கோம்', என்றான் பாலா, 'சந்தேகமிருந்தா, பேலன்ஸ் ஷீட் கொண்டுவந்து காட்டறேன்'

'அதெல்லாம் ஒண்ணும் வேணாம் பாலா', என்றபடி கைகளைக் கட்டிக்கொண்டார் ராகவேந்தர், 'அந்தத் தலைவலியையெல்லாம் இனிமே நீயே பார்த்துக்கோ, நான் நிம்மதியா ரெஸ்ட் எடுக்கறேன்'

அடுத்த சில நிமிடங்களுக்கு, கார் எஞ்சின் ஓடும் சப்தம் மட்டும்தான் கேட்டுக்கொண்டிருந்தது. ஒரு நீண்ட அமைதிக்குப்பிறகு, 'இந்த விஷயத்தில உங்களுக்கு என்மேல கோவம்தானேப்பா?', என்றான் பாலா.

'சேச்சே', சட்டென்று அவன் தோளில் கை வைத்துக்கொண்டார் ராகவேந்தர், 'என்னடா இப்படி வலுக்கட்டாயமா என்னை வீட்ல உட்காரவெச்சுட்டானே பையன்-னு ஆரம்பத்தில ஒரு சின்ன வருத்தம்மட்டும் இருந்தது. ஆனா போகப்போக, நானும் இந்த ஓய்வு வாழ்க்கையைச் சந்தோஷமா அனுபவிக்க ஆரம்பிச்சுட்டேன்'

'முதல் பத்து நாள், பைத்தியம் பிடிச்சமாதிரி இருந்தது பாலா, காலை எழுந்து பல் தேய்ச்சு கா·பி குடிச்சப்புறம், அடுத்து என்ன செய்யறதுன்னே தெரியலை. எதுக்கும் பிரயோஜனம் இல்லாம வாழறமே-ன்னு ஒரு நினைப்பு'

'புரியுதுப்பா', என்றான் பாலா, 'நீங்க பரபரப்பாகவே வாழ்ந்து பழகிட்டீங்க. அதான் நிதானமான வாழ்க்கை உங்களுக்குப் புரியலை, பிடிக்கலை'

'அதுமட்டுமில்லை பாலா, இந்த ·பேக்டரியை நல்லபடி வளர்க்கணும்ங்கறதுக்காக, நான் மத்த எல்லா விஷயத்தையும் விட்டுக்கொடுத்துட்டேன், சினிமா பார்க்கறதை நிறுத்தியாச்சு, கிரிக்கெட், ·புட்பால் வித்தியாசம்கூடத் தெரியாது, உறவுக்காரங்க கல்யாணம், கருமாதிகளுக்குக்கூட தலையைக் காட்டறதில்லை, ஏன், சொந்தப் பொண்டாட்டி, பிள்ளைகளோட செலவிடவேண்டிய நேரத்தைக்கூட, பிஸினஸ¤க்காகத் தாரைவார்த்துக் கொடுத்துட்டேன்'

'யோசிச்சா, அதெல்லாம் அவசியம்தானா-ன்னு இப்போ தோணுது. பிஸினஸ், லாபம், வளர்ச்சின்னு சேணம் கட்டின குதிரைமாதிரி ஒரே திசையைப் பார்த்து ஓடிகிட்டிருக்காம, கொஞ்சம் அக்கம்பக்கம் திரும்பிப் பார்த்திருந்தா, இப்படி அடி வாங்கியிருக்கமாட்டேன்', சற்றே சங்கடமாகப் புன்னகைத்தார் அவர், 'நல்லவேளை, கடவுள் என்னை ஒரேயடியா தண்டிச்சுடலை, ஒரு சின்ன எச்சரிக்கைமட்டும் கொடுத்து மன்னிச்சுட்டார்'

'இப்போ எப்படி ·பீல் பண்றீங்கப்பா?'

'இருபது வயசுப் பையன்மாதிரி-ன்னு பொய் சொல்லமாட்டேன்', என்றார் ராகவேந்தர், 'உடம்பு தளர்ந்திருக்கிறதைப் புரிஞ்சுகிட்டேன், ஆனா, மனசை இளமையா வெச்சிருக்கக் கத்துகிட்டேன்'

'ஒருவேளை, நான் உங்க ·பேக்டரியைப் படுமோசமா நடத்தி, நஷ்டத்தில தள்ளியிருந்தா, என்ன செஞ்சிருப்பீங்க?'

'சந்தோஷப்பட்டிருப்பேன்', குறும்பாகச் சிரித்தார் ராகவேந்தர், 'என்னோட தொழிலை என் மகன் நல்லா நடத்தறான்-ங்கறது எனக்குப் பெருமைதான். ஆனா, அந்தத் தொழிலை நான் ஒருத்தன்தான் ஒழுங்கா நடத்தமுடியும்-ன்னு தெரிஞ்சா, அது என்னோட ஈகோவுக்குத் திருப்தியா இருந்திருக்கும்'

'நல்லவேளை, அப்படி எதுவும் அசம்பாவிதம் நடந்துடலை', என்றான் பாலா, 'இல்லாட்டி, ஓய்வும் வேண்டாம், ஒரு மண்ணும் வேண்டாம்ன்னு மறுபடி ·பேக்டரிக்குக் கிளம்பி வந்திருப்பீங்க'

அவர்கள் இருவரும் ஒன்றுபோல் சிரித்தபோது, கார் தொழிற்சாலை வளாகத்தினுள் நுழைந்தது. ஆவலோடு வெளியே வேடிக்கை பார்க்கத் தொடங்கினார் ராகவேந்தர்.

கிட்டத்தட்ட இரண்டரை வருடங்களுக்குமுன்பு, 'எனக்குபதிலா, இந்த ·பேக்டரியை நீ நடத்தணும், செய்வியா?', என்று பாலாவிடம் கேட்டது அவர் நினைவுக்கு வந்தது. கடைசியாக அன்றைக்குப் பார்த்த ·பேக்டரி, வண்ணம்கூட மாறாமல் அப்படியேதான் நின்றுகொண்டிருந்தது.

ஆனால், உள்ளே நிறைய மாறியிருக்கிறது. உற்பத்தி கிட்டத்தட்ட பத்து மடங்கு அதிகரித்திருக்கிறது. பொருள்களைத் தயாரித்து வைத்துக்கொண்டு, எங்கே, எப்படி விற்பது என்று தெரியாமல் தடுமாறிய காலமெல்லாம் போய், இப்போது தயாராகிறவை அனைத்தும், நேராக வாடிக்கையாளர்களுக்குச் சென்றுவிடுகின்றன. கையில் ஆர்டர் இல்லாமல் ஒரு சின்னத் திருகாணிகூட தயாரிப்பதில்லை என்பதில் உறுதியாக இருக்கிறார்கள்.

இந்த இரண்டு வருடங்களில் வாடிக்கையாளர்கள் கணிசமாக அதிகரித்திருக்கிறார்கள். விற்பனையும் சரி, லாபமும் சரி கணிசமாக உயர்ந்திருக்கிறது. அதைவிட முக்கியம், முன்பு அது சரியில்லை, இது சரியில்லை என்று மூக்கால் அழுதுகொண்டிருந்த கஸ்டமர்கள்கூட, இப்போது தங்களுடைய ஆர்டர்களின் அளவைக் கூட்டியிருக்கிறார்கள். வாடிக்கையாளர்கள் இங்கிருந்து விலகி, போட்டியாளர்களிடம் செல்வது குறைந்திருக்கிறது.

ராகவேந்தர் காலத்தில் பார்த்த அதே இயந்திரங்கள், அதே மனிதர்கள்தான். ஆனால், எல்லாமும், எல்லோரும் முன்பைவிட வேகமாக, சுறுசுறுப்பாகச் செயல்படுவதுபோல் தோன்றுகிறது. அநேகமாக ஒவ்வொருவர் முகத்திலும் ஒரு திருப்திப் புன்னகை தெரிகிறது.

எல்லாவற்றையும் புதிதாகப் பார்ப்பதுபோல் நிதானமாக நடந்துவந்தார் ராகவேந்தர். தொழிற்சாலை வளாகத்தினுள் கண்ணுக்கு இதமான நிறங்கள், வெளிச்ச அமைப்புகள், குப்பைத் தொட்டிகள்கூடச் சுத்தமாகத் தெரிந்தன.

தொழிற்சாலையின் கச்சடாவான தினசரி நடவடிக்கைகளில் ஓர் ஒழுங்கு வந்திருப்பதை அவரால் கண்கூடாகப் பார்க்கமுடிந்தது. அவர் காலத்தில் எங்கே பார்த்தாலும் பொருள்கள் சிதறிக் கிடக்கும், ஆயிரக்கணக்கான ரூபாய் கொடுத்து வாங்கிய மூலப்பொருள்கள், எங்கே இருக்கின்றன என்றே தெரியாமல் தொலைந்துபோயிருக்கின்றன.

ஆனால் இங்கே, நிலைமை தலைகீழாக மாறியிருந்தது. அநாவசியமாக எதையும் குவித்துவைக்கவில்லை. பொருள்கள், உபகரணங்கள், கருவிகள் எல்லாம் அதனதன் இடத்தில் அடுக்கிவைக்கப்பட்டிருந்தன. எதை எப்படிப் பயன்படுத்தவேண்டும் என்கிற குறிப்புகள், பாதுகாப்பு வழிமுறைகள் ஆங்காங்கே ஒட்டிவைக்கப்பட்டிருந்தன. இயந்திரப் பகுதிகளைக் கோடு கிழித்து ஒழுங்குபடுத்தியிருந்தார்கள். அந்த மஞ்சள் கோடுகளுக்கு வெளியேதான், மற்றவர்கள் உலவமுடிந்தது.

ராகவேந்தரை அடையாளம் கண்டுகொண்ட தொழிலாளர்கள், அலுவலர்கள் சற்றே தயக்கத்துடன் விலகி நின்று அவருக்கு வணக்கம் சொன்னார்கள், 'எப்படி இருக்கீங்க சார்?'

'க்ரேட்', என்றார் ராகவேந்தர், 'நீங்க எப்படி இருக்கீங்க?'

வேலை நாள்களில், ஒருமுறைகூட அவர் இப்படி யாரையும் விசாரித்ததில்லை, விசாரிக்கத் தோன்றியதில்லை, 'குட்மார்னிங்' சொல்வதுகூட, வெறும் சடங்குதான், அடுத்த விநாடி அலுவல்ரீதியிலான பேச்சைத் தொடங்கிவிடுவார்.

இந்த விஷயத்தில், பாலா அவரிடமிருந்து நிறையவே மாறுபட்டிருந்தான். அநேகமாக ஒவ்வொரு தொழிலாளியிடமும் ஒவ்வொரு அலுவலரிடமும் தனிப்பட்டமுறையில் பேசுவதற்கு அவனுக்குச் சில விஷயங்களேனும் இருந்தன. எந்நேரமும் மாறாத புன்னகை ஒன்றை உதடுகளில் ஒட்டிவைத்திருந்தான்.

பாலாமட்டுமில்லை, அங்கிருப்பவர்கள் எல்லோரும் சிரிப்புடன் வேலை செய்வது ராகவேந்தருக்குப் புதிதாக இருந்தது. அவர்களைப் பார்க்கையில், ஏதோ ஒரு பொருளின் உற்பத்திக்காகச் சேர்ந்து உழைக்கிறவர்கள்போலவே தோன்றவில்லை. கோவில் திருவிழா அல்லது வீட்டு விசேஷத்துக்காக வேலைகளை இழுத்துப்போட்டுக்கொண்டு செய்கிறவர்கள்போல் உற்சாகமாகச் செயல்பட்டுக்கொண்டிருந்தார்கள்.

'என்னப்பா ஒண்ணும் பேசமாட்டேங்கறீங்க?', அவர் என்ன நினைக்கிறார் என்பதை அறிய பாலாவுக்குக் குறுகுறுப்பாக இருந்தது. ஆனால், நேரடியாகக் கேட்கத் தயக்கம், அல்லது பயம்.

கடந்த இரண்டரை வருடங்களாக அவன் இந்தத் தொழிற்சாலையில் முயன்றுவந்திருக்கும் பல புதிய விஷயங்களுக்கு நல்ல அங்கீகாரம், நிச்சயமான பலன் கிடைத்திருக்கிறது. ஆனால், இதற்கெல்லாம் ராகவேந்தரின் அங்கீகாரம் கிடைக்குமா என்பதுதான் தெரியவில்லை.

ராகவேந்தர் மௌனமாகவே ·பேக்டரியைச் சுற்றிவந்தார். இயந்திரப் பகுதிகளில்மட்டுமின்றி, அலுவலகத்திலும்கூடப் பல மாற்றங்கள் நிகழ்ந்திருப்பதைப் பார்த்துப் புருவம் உயர்த்தினார்.

'இவங்க பேர் ப்ரியா, என்னோட செகரெட்டரி', என்று அறிமுகப்படுத்தினான் பாலா, 'இங்கே நடந்திருக்கிற பல மாற்றங்களுக்கு, இவங்களும் ஒரு முக்கியக் காரணம், பல விஷயங்களை அமல்படுத்தறதில எனக்குப் பின்பலமா இருக்காங்க'

'ரொம்ப நன்றிம்மா', என்றார் ராகவேந்தர், 'நான் பொறுப்பில இருந்திருந்தா, இதையெல்லாம் நிச்சயமா செஞ்சிருக்கமாட்டேன், பழையபடி குடிசைத் தொழில்மாதிரி வண்டி ஓடியிருக்கும்', என்று சிரித்தார்.

'அதெல்லாம் இல்லைப்பா, Necessity is the mother of invention', என்றான் பாலா, 'எனக்கு இந்தத் தொழில்பத்தி என்ன தெரியும்? நிலைமையைச் சமாளிச்சாகணும்-ங்கற தேவை வரும்போது, அதுக்கு ஏத்தபடி நாம நம்மை மாத்திக்குவோம், எல்லாம் சரியா நடக்கும்'

அவர்கள் அலுவலகத்திலிருந்து வெளியேறி, கார் நிறுத்துமிடத்தை நோக்கி நடந்தார்கள். புதுப் புல்வெளி, பூஞ்செடிகளுக்கு மத்தியில் நின்றபடி, ஒரு நிமிடம் தொழிற்சாலையைத் திரும்பிப் பார்த்தார் ராகவேந்தர். சில விநாடி மௌனத்துக்குப்பிறகு, 'கிளம்பலாம்' என்றார்.

 
PROVIDER=MICROSOFT.JET.OLEDB.4.0;DATA SOURCE=D:\Hosting\7909944\html\unicode\db\TOcomments.mdb;Persist Security Info=False;
உங்கள் கருத்து  
Feedback Closedபின்னூட்டப் பெட்டி மூடப்பட்டுள்ளது.
Copyright © 2001 - 2008 Tamiloviam.com (subsidary of Oviam LLC)- Authors
Best viewed with IE 4.x and above, Netscape 7.2, Firefox 0.8 and above with resolutions 800 X 600 and above.
| Disclaimer |   | Privacy |