Tamiloviam
தொடர்கள்
இந்த வார இதழில்
தராசு
வ..வ..வம்பு
திரைவிமர்சனம்
நூல் அறிமுகம்
சிறுகதை
கவிதை
சமைத்து அசத்தலாம்
கவிதை
சிறுகதை
திரையோவியம்
அறிவிப்பு
 
  முதல் பக்கம்
சென்ற இதழ்கள்
அடுத்த கட்டம் - பாகம் : 4
- என். சொக்கன்
பாகம் : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 (முற்றும்)
{இப்பகுதியை அச்செடுக்க}     {இத்தொடரை அச்செடுக்க}

அந்த அறையிலிருந்த எல்லோரும், சதீஷையே ஆவலாகப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்கள். அவர்களுடைய நம்பிக்கை பொங்கும் முகங்களைப் பார்க்கையில், அவனுக்குள் எங்கோ உற்சாகம் பொங்குவதுபோலவும், அதேநேரத்தில் மளுக்கென்று முறிந்து விழுவதுபோலவும் தோன்றியது.

ம்ஹ¤ம், இது தப்பு. இவ்வளவு தூரம் முன்னேறிவிட்டு, இப்போது தடுமாறிக் கீழே விழுந்தால், நான் ஒரு மோசமான முன்னுதாரணம் ஆகிவிடுவேன். அதன்பிறகு, இந்தக் கம்பெனியில் யாரும் எப்போதும் புதுமையாகச் சிந்திக்கவே மாட்டார்கள்.

வயிற்றில் பறக்கும் பட்டாம்பூச்சிகளைப் பிடிவாதமாகப் புறக்கணித்துவிட்டு, 'Six Thinking Hats' உத்தியை இவர்களுக்குச் சுலபமாக விளக்குவதற்கு என்ன உதாரணம் சொல்லலாம் என்று சிந்திக்கத் தொடங்கினான் சதீஷ். ஆனால், எவ்வளவுதான் யோசித்தாலும், எளிமையான, ஆனால் விஷயத்தைப் பளிச்சென்று சொல்லித் தரக்கூடிய ஓர் உதாரணம் சிக்க மறுத்தது.

குழப்பத்தோடு தலை குனிந்தபோது, அவனது நோட்டுப் புத்தகத்தின் பக்கங்கள் காற்றில் படபடத்து அவனை அழைத்தன. ஆடிட் பிரச்னைபற்றி இதுவரை விவாதிக்கப்பட்ட எல்லாக் கேள்விகள், சந்தேகங்கள், தீர்வுகளையும் இங்கே குறித்துவைத்திருக்கிறோமே, அதில் ஒன்றையே உதாரணமாக எடுத்துக்கொண்டால் என்ன?

இப்போது என்ன பிரச்னை? யாரோ ஒரு வாடிக்கையாளர் திடீர் ஆய்வுக்கு வரப்போகிறார். அதை எப்படிச் சமாளிப்பது?

ஏன் சமாளிக்கவேண்டும்? மடியில் கனம் உள்ளவனுக்குதானே வழியில் பயம்? நம்மிடம் என்னென்ன குறைகள் என்று கவனித்து அதையெல்லாம் சரிசெய்துவிட்டால், அதன்பிறகு நாம் ஏன் ஆய்வுகளைப் பார்த்து பயப்படவேண்டும்?

இந்தக் கேள்வியை பகிரங்கமாக எழுப்பிய சதீஷ், அதை எல்லோரும் முழுமையாகப் புரிந்துகொள்வதற்காகச் சில விநாடிகள் இடைவெளி விட்டான். அதன்பிறகு, 'இது ஏற்கெனவே நாம பேசின விஷயம்தான். ஆனா, அதுக்கப்புறம் பேசப்பட்ட விஷயங்களால, இதை மறந்துட்டோம்', என்றான்.

'ஸோ? இப்ப நாம என்ன செய்யணும்?', என்றார் ராகவேந்தர். அவருடைய குரலில் பொங்கிய உற்சாகம் சதீஷ¤க்குக் கூடுதல் தெம்பளித்தது.

'முதல்ல, நாம எல்லோரும் வெள்ளைத் தொப்பியைப் போட்டுக்கணும்', என்றான் சதீஷ், 'வெள்ளைத் தொப்பின்னா, நிஜமான தொப்பி இல்லை. மானசீகமா, இப்போ இங்கிருக்கிற எல்லோரும் ஒரே தொப்பியைப் போட்டுகிட்டிருக்கிறதா கற்பனை செஞ்சுக்குங்க.

போர்டில் வெள்ளையின் அருகே 'டிக்' செய்தான் சதீஷ், 'வெள்ளைத் தொப்பின்னா, முழுக்கமுழுக்க ஆதாரங்கள், தகவல்களின் அடிப்படையில இந்த விஷயத்தை அணுகறது. அதாவது, கையில தெளிவான புள்ளிவிவரங்கள் இல்லாம யாரும் பேசக்கூடாது', என்றவன், 'இப்போ சொல்லுங்க, நாம ஏன் ஆடிட்டைப் பார்த்து பயப்படணும்? நம்மகிட்டே என்ன குறை?', என்றான் நேரடியாக.

'குறைன்னு எதுவும் இல்லை', என்றார் சுந்தர்ராஜன், 'அரசாங்க விதிமுறைப்படி எல்லா விஷயங்களையும் நாம சரியாதான் செஞ்சுகிட்டிருக்கோம்'

'ஸோ, ஆடிட் செய்யறதுக்கு இங்கே யாராவது வந்தா, அவங்களால நம்மேல எந்தக் குற்றமும் கண்டுபிடிக்கமுடியாது, இல்லையா?'

சுந்தர்ராஜன் ஆமோதிப்பாகத் தலையசைத்ததும், 'இந்தக் கருத்தை உறுதிப்படுத்தறதுக்கு ஏதாவது சாட்சியம் இருக்கா?', என்றான் சதீஷ்.

'ஷ்யூர்', என்றார் ராகவேந்தர், 'ஒவ்வொரு வருஷமும் நாமே இந்தமாதிரி ஒரு மினி ஆடிட் செய்யறோம். அதோட முடிவுகளைக் கொஞ்சம் அலசிப்பார்த்தாலே போதும்'

அதன்பிறகு உருப்படியாக வேறு எந்தப் புதிய தகவலும் கிடைக்காததால், அவர்கள் அடுத்த தொப்பிக்கு நகர்ந்தார்கள், 'எல்லோரும் வெள்ளைத் தொப்பியைக் கழட்டிட்டு, சிவப்புத் தொப்பி போட்டுக்கோங்க', என்றான் சதீஷ், 'சிவப்புத் தொப்பிங்கறது உணர்ச்சிமயமான விவாதங்களுக்கானது. இப்போ யாரும் எந்த ஆதாரமும் காட்டவேண்டியதில்லை, தங்களோட மனசில உள்ளதை வெளிப்படையாச் சொல்லலாம்'

இப்படி அவன் சொல்வதற்காகவே காத்திருந்ததுபோல், ஒரு சீனியர் மேனேஜர்
ஆறு தொப்பிகள்

 - வெள்ளைத் தொப்பி - தகவல்கள், ஆதாரங்கள், புள்ளி விவரங்களின் அடிப்படையில்மட்டும் பேசவேண்டும்
 - சிவப்புத் தொப்பி - ஆதாரமே வேண்டாம், உணர்ச்சிவயப்படுங்கள், மனத்தில் உள்ளதைக் கொட்டுங்கள்
 - கறுப்புத் தொப்பி - தோசையைத் தின்னச் சொன்னால், ஓட்டையை எண்ணுகிற நெகட்டிவ் நாராயணன்களுக்கானது
 - மஞ்சள் தொப்பி - எதிலும் நல்லதைமட்டும் பார்க்கிற பாஸிட்டிவ் பாண்டியன்களுக்கானது
 - பச்சைத் தொப்பி - மாத்தி யோசி - திருப்பிப் போடு - புதிசாச் சிந்தனைச் செய் மனமே
 - நீலத் தொப்பி - இதுவரைக்கும் பேசியதையெல்லாம் தொகுத்து, பிரச்னைக்குத் தீர்வு கண்டுபிடியுங்க சாமியோவ்!

எழுந்துகொண்டார். போட்டி நிறுவனம் ஒன்றின் சதிதான் இந்த ஆடிட் என்று சொன்ன அவர், இதை நாம் வேறு வழிகளில்தான் சமாளிக்கவேண்டும் என்றார். அவருடைய கருத்துகள் முறைப்படி பதிவு செய்யப்பட்டன.

சிவப்புக்குப்பிறகு, கறுப்புத் தொப்பியை 'டிக்' செய்தான் சதீஷ், 'கறுப்பு-ன்னா நெகட்டிவ். நாம இப்போ கையில வெச்சிருக்கிற இந்தத் தீர்விலே என்னென்ன பிரச்னைகள் வரலாம்-ன்னு குறை கண்டுபிடிக்கிறதுதான் கறுப்புத் தொப்பி.'

'நாம எல்லா விஷயத்தையும் சரியாச் செய்யறதா நினைச்சுகிட்டிருக்கோம் சதீஷ். ஆனா, நமக்கே தெரியாம நாம ஒரு விஷயத்தைத் தவறவிட்டிருக்க வாய்ப்பு உண்டு', என்றார் சுந்தர்ராமன்.

'கண்டிப்பா', என்று ஆமோதித்த சதீஷ், உடனடியாக அந்தச் சாத்தியத்தைக் குறித்துக்கொண்டான், 'இதேமாதிரி, நாம இப்போ பேசிகிட்டிருக்கிற விஷயம், அல்லது தீர்வு, எந்த விதங்களிலெல்லாம் தோத்துப்போக சான்ஸ் இருக்கு-ன்னு எல்லோரும் சொல்லலாம்', என்று அவன் அறிவித்ததும், பலர் பேசத் தொடங்கினார்கள். சில நிமிடங்களில், அந்தத் தீர்வுபற்றிய ஊகங்கள், அபாயங்கள் அனைத்தும் பதிவு செய்யப்பட்டுவிட்டன.

அடுத்து, மஞ்சள் தொப்பி - கறுப்புக்கு நேரெதிராக, இப்போது பாஸிட்டிவ் விஷயங்களைமட்டும் பேசவேண்டும் என்று அறிவித்தான் சதீஷ். முந்தைய குறைகளை மறந்துவிட்டு, இப்போது எல்லோரும் நிறைகளை விவாதிக்கத் தொடங்கினார்கள்.

எல்லோருடைய கருத்துகளையும் பதிவு செய்துவிட்டு, பச்சைத் தொப்பிக்குத் தாவினான் சதீஷ், 'பச்சைத் தொப்பி-ங்கறது க்ரியேட்டிவிட்டியோட அடையாளம். இதுவரைக்கும் நாம பார்த்த, பழகின, அனுபவிச்ச விஷயங்களையெல்லாம் மறந்துட்டு, யாரும் நினைச்சிருக்காத புதுமையான யோசனைகளைமட்டும்தான் இப்போ பேசணும்'

'நம்மோட கஸ்டமர்ஸ்ல யாரோ ஒருத்தர்தானே ஆடிட்க்கு வரப்போறாங்க?', என்றார் ராகவேந்தர், 'அது யார்ன்னு நினைச்சு அநாவசியமா பயந்துகிட்டிருக்கிறதைவிட, நாமே எல்லா முக்கிய கஸ்டமர்ஸையும் இங்கே அழைச்சுப் பேசினா என்ன? நம்ம தொழிற்சாலையை அவங்களுக்குச் சுத்திக் காண்பிச்சு, இதை எப்படியெல்லாம் இம்ப்ரூவ் பண்ணலாம்-ன்னு அவங்களையே யோசனை கேட்டா, நம்மேல அவங்களுக்கு இருக்கக்கூடிய வருத்தம் மறையும், இல்லையா?'

'பிரமாதமான யோசனை', என்றான் சதீஷ், 'பச்சைத் தொப்பி அணிஞ்ச ஒருத்தராலமட்டும்தான் இப்படி வித்தியாசமாகச் சிந்திக்கமுடியும்', என்று சிரித்தபடி, பாவனையாக ஒரு சல்யூட் அடித்தான் அவன்.

அந்தக் கணத்தில் சட்டென்று ராகவேந்தர் முகத்தில் பொங்கிய புன்னகை எல்லோருக்கும் ஆச்சர்யமளித்தது. முக்கியமான விஷயங்களைப்பற்றிப் பேசும்போதெல்லாம், காரச் சட்னி தின்ற கடுவன் குரங்குபோன்ற பாவனையுடன் உட்கார்ந்திருப்பதுதான் அவருடைய வழக்கம். அவரையே சிரிக்கவைத்துவிட்ட இந்தத் தொப்பி விளையாட்டை, எல்லோரும் மரியாதையுடன் பார்க்கத் தொடங்கினார்கள்.

அந்த விநாடியிலிருந்து, 'வழக்கமான' பேச்சுகள், விவாதங்கள், விதண்டாவாதங்கள் அனைத்தும்  மறைந்து, அந்த அறையைப் புதுச் சிந்தனைகள் சூழ்ந்துகொண்டன.

கடைசியாக, நீலத் தொப்பியைச் சுட்டிக்காட்டினான் சதீஷ், 'நீலத் தொப்பிங்கறது, இதுவரைக்கும் நாம பேசின எல்லா விஷயங்களையும் தொகுத்து, நிறை, குறைகளை அலசிப் பார்த்து, தெளிவான ஒரு முடிவெடுக்கறது', என்று அவன் அறிவித்தபோது, 'நம்மால் முடியுமா' என்று அதுவரை எல்லோரையும் உறுத்திக்கொண்டிருந்த அந்தப் பெரிய சந்தேகம், காணாமல்போயிருந்தது.

சதீஷைப் பெருமையோடு பார்த்தார் ராகவேந்தர். ஆடிட் தலைவலிக்கு இன்னும் முழுமையான ஒரு தீர்வு கிடைத்திருக்காவிட்டாலும், அதை இப்படி அறிவுப்பூர்வமாக அவன் அணுகிய விதம் அவருக்கு மிகவும் பிடித்திருந்தது. பிரச்னையையும், தீர்வு சாத்தியங்களையும் முழுவதுமாக அலசிவிட்டோம் என்கிற உறுதியான நம்பிக்கை அவருக்குத் தெம்பளித்தது.

திடீரென்று சம்பந்தமில்லாமல் அவருக்குத் தன் மகன் பாலாவின் ஞாபகம் வந்தது. இதேமாதிரி ஒரு பிரச்னையை அவன் சந்தித்திருந்தால், சதீஷைப்போல்தான் வித்தியாசமாக யோசித்திருப்பானோ?

சட்டென்று தலையசைத்து அந்த நினைப்பை வலுக்கட்டாயமாக உதறினார் அவர். ம்ஹ¤ம், என் மகனுக்கு இந்தத் தலைவலிகள் வேண்டாம். வேண்டவே வேண்டாம்.

 
PROVIDER=MICROSOFT.JET.OLEDB.4.0;DATA SOURCE=D:\Hosting\7909944\html\unicode\db\TOcomments.mdb;Persist Security Info=False;
உங்கள் கருத்து  
Feedback Closedபின்னூட்டப் பெட்டி மூடப்பட்டுள்ளது.
Copyright © 2001 - 2008 Tamiloviam.com (subsidary of Oviam LLC)- Authors
Best viewed with IE 4.x and above, Netscape 7.2, Firefox 0.8 and above with resolutions 800 X 600 and above.
| Disclaimer |   | Privacy |