Tamiloviam
தொடர்கள்
இந்த வார இதழில்
தராசு
வ..வ..வம்பு
திரைவிமர்சனம்
நூல் அறிமுகம்
சிறுகதை
கவிதை
சமைத்து அசத்தலாம்
கவிதை
சிறுகதை
திரையோவியம்
அறிவிப்பு
 
  முதல் பக்கம்
சென்ற இதழ்கள்
அடுத்த கட்டம் - பாகம் : 8
- என். சொக்கன்
பாகம் : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 (முற்றும்)
{இப்பகுதியை அச்செடுக்க}     {இத்தொடரை அச்செடுக்க}

'கை நோவுதுப்பா', என்றான் கார்த்திகேயன்.

'எனக்கும்தான்', என்று சிரித்தார் அப்பா, 'இன்னும் பத்தே நிமிஷம், வேலை முடிஞ்சுடும், அதுக்கப்புறம் அப்பா உனக்கு ஐஸ் க்ரீம் வாங்கித் தர்றேன், சரியா?'

அரை டிராயரை ஏற்றிவிட்டுக்கொண்டு, சுவரை உப்புத் தாள் கொண்டு தேய்ப்பதைத் தொடர்ந்தான் அந்தச் சிறுவன். இந்தமுறையும், அப்பா நிச்சயமாக ஐஸ் க்ரீம் வாங்கித்தரப்போவதில்லை. ஆனால், அவர் சொல்வதுபோல் பத்து நிமிஷத்துக்குள் வேலை முடிந்துவிட்டாலாவது பரவாயில்லை.

அவனுடைய நண்பர்கள் எல்லோருக்கும், சனி, ஞாயிறுகள் நிஜமான விடுமுறைகளாக இருக்கின்றன. நாள்முழுவதும் வெயிலில் விளையாடி உற்சாகத்தில் திளைக்கிறார்கள், சந்தோஷம் பொங்கும் அவர்களுடைய முகங்களோடு, களைப்பில் தோய்ந்த தன்னை ஒப்பிட்டுப் பார்த்துக்கொள்ளவே அவனுக்குச் சங்கடமாக இருந்தது.

தனக்குமட்டும் ஏன் இப்படியெல்லாம் நடக்கிறது என்று வேதனையோடு வருந்திக்கொண்டான் கார்த்திகேயன். அவனுடைய பள்ளிக்கூடத்தில் லீவ் விடப்போகிறார்கள் என்று தெரிந்தாலே, அப்பாவுக்கு ஏதேனும் ஒரு மராமத்து வேலை சிக்கிவிடுகிறது. வீட்டுக்குப் பெயின்ட் அடிப்பது, பாத்ரூமில் குழாய் ரிப்பேர், தோட்டக் காய்கறிகளிடையே களை பிடுங்குவது, மாதாந்திர மளிகை சாமான்கள் வாங்குவது என்று எதையாவது இழுத்துப் போட்டுக்கொண்டு, அவனையும் துணையாகச் சேர்த்துக்கொண்டுவிடுகிறார்.

அப்பாவை எதிர்த்துப் பேசினால் அவருக்குப் பிடிக்காது. அடிக்கமாட்டார், முறைக்கவோ, கை ஓங்கவோகூட அவருக்குத் தெரியாது. ஆனால், எவ்வளவு அழுது, புரண்டு பிடிவாதம் பிடித்தாலும், 'நீ இதைச் செய்துதான் தீரவேண்டும்' என்கிற தன்னுடைய உறுதியிலிருந்து அரை இஞ்ச்கூட இறங்கிவரமாட்டார்.

கார்த்திகேயனுக்கும் வீட்டு நிலைமை ஓரளவு புரிந்திருந்தது. இந்தமாதிரியான சின்னச் சின்ன வேலைகளுக்கு, வெளியாள்களைக் கூப்பிட்டுச் சம்பளம் தருகிற அளவு அவர்களுக்கு வசதி இல்லை. ஆகவே, அப்பாவேதான் எல்லாவற்றையும் அரைகுறையாகவேனும் செய்துமுடிக்கவேண்டியிருக்கிறது. அதற்கு, அவருக்கு அவனுடைய உதவி கட்டாயம் தேவைப்படுகிறது.

'வீட்டு வேலை செய்யறதெல்லாம் மட்டம்ன்னு நினைக்கக்கூடாது கார்த்தி', இதமாகச் சொல்வார் அப்பா, 'யார் கண்டது? நாளைக்கு இதுவே உனக்குச் சோறு போடலாம்'

அப்பாமீது கார்த்திகேயனுக்கு ரொம்பப் பிரியம், மரியாதை. ஆனால், இந்த விஷயத்தில்மட்டும் அவருடைய வாதத்தை அவனால் எப்போதும் புரிந்துகொள்ளவோ, ஏற்றுக்கொள்ளவோ முடிந்ததில்லை. பள்ளியில் நன்றாகப் படித்து, டாக்டராகவோ, எஞ்சினியராகவோ, அல்லது கலெக்டராகவோ உயர்ந்துவிட்டால், அப்புறம் எதற்கு இந்த வீட்டு வேலை அவஸ்தையெல்லாம்?

இதை அவன் அப்பாவிடம் சொன்னபோது, அவர் நன்கு அனுபவித்துச் சிரித்தார். பின்னர் அந்தப் புன்னகையின் சுவடு மறையாமல், 'எல்லோரும் கலெக்டராயிடமுடியாது கார்த்தி', என்றுமட்டும் சொன்னார்.

அதன்பிறகும், அவனுடைய சனி, ஞாயிறுகள் வழக்கம்போல் மராமத்து வேலைகளில் பறிபோய்க்கொண்டிருந்தன. அப்பாவை எதிர்த்துப் பேசக்கூடாது என்கிற ஒரே காரணத்துக்காக, எல்லாவற்றையும் பல்லைக் கடித்துக்கொண்டு பொறுத்திருந்தான் அவன்.

அப்பாவின் பள்ளித் தோழர் ஒருவர், ஞாயிற்றுக்கிழமை சாயந்திரங்களில் அவரைப் பார்க்க வருவார். இருவரும் எலுமிச்சை சாயா குடித்தபடி மணிக்கணக்காகப் பேசுவார்கள். சிவராமகிருஷ்ணன் என்கிற பக்திமயமான பெயருடன் அவர் கம்யூனிசமும், உலக அரசியலும் பேசுவது, கார்த்திகேயனுக்குச் சத்தியமாகப் புரிந்ததில்லை.

ஆனால், அவன் முகத்தில் எப்போதும் படர்ந்திருக்கிற ஏமாற்றம் கலந்த ஏக்கத்தை அவர் எப்படியோ படித்துத் தெரிந்துகொண்டுவிட்டார். 'என்ன விஷயம்?', என்று அவராகக் கேட்டபோது, அப்பா சிரிப்போடு, 'பையனுக்குக் கலெக்டராக ஆசை. அதனால, அவரை நான் வீட்டு வேலை செய்யச் சொல்றது பிடிக்கலை', என்றார்.

அன்றைய தினம், தோழர் சிவராமகிருஷ்ணன் அவனை ஒரு நீண்ட உலா அழைத்துச் சென்றார், அப்பா நெடுநாள்களாக ஏமாற்றிவந்த ஐஸ் க்ரீமை நிஜமாகவே வாங்கித் தந்தார், அவனோடு தோளில் கை போட்டு நெடுநாள் சிநேகிதர்போல் பேசினார்.

'தம்பி, உடல் உழைப்பு-ங்கறது முக்கியம்தான். அதைக் கத்துக்காமலே, வெறும் மூளை உழைப்பால உசந்தவங்களும் உண்டு. ஆனா, எல்லோருக்கும் அந்த அதிர்ஷ்டம் கிடைச்சுடாது'

உடல் உழைப்பு? மூளை உழைப்பு? கார்த்திகேயனுக்கு அந்தக் கணத்தில் வெனிலா ஐஸ் க்ரீமின் ஜிலீர் சுவைதவிர வேறெதுவும் புரியவில்லை. என்றாலும், விளங்குவதுபோல் தலையாட்டிவைத்தான்.

'இந்த ரெண்டில, நீ எதைத் தேர்ந்தெடுக்கப்போறே-ங்கறது உன்னோட சாமர்த்தியம்தான். ஆனா, சந்தர்ப்ப சூழ்நிலையால, ஒருவேளை நீ விரும்பாத ஒரு விஷயம் உன்மேல திணிக்கப்பட்டுட்டா, அதையும் சமாளிக்கிற சமயோஜித புத்தி வேணும்'

கார்த்திகேயன் இன்னும் ஐஸ் க்ரீம்மீதுதான் கவனமாக இருந்தான். அதற்காகக் கோபித்துக்கொள்ளாமல், அவனுக்குப் புரியும்படியான ஓர் உதாரணத்தைக் கையில் எடுத்துக்கொண்டார் தோழர், 'உனக்கு சர் ஐசக் நியூட்டன் தெரியும்தானே?'

'ஓ, தெரியுமே'

'யார் அவர்?'

'பெரிய விஞ்ஞானி. புவி ஈர்ப்பு விசையைக் கண்டுபிடிச்சவர்'

'வெரி குட்', என்று அவன் தோளில் தட்டிக்கொடுத்தார் தோழர், 'அவரைமாதிரி நீயும் பெரிய விஞ்ஞானியா வரணும்-ன்னா, அதுக்கு என்ன செய்யணும்?'

'சைன்ஸ் ஒழுங்காப் படிக்கணும், எல்லா எக்ஸாம்லயும் நல்ல மார்க் எடுக்கணும்'

'அதுமட்டும் போதுமா?', அவனைக் குறும்போடு பார்த்தார் அவர், 'நிறைய பரிசோதனைகள் செஞ்சு பார்க்கணும், எதையும் கேள்வி கேட்கணும், ஒவ்வொரு விஷயத்தையும் நுணுக்கமா ஆராய்ஞ்சு புரிஞ்சுக்க முயற்சி செய்யணும், அதுதான் விஞ்ஞானிக்கு அழகு. இதைத்தான், மூளை உழைப்பு-னு சொல்றோம்'

கார்த்திகேயனுக்கு இப்போது லேசாக விஷயம் புரிகிறாற்போலிருந்தது. பள்ளிக்கூடத்தில் டீச்சர் சொல்லித்தருவதெல்லாம் மூளை உழைப்பு, வீட்டில் அப்பா பாடாகப் படுத்துவது உடல் உழைப்பு, சரியா?

அவனுடைய மனவோட்டத்தைப் புரிந்துகொண்டாற்போலச் சிரித்தார் தோழர், 'பலருக்குத் தெரியாத விஷயம், ஐசக் நியூட்டன் தன்னோட பரிசோதனைகளுக்குத் தேவையான கருவிகள் எல்லாத்தையும், அவரே கஷ்டப்பட்டுத் தயார் செய்வாராம். அவர்மட்டுமில்லை, இன்னும் கலிலியோ, லியனார்டோ டாவின்சி-ன்னு பல விஞ்ஞானிகள், இப்படி மூளை உழைப்போட, உடல் உழைப்பையும் கலந்து ஜெயிச்சவங்கதான்'

'நம்ம சமூகத்தில, உடல் உழைப்புக்கு மரியாதையே இல்லை கார்த்தி', என்றார் தோழர், 'இது ரொம்பத் தப்பான விஷயம், மூளையால உழைக்கிறதுதான் உசத்தி, உடம்பால உழைச்சுப் பாடுபடறது மட்டம்-ன்னு நினைச்சோம்ன்னா, அந்த நாடு முன்னேறவேமுடியாது. ரெண்டையும் சமமா மதிக்கத் தெரிஞ்சுக்கணும்'

அரைகுறையாகப் புரிந்தாலும், அந்த அறிவுரை சிறுவன் கார்த்திகேயன் மனத்தில் அழுந்தத் தைத்துவிட்டது. அன்றைய மாலைக்குப்பிறகு, சிவராமகிருஷ்ணன் அவனுக்கு நெருங்கிய நண்பராகிவிட்டார்.

அதன்பிறகும், சனி, ஞாயிறு வேலைகள் கார்த்திகேயனுக்குச் சலிப்பூட்டுபவையாகவே இருந்தன. ஆனால், உடல் உழைப்போடு கொஞ்சம் மூளையைக் கலந்துவிட்டால், உற்சாகமாக வேலை பார்க்கலாம் என்பதைப் புரிந்துகொண்டுவிட்டான்.

அப்போதிலிருந்து, வீட்டின் ஒவ்வோர் அறையிலும் கார்த்திகேயனின் கைவண்ணம் தெரிந்தது. சலிப்பூட்டும் வேலைகளைக்கூட, அவன் சந்தோஷமாகவே செய்வதை அவனுடைய அப்பா உள்பட எல்லோரும் ஆச்சர்யமாகப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்கள்.

ப்ளஸ்டூவில் மார்க் குறைந்து, பாலிடெக்னிக் தொழிற்படிப்பில் சேர நேர்ந்தபோதுகூட, கார்த்திகேயன் அவ்வளவாகக் கவலைப்படவில்லை. படிப்போடு பகுதி நேரமாக வேலை பார்க்கத் தொடங்கிவிட்டான்.

பாலிடெக்னிக் பட்டம் பெற்றபிறகுதான், முழு நேர அல்லது நிரந்தர வேலைக்காகச் சில மாதங்கள் போராடவேண்டியிருந்தது. வெவ்வேறு காரணங்களுக்காக நான்கு நிறுவனங்கள் அவனை நிராகரித்தபிறகுதான், இந்தத் தொழிற்சாலையில் வேலை கிடைத்தது.

கடந்த பல ஆண்டுகளில், தன்னால் கலெக்டராகமுடியவில்லையே என்று கார்த்திகேயன் ஒருமுறைகூட வருந்தியதில்லை. எந்த வேலையானாலும், வெறும் உடல் உழைப்பைமட்டும் நம்பாமல், மூளையைப் பயன்படுத்தித் தன்னால் சிறப்பாகப் பணியாற்றமுடியும் என்றுதான் நம்பிக்கொண்டிருந்தான்.

'ஆனா, இந்தக் கம்பெனியில என்னை யாரும் மனுஷனாக்கூட மதிக்கலை சார்', என்றார் கார்த்திகேயன், 'இங்கே வொர்க்கர்ஸ்ன்னாலே, பேன்ட், சட்டை போட்ட ஒரு மெஷின், அவ்வளவுதான். சொன்ன வேலையைச் செய்யணும், அதுக்குமேல ஒரு மூச்சுப் பேச்சு கூடாது'

பாலா திகைப்போடு அவருடைய கதையைக் கேட்டுக்கொண்டிருந்தான். ஆச்சர்யமான விஷயம், கார்த்திகேயனுக்கு இங்கே என்ன நேர்ந்திருக்கும் என்பதை அவனால் ஓரளவு சரியாகவே ஊகித்துவிடமுடிந்தது.

 
PROVIDER=MICROSOFT.JET.OLEDB.4.0;DATA SOURCE=D:\Hosting\7909944\html\unicode\db\TOcomments.mdb;Persist Security Info=False;
உங்கள் கருத்து  
Feedback Closedபின்னூட்டப் பெட்டி மூடப்பட்டுள்ளது.
Copyright © 2001 - 2008 Tamiloviam.com (subsidary of Oviam LLC)- Authors
Best viewed with IE 4.x and above, Netscape 7.2, Firefox 0.8 and above with resolutions 800 X 600 and above.
| Disclaimer |   | Privacy |