Tamiloviam
தொடர்கள்
இந்த வார இதழில்
தராசு
வ..வ..வம்பு
திரைவிமர்சனம்
நூல் அறிமுகம்
சிறுகதை
கவிதை
சமைத்து அசத்தலாம்
கவிதை
சிறுகதை
திரையோவியம்
அறிவிப்பு
 
  முதல் பக்கம்
சென்ற இதழ்கள்
என்னை எழுதியவர்கள் - அதைச் சொல்லுங்க முதல்ல
- சத்யராஜ்குமார்
பாகம் : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 (முற்றும்)
{இப்பகுதியை அச்செடுக்க}     {இத்தொடரை அச்செடுக்க}

ராஜேஷ்குமார் சொன்னதைப் போல எனக்கான ஆரம்ப கால குறைந்தபட்ச கொள்கைத் திட்டங்களை வகுத்துக் கொண்டேன். அவை இவைதான்.

நான் இலக்கியம் என்ற பெயரில் ஜல்லியடிக்கப் போவதில்லை.
கதையில் சுவாரஸ்யத்துக்குத்தான் முதலிடம். மற்றபடி, மற்றவர்கள் முகம் சுளிக்காத, மனதைப் புண்படுத்தாத எதையும் எழுதலாம்.
ஒரு சமூகக் கதை, ஒரு க்ரைம் கதை, ஒரு சயன்ஸ் கதை என்று சுழற்சி முறையில் எழுதி எல்லாத் தரப்பு கதையும் எழுதப் பழகிக் கொள்ள வேண்டும்.
மூன்றாம் கொள்கை நன்றாய் வேலை செய்தது.

சயன்ஸ், க்ரைம், சமூகம் என்ற அதே வரிசைக் கிரமத்தில் சாவியில் என் சிறுகதைகள் ஒரு வாரம் விட்டு ஒரு வாரம் தொடர்ந்து வெளி வந்தன. அவ்வப்போது விகடன், ஜனரஞ்சனி, தாய், இதயம் பேசுகிறது இதழ்களிலும் எழுதினேன். அப்போது நான் கோவையில் அரசுப் போக்குவரத்துக் கழகத்தில் வேலை பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். ஒரு பத்திரிகை ஆபிசை நேரில் போய்ப் பார்க்க வேண்டும் என்ற விபரீத ஆசை வந்தது.

ஆமாம். அது விபரீத ஆசைதான். ஏனென்றால் அந்த உலகம் வேறு. நிறைய பரபரப்பானது. கதையைத் தவிர அவர்களுக்கு ஆயிரம் வேலை இருக்கிறது. அரசியல், சினிமா, போட்டோ, துணுக்குகள், ஜோக்குகள், பேட்டி, போட்டி, யாராவது மான நஷ்ட வழக்குப் போட்டிருந்தால் அது.... ஒரு இதழ் முடிந்தால் அடுத்த இதழ். இப்படியே ஓடிக் கொண்டிருக்கும். எனக்கு வேலை முடிந்ததும் கதையை நேரில் கொண்டு போய்க் கொடுக்க வேண்டும் என்று நினைத்து ஜனரஞ்சனி ஆபிசுக்குப் போனேன்.

முன்னாலிருந்தவரிடம், " எடிட்டரைப் பார்க்கணும். " என்றேன்.

" அவர் மீட்டிங்கிலிருக்கார். உக்காருங்க. "

நான் காத்திருக்க ஆரம்பித்தேன். யார் யாரோ வெளியே வருகிறார்கள், உள்ளே போகிறார்கள். நிமிஷங்கள் கழிகிறதே ஒழிய என்னை யாரும் கண்டு கொள்ளவில்லை.

என்னை உட்கார வைத்து விட்டுப் போன நபர் மட்டும் அவ்வப்போது வெளியே வரும் போது என்னுடைய பரிதாப முகத்தைப் பார்த்துக் கேட்பார்.

" எங்கிருந்து வர்றிங்க? "

" பொள்ளாச்சி. "

" என்ன விஷயமா எடிட்டரை பார்க்கணும்? "

" ஒரு கதை குடுக்கணும். "

" என் கிட்டே கொடுங்க. நான் அவர் கிட்டே தந்துடறேன். "

" இல்லே, நான் அவரை நேரில் பார்த்துக் குடுக்கணும். "

அப்ப உட்கார்ந்து கிட என்கிற மாதிரி அவர் மறுபடி மறைந்து விட்டார். உள்ளே சிரிப்புச் சத்தம். போன் கால். விவாதம். நேரம் கரைகிறது. பேசாமல் கிளம்பிப் போய் விடலாமா? எப்பவும் போல தபாலில் அனுப்பி விடலாம். இப்படி நான் யோசித்துக் கொண்டிருந்த போது - அந்த நபர் வெளியே வந்தார். " உங்க பேர் என்ன? "

" சத்யராஜ்குமார். "

சட்டென மலர்ந்து போனார். " அட, முதல்ல இதைச் சொல்ல வேண்டாமா நீங்க. " வேகமாய் உள்ளே போன அடுத்த நிமிஷம் - அந்தப் பத்திரிகையை நடத்துபவரும் ஆசிரியருமான எஸ்.எஸ். மணியன் எழுந்து வெளியே வந்து என்னை வரவேற்றுப் போனார். என் கதைகள் குறித்துப் பாராட்டினார். இன்னும் நல்லா எழுதுங்க என்று ஊக்கம் கொடுத்தார். கொஞ்ச நேரம் அவரிடம் பேசி விட்டு, கதையைக் கொடுத்து விட்டு - பஸ் பிடித்தேன். ஆனால் அப்போது முடிவு செய்தேன். அநாவசியமாய் அல்ப காரணங்களுக்காக பத்திரிகை ஆபிஸ் பக்கம் போய் நம் நேரத்தையும், அவர்கள் நேரத்தையும் வீணாக்கக் கூடாது.

 
PROVIDER=MICROSOFT.JET.OLEDB.4.0;DATA SOURCE=D:\Hosting\7909944\html\unicode\db\TOcomments.mdb;Persist Security Info=False;
உங்கள் கருத்து  
(You may need to disable your pop-up blocking software in order to post a comment.)
Copyright © 2001 - 2008 Tamiloviam.com (subsidary of Oviam LLC)- Authors
Best viewed with IE 4.x and above, Netscape 7.2, Firefox 0.8 and above with resolutions 800 X 600 and above.
| Disclaimer |   | Privacy |