என் குழந்தையும் நானும்! – 1

கையசைத்துவிட்டு
பள்ளிக்கு செல்கிறாய்,
 
எனக்கென்னவோ
நான் தான் உனை விட்டுப்
பிரிவது போல் வலி,
 
நீ – குதூகலத்தோடு
ஓடிவந்து –
எனக்கொரு முத்தமிட்டு விட்டு
புதியதாய் ஒரு
சுதந்திரம் கிடைத்தாற்போல்
ஓடுகிறாய்;
 
எது உனக்கு
சந்தோஷம்?
 
எனைவிட்டுப் பிரிந்திருப்பதா
இல்லை,
யாருமே உனை கண்டித்திராத ஒரு
உலகமா???!!


 நானும் நீயும்
அடித்து அடித்து
விளையாடுகிறோம்,
 
நீ எனக்கு
வலிக்கும்வரை அடிக்கிறாய்..,
 
நான் –
எங்கு உனக்கு வலித்துவிடுமோ என
அடிப்பது போல்
பாவனை செய்கிறேன்!


எல்லாமே –
களைந்து கிடக்கும்
வீடு,
 
மடித்து வைத்திடாத
துணிகள்,
 
இங்குமங்குமாய் சிதறிய
தின்பண்டம்,
 
வீட்டிற்கு வரும்
விருந்தாளிகளுக்கு –
தெரியுமாத் தெரியவில்லை
இது –
நீயிருக்கும் வீடென்று!


எச்சில் –
ஒழுக ஒழுக
எனைக் குடிக்கிறாய்,
 
உடம்பெல்லாம் ஏறி மிதித்து
கன்னம் கீறி
மூக்கை கடித்து
தலைமுடி பிடித்திழுத்து
உதட்டை கிள்ளி
அப்பப்பா…
உனை என்ன செய்கிறேன் பாரென்று வந்த
கோபத்தை –
ஒரேயொரு முத்தத்தில்
ஒத்திஎடுக்கிறாய்.
 
நான் கொஞ்சம் சிரிக்கையில்
மீண்டும் – நீ
கிள்ளி கீறி எனை ஏறி மிதிக்க
நீள்கிறது – உனக்கும் எனக்குமிடையே
ஒரு –
முத்தத்திற்கான போர்!


இப்பொழுதெல்லாம் நீ
நன்றாகவே நடக்கிறாய்,
 
இருந்தும் –
சந்தைக்கு செல்கையில்
வீடு வருகையில்
வெளியே செல்கையில்
உனை தூக்கிக்கொண்டே
நடக்கிறேன்,
 
நீ கனத்தாலும்
உனை சுமப்பதில்
எனக்கொரு ஆசை;
 
சொர்கத்தை சுமப்பது 
இப்படித் தான் –
சுகம் போல்!


தியானம் செய்கையில்
மடிமீது வந்து
அமர்ந்து கொள்கிறாய்,
 
சாமி கும்பிடுகையில்
நானுனை –
தூக்கிக் கொள்கிறேன்.
 
இடையே –
நீ என் மூக்கை பிடித்து
விளையாடுவாய்..
காதை நொண்டி சிரிப்பாய்..
கைதட்டி என் காதோரம் கத்துவாய்..
 
எனக்கு –
உள்ளே நான் வணங்கும் கடவுள்
வெளியே –
என்னோடிருப்பதாய் இருக்கும்!


அன்பும் கண்டிப்பும்
குழந்தைக்கு –
ஒருசேர வேண்டுமென
அவ்வபொழுதுனை கண்டிக்கிறேன்,
 
நீயோ .. ஒரு –
சின்ன அதட்டலில்
மிரண்டு போகிறாய்,
 
அடித்து விடுவேனோ
என பயந்து ஒடுங்குகிறாய்,
 
உனக்கான என் கோபம்
உனக்காகத் தான் என்றாலும்
அதத்தனைக்காகவும் எனை
மன்னிப்பாயா ?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

கடைசியாக : April 14, 2010 @ 4:37 pm